خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

شنبه، 16 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

مدال افتخاری که از آنِ حضرت عبدالعظیم (ع) شد

تسنیم | فرهنگی و هنری | یکشنبه، 10 آذر 1398 - 01:30
یک کارشناس مسائل دینی با اشاره به کلام امام هادی (ع) درباره حضرت عبدالعظیم (ع) مبنی بر اینکه تو از دوستان حقیقی ما هستی، گفت: امام هادی با این گفتار، مدال افتخار بزرگی به ایشان عطا کرد.
امام،عبدالعظيم،حضرت،اعتقادات،رضا،في،دوستان،خدا،درك،قرار،ذلك، ...

حجت‌الاسلام مهدی حسن‌آبادی کارشناس مسائل دینی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا به مناسبت فرا رسیدن سالروز ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه‌السلام گفت: سیدالکریم علیه‌السلام با چهار واسطه به وجود مقدس امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌رسد.
مبنای این سخن زمانی است که وقتی پیکر مطهر ایشان را برای غسل آوردند، در جیب لباسشان نوشته‌ای پیدا کردند که در آن نسب ایشان ذکر شده بود.
وی اظهار کرد: حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام زمان پنجم امام معصوم از امام کاظم علیه‌السلام تا امام عسکری علیه‌السلام را درک کرده است.
آنچه مسلم است ایشان وجود مقدس امام جواد و امام هادی علیها‌السلام را درک و از آن دو بزرگوار حدیث هم نقل کرده است.
مرحوم شیخ مفید در کتاب اختصاص خود گفته که حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام وجود مقدس امام رضا علیه‌السلام را نیز درک کرده است.
حجت‌الاسلام حسن‌آبادی افزود: امام هادی علیه‌السلام مدال افتخاری به حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام دادند و فرمودند: «أنْتَ وَلیُّنا حقّاً؛ به راستى، تو از دوستان حقیقى ما هستى»، در واقع امام هادی ایشان را به نحوی تأیید کردند.
او نزد امام خود آمد و عقاید خویش را به محضر ایشان عرضه و درخواست کرد اعتقادات او را اصلاح کند.
درس این ماجرا برای ما این است که هر کسی خودش را بسنجد، چقدر تا حالا به امام (ع) عقاید خود را عرضه کرده‌ و از ایشان درخواست اصلاح اعتقادات خود را داشته‌ایم؟
حال که در دوران غیبت امام زمان (عج) به سر می‌بریم، باید اعتقادات خود را نزد یک عالم موثق و مورد اطمینان عرضه کرد.
این کارشناس مسائل دینی گفت: امروز خیلی‌ها هستند که اعتقادات بی‌پشتوانه دارند، مثلاً معتقدند که خدا یکی است اما این را استدلالی درک نکرده‌اند.
ما معتقدیم امیرالمومنین علیه‌السلام خلیفه و وصیّ پیامبر اکرم (ص) است اما آیا برای این موضوع دلیل و استدلال عقلی و نقلی هم داریم؟
امروز اعتقادات خیلی‌ها دچار مشکل است؛ مثلاً درباره عزاداری امام حسین علیه‌السلام و گریه به مصائب آن حضرت، اینها از جمله موضوعاتی است که لازم است با استدلال وارد جان و قلب انسان بشود.
وی با اشاره به پیام امام رضا علیه‌السلام خطاب به عبدالعظیم علیه‌السلام خاطرنشان کرد: امام رضا علیه‌السلام در بیانی به حضرت عبدالعظیم می‌فرماید: «ای عبدالعظیم!
سلام گرم مرا به دوستدارانم برسان و به آنان بگو: ...
و به صله رحم و رفت و آمد با یکدیگر و رابطه گرم و دوستانه با هم دعوت کن، چراکه این کار باعث تقرّب به خدا و من و دیگر اولیاء اوست.
حضرت در ادامه فرمود: به دوستان ما توجه بده که خدا نیکوکرداران آنان را مورد بخشایش خویش قرار داده و بدکاران آنان را جز، آنهایی که بدو شرک ورزند و یا یکی از دوستان ما را برنجانند و یا در دل نسبت به آنان کینه بپرورند، همه را مورد عفو قرار خواهد داد.» امروز مردم ما نباید یکدیگر را به بهانه‌های مختلف تخریب کنند یا برنجانند.
حجت‌الاسلام حسن‌آبادی گفت: امام رضا علیه‌السلام حجت را تمام کرد و فرمود:‌ «من با خود عهد کرده‌ام که هر کس مرتکب اینگونه امور شود یا به یکی از دوستان و رهروانم خشم کند و به او آسیب رساند، از خدا بخواهم که او را به سخت‌ترین کیفر دنیوی مجازات کند و در آخرت نیز اینگونه افراد از زیانکاران خواهند بود.» این کلام مولا بسیار مهم است، چقدر نسبت به این موضوع در جامعه پایبند هستیم؟
چقدر در نحوه رفتارمان با دیگران این گفتار امام رضا علیه‌السلام را ملاک رفتار خود قرار می‌دهیم.
چقدر ما نسبت به دیگران خیرخواه و چقدر بدخواه هستیم؟
بیاییم به بهانه این ایام بار دیگر اعمالمان را مورد سنجش و اصلاح قرار دهیم.
متن حدیث:
یا عبدالعظیم!
أبلغْ عنّی أولیائی السلامَ وقل لهم: أن لا یجعلوا للشیطان على أنفسهم سبیلاً، ومُرْهم بالصدق فی الحدیث وأداء الأمانة، ومُرْهم بالسکوت وترک الجدال فیما لا یَعْنیهم، وإقبالِ بعضهم على بعض والمُزاوَرة، فإنّ ذلک قربة إلیّ.
ولا یشغلوا أنفسهم بتمزیق بعضهم بعضاً، فإنّی آلیتُ على نفسی أنّه مَن فعل ذلک وأسخط ولیّاً من أولیائی دعوتُ الله لِیعذّبه فی الدنیا أشدّ العذاب، وکان فی الآخرة من الخاسرین.
وعرِّفْهم أنّ الله قد غفر لمحسنهم، وتجاوز عن مسیئهم، إلاّ مَن أشرک به أو آذى ولیّاً من أولیائی أو أضمر له سوءً، فإنّ الله لا یغفر له حتّى یرجع عنه، فإنْ رجع وإلاّ نُزع رُوح الإیمان عن قلبه، وخرج عن ولایتی، ولم یکن له نصیب فی ولایتنا، وأعوذ بالله من ذلک.
(اختصاص، شیخ مفید، ص 241)
انتهای پیام/