خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

شنبه، 09 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

پیش‌بینی‌ها درباره قیمت نفت همچنان افزایشی است

مشرق | اقتصادی | شنبه، 09 خرداد 1405 - 16:03
تحلیلگران شرکت‌کننده در نظرسنجی رویترز برای سومین بار پیش‌بینی خود را درباره قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ افزایش دادند.
نفت،بشكه،دلار،سنت،ماه،افزايش،قيمت،تحليلگران،اختلال،ميلادي،عر ...

به گزارش مشرق به نقل از رویترز، تحلیلگران شرکت‌کننده در نظرسنجی ماهانه رویترز در روز جمعه (هشتم خرداد) با اشاره به جدول زمانی چند ماهه برای بازگشت جریان انرژی به سطوح پیش از درگیری‌های خاورمیانه، برای سومین بار از زمان آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در پایان فوریه، پیش‌بینی‌های خود را درباره قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ افزایش دادند.
بر اساس نظرسنجی رویترز از ۳۳ اقتصاددان و تحلیلگر، میانگین قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال در سال ۲۰۲۶ میلادی ۹۰ دلار و ۴۴ سنت برای هر بشکه خواهد بود، در حالی که این رقم در ماه گذشته میلادی ۸۶ دلار و ۳۸ سنت به ازای هر بشکه پیش‌بینی شده بود.
در همین حال میانگین قیمت نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا ۸۴ دلار و ۶۳ سنت برای هر بشکه پیش‌بینی شده است که نسبت به قیمت ۸۰ دلار و ۷ سنت در پیش‌بینی ماه آوریل افزایش نشان می‌دهد.
پیش‌بینی تازه تحلیلگران افزایش حدود ۴۰ درصدی قیمت‌ها نسبت به ماه فوریه را نشان می‌دهد.
نفت برنت یک روز پیش از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در ۲۸ فوریه (نهم اسفند، ۱۴۰۴) ۶۳ دلار و ۸۵ سنت و نفت آمریکا ۶۰ دلار و ۳۸ سنت برای هر بشکه داد و ستد شده بود.
از زمان آغاز درگیری‌های خاورمیانه و اختلال تردد از تنگه هرمز و عرضه انرژی جهان، قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال به بیش از ۱۲۶ دلار و ۴۱ سنت و قیمت دابلیوتی‌آی به ۱۱۹ دلار و ۸۰ سنت به ازای هر بشکه رسیده است.
با این حال، قیمت‌ها همچنان کمتر از بالاترین سطح خود در چهار سال گذشته، یعنی بیش از ۱۴۷ دلار به ازای هر بشکه در سال ۲۰۰۸ هستند.
سورابی منون از مؤسسه اکونومیست اینتلیجنس یونیت (EIU) در هند گفت: احتمالی اندک وجود دارد که قیمت‌ها در سال جاری میلادی حد نصاب تازه‌ای ثبت کنند.
هرچند پیش‌بینی می‌کنیم که رشد قیمت‌ها تا ماه ژوئیه همچنان ادامه یابد، اما این افزایش نسبت به سطوح بالای کنونی ناچیز است.
این پیش‌بینی بر اساس این فرض است که جنگ علیه ایران دست‌کم تا پایان ژوئیه در وضع کنونی (با تداوم آتش‌بس و اختلال تردد از تنگه هرمز) ادامه یابد.
داده‌های کپلر نشان داد میانگین صادرات نفت خام از خاورمیانه، بزرگترین منطقه صادرکننده نفت جهان، از روزانه حدود ۱۸ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه پیش از آغاز درگیری‌ها به کمتر از نصف این مقدار یعنی حدود ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه از ماه مارس تاکنون رسیده است.
در همین حال توماس وایبیرک، تحلیلگر مؤسسه نورد/ال‌بی (NORD/LB)، گفت: اختلال در عرضه تا زمان بازگشتن جریان نفت از تنگه هرمز به سطوح پیش از آغاز درگیری‌ها فراتر از پیش‌بینی‌ها خواهد بود.
وی افزود: حتی در صورت آتش‌بس یا توافق کوتاه‌مدت، مقدار صادرات نفت و گاز در سال ۲۰۲۶ به سطح پیشین بازنمی‌گردد.
به گفته تحلیلگران شرکت‌کننده در این نظرسنجی، بازار جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ با کمبود قابل‌توجه عرضه روبه‌رو خواهد شد و برآوردها از ۵۰۰ هزار تا ۸ میلیون بشکه در روز متغیر است.
سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در ماه مه پیش‌بینی کرد تقاضای روزانه نفت جهان در سال ۲۰۲۶ میلادی یک میلیون و ۱۷۰ هزار بشکه افزایش خواهد داشت که نسبت به رقم روزانه یک میلیون و ۳۸۰ هزار بشکه در برآورد پیشین کاهش یافته است.
این در حالی است که اداره اطلاعات انرژی آمریکا پیش‌بینی کرد تقاضای جهانی نفت در سال جاری میلادی حدود ۴۲۰ هزار بشکه در روز کاهش یابد.
تحلیلگران مؤسسه تحلیلی کریسیل هم اعلام کردند: در حوزه تقاضا، این فشار به دلیل تداوم ضعف اقتصاد کلان است.
افزایش قیمت‌ها، بهبود جریان‌های تجاری و کاهش تولید ناخالص داخلی بر رشد مصرف فشار می‌آورد.
در واقع، این درگیری‌ها عرضه را محدودتر و رشد تقاضا را کُندتر می‌کند.
تحلیلگران همچنین پیش‌بینی می‌کنند به دلیل کاهش ذخیره‌سازی‌های نفت در جهان، تولید کشورهای غیراوپک افزایش یابد.
در همین حال، چهار منبع مطلع به رویترز گفتند که هفت کشور تولیدکننده نفت عضو ائتلاف اوپک و متحدانش (اوپک‌پلاس) ممکن است در نشست هفتم ژوئن (۱۷ خرداد) با لغو بیشتر کاهش عرضه داوطلبانه خود در ماه ژوئیه موافقت کنند.
توبیاس کلر، تحلیلگر مؤسسه یونی کردیت، گفت: سهمیه‌ها محدودیت‌های الزام‌آور نیستند، بلکه اختلال در عبور محموله‌ها از تنگه هرمز محدودیت است، به این معنا که با تداوم اختلال در صادرات، برنامه تولید تا حد زیادی نمادین می‌شود.