شیخ دروزی مورد حمایت اسرائیل بار دیگر خواهان جدایی «السویداء» در قالب تشکیل «اداره خودگردان» مستقل از دولت دمشق شد

کد خبر: 774563 | ۱۴۰۵/۰۳/۰۲ ۱۲:۲۷:۲۰
به گزارش سایت عربی ۲۱، «حکمت الهجری» که رهبر معنوی طائفه دروزی در استان السویداء خوانده می‌شود، بار دیگر خواسته های جدایی طلبانه خود را تکرار کرد و در جدیدترین پیام تصویری خود گفت: گزینه استان السویداء برای تشکیل یک اداره خودگردانِ مستقل موسوم به اداره «جبل العرب» (باشان) که کاملاً جدا از دولت دمشق باشد، غیرقابل بازگشت است.
به گزارش ایرنا، الهجری افزود: این گزینه قابل چانه‌زنی نیست و در راستای اعتلای کرامت جبل العرب (باشان) و فراتر از هر ملاحظه دیگری است.
او همچنین گفت: خواسته‌های دروزی‌ها قابل مذاکره نیست و حرکت به سمت اجرای حق تعیین سرنوشت به طور پیوسته و به دور از سلطه گروه‌هایی که همزیستی با آنها غیرممکن بوده است، ادامه دارد.
این امر نشان می‌دهد که هیچ رهبری یا حاکمیتی بر جبل العرب به جز منتخبین از سوی اهالی آنجا، وجود ندارد.
الهجری آنچه را «تلاش برای دخالت خارجی» از طریق طرف‌هایی که هیچ صلاحیتی بر دروزی‌ها ندارند، برشمرد، رد کرد و گفت: دروزی‌ها با قدرت و پایداری، حقوق خود را به دست خواهند آورد و خودشان شایسته ترین افراد برای اداره امور و منطقه خود هستند.
الهجری دولت سوریه را «دولتی تروریستی» توصیف کرد و خواستار محاکمه آن مطابق قوانین بین المللی برای آنچه آن را «تخلف و جنایت» خواند، شد.
او همچنین از تلاش کسانی که آنها را متحدان و حامیان بین‌المللی دروزی ها برای ایجاد اداره خودگردان دروزی و حاکمیت کامل دروزی ها بر کوه العرب (باشان) خواند، قدردانی کرد.
الهجری همچنین از رژیم اسرائیل و تمام نهادهای آن برای حمایت از مسائل دروزی‌ها تشکر کرد.
الهجری شهریور ۱۴۰۴ نیز پس از ایجاد یک تشکیلات شبه نظامی موسوم به «گارد ملی» در استان السویداء، خواهان جدایی از سوریه شده بود.
خبرگزاری آناتولی ترکیه آن زمان گزارش داد: دروزی‌های السویدا سه شیخ (مراجع) به نام‌های «حمود الحناوی»، «یوسف جربوع» و «حکمت الهجری» دارند که مواضع آن‌ها گاها متفاوت است و به گفته ناظران، پیروان آن‌ها اقلیتی محسوب می‌شوند که موضع حقیقی جامعه را نمایندگی نمی‌کنند.
جربوع و الحناوی پیش از این بارها امتناع خود را از درخواست از رژیم اسرائیل برای حمایت از دروزی ها ابراز کرده و بر گزینه وحدت ملی در سوریه پافشاری کرده اند.
پیشتر «ولید جنبلاط» رهبر سابق حزب سوسیالیست ترقی‌خواه دروزی لبنان بر اهمیت دستیابی به راه‌حل سیاسی در استان السویدا، لزوم جلوگیری از وقوع فتنه و مقابله با تلاش‌های تحریک‌آمیز رژیم صهیونیستی تأکید کرده بود.
جنبلاط، اهالی السویدا را به هوشیاری در برابر اقدامات تحریک‌آمیز رژیم صهیونیستی فراخواند و نسبت به تلاش‌های مربوط به فتنه‌انگیزی هشدار داد و گفت: یک راه‌حل سیاسی ضرورت دارد که دولت سوریه باید آن را تضمین کند.
وی افزود که الهجری» باید موضعی تاریخی اتخاذ و نام کسانی را که بر او اعمال فشار کرده‌اند، اعلام کند.
استان السویدا سوریه در گذشته شاهد درگیری مسلحانه بین گروه‌های دروزی و قبایل بادیه‌نشین عرب بود که صدها کشته بر جای گذاشت.
از ۱۹ جولای (۲۸ تیر ۱۴۰۴) در این استان آتش‌بس برقرار شد.
رژیم اسرائیل پس از سقوط دولت بشار اسد در سوریه، به بهانه حمایت از اقلیت دروزی‌های سوریه بارها به منطقه جولان و مناطق دروزی‌نشین اطراف دمشق حمله کرده است.
تل آویو از این بهانه برای توسعه طلبی در سوریه بهره برداری کرده است و دولت دمشق این اقدام را دخالت آشکار در امور داخلی سوریه دانسته و از تل آویو خواسته است تا به توافق‌نامه امضا شده در سال ۱۹۷۴ بین سوریه و رژیم اسرائیل پایبند باشد.
تل‌آویو تلاش کرده است با القای نگرانی‌های امنیتی و مذهبی به جامعه دروزی سوریه، زمینه‌ای برای فاصله گرفتن آنها از دولت مرکزی دمشق فراهم کند.
این اقدامات تل آویو شامل تبلیغات رسانه‌ای درباره «تهدید جان دروزی ها» در سایه درگیری‌های داخلی سوریه، ارتباط‌گیری مستقیم با برخی رهبران محلی دروزی و ارائه خود به‌عنوان «حامی» دروزی ها است.
این در حالی است که هدف اصلی تل آویو، ایجاد یک اقلیم خودمختار در جنوب سوریه و در نهایت، تجزیه این کشور است.
این توطئه در سال‌های گذشته با حمایت آمریکا و برخی بازیگران منطقه‌ای تشدید شد.
مقام‌های رژیم اسرائیل بارها به‌طور آشکار یا ضمنی از ایده‌ ایجاد منطقه‌ای مستقل برای دروزی ها سخن گفته‌اند.
بهانه‌ «حمایت از دروزی ها» عملاً ابزاری برای ایجاد یک کمربند امنیتی تحت نفوذ رژیم صهیونیستی در مرزهای شمالی فلسطین اشغالی تلقی می‌شود؛ مشابه طرح‌هایی که در دهه‌های گذشته در لبنان پیگیری می‌شد.
به این ترتیب، پروژه تجزیه سوریه با اتکا بر استان السویداء بخشی از راهبرد کلان رژیم صهیونیستی برای جلوگیری از بازگشت سوریه به جایگاه تاریخی‌اش در معادلات منطقه‌ای به شمار می‌آید.
رژیم صهیونیستی با حملات مکرر به توانمندی‌های نظامی سوریه و حمایت از اقلیت‌های قومی و هویتی در این کشور، در تلاش برای تقسیم آن به چند کشور ضعیف و کوچک است.