از «ترس از ایران» تا «ترس از همراهی با آمریکا»
به گزارش مشرق، حسین نجفی فعال رسانه در تلگرام نوشت:
با آغاز حملات آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در موقعیتی بیسابقه قرار گرفتند.
برخلاف جنگهای پیشین منطقهای که این کشورها عمدتاً نقش تماشاگر را داشتند، این بار به دلیل میزبانی از پایگاههای نظامی آمریکا، به ناچار به خط مقدم کشیده شدند.
جمهوری اسلامی بلافاصله اعلام کرد که هرگونه کمک به متجاوز، کشور میزبان را به هدف مشروع تبدیل خواهد کرد.
در عمل نیز موشکها و پهپادهای ایران افزون بر اهداف نظامی، به تأسیسات انرژی، فرودگاههای بینالمللی و زیرساختهای حیاتی همه شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس اصابت کرد.
در سطح روابط با آمریکا و رژیم صهیونی، جنگ به یکباره معمای امنیتی کشورهای عربی را از «ترس از ایران» به «ترس از همراهی با آمریکا» تغییر داد.
پیش از آغاز جنگ، بیشتر کشورهای حاشیه خلیج فارس آشکارا از ترس اقدام تلافیجویانه ایران، خواستار توقف حملات بودند.
با این حال، نفوذ قدرتهای جدید بینالمللی مانند چین از طریق قرارداد ۲۰۲۳ تهران-ریاض، در عمل وابستگی استراتژیک این منطقه را مدیریت کرده است.
شواهد نشان میدهد کشورهای حاشیه خلیج فارس در تلاش برای ایفای نقش متوازن میان همکاری با آمریکا و رژیم صهیونی از یک سو و جلوگیری از اقدامات تلافیجویانه آینده از سوی دیگر هستند.
نکته دیگر که ساختار این روابط را پیچیدهتر میکند، پدیدار شدن نخستین اختلافات جدی میان خود اعضای شورای همکاری خلیج فارس در جریان جنگ است.
مشاور رئیسجمهور امارات آشکارا از موضع بسیار ضعیف شورا در برابر ایران انتقاد کرد و قطر هشدار داد وضعیت ممکن است به جنگی منجمد در منطقه منجر شود.
این شکاف نشان میدهد که اعضای عرب شورا دیگر نمیتوانند به عنوان یک بلوک واحد در برابر محور صهیونی-آمریکایی عمل کنند.
جنگ نه تنها ایران و همسایگان عرب را مستقیماً درگیر کرده، بلکه اتحاد سنتی این کشورها با واشنگتن را به معمایی تمامعیار تبدیل کرده است.
جنگ اخیر تصویر روشنی از واقعیت جدید به همه کشورهای عربی نشان داد: ایران نه یک تهدید فرضی، بلکه قدرتی منطقهای با توانایی اعمال هزینههای متقابل است.
این کشورها، از ریاض تا دوحه و از ابوظبی تا مسقط، پس از تحمل خسارتهای مستقیم و مشاهده ناتوانی آمریکا در حفاظت کامل از آنها، ناچار به بازتعریف رابطه خود با تهران شدهاند.
سطح روابط به سمت نوعی بازدارندگی از طریق گفتگو و پذیرش قدرت ایران در منطقه حرکت کرده است، چرا که همگی دریافتهاند رویارویی نظامی با همسایه پارسی، هزاران برابر پرهزینهتر از همزیستی عملگرایانه است.
تجربه تلخ حملات ایران به تأسیسات انرژی همه شش کشور، این حقیقت را آشکار ساخت که میزبانی از پایگاههای آمریکایی و هماهنگی با رژیم صهیونی، نه امنیت، بلکه آتش به خرمن خود آنها میزند.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.