از اعدامها تا مصادره اموال؛ قوه قضاییه در این ۷۷ روز چه کرد؟
در ایام جنگ، قوه قضاییه با تمرکز بر پروندههای امنیتی، اقدام به صدور احکام قضایی و توقیف بخشی از اموال مرتبط با این پروندهها کرده است.
خبرگزاری مهر - گروه جامعه، مهساحیدری: از روزی که آتش جنگ ترکیبی دشمن علیه ایران اسلامی شعلهور شد، قوه قضاییه با تدبیر و قاطعیت بیسابقهای وارد میدان شد.
نه در قامت یک ناظر، بلکه در رأس پدافند حقوقی و امنیتی کشور.
رصدخانههای اطلاعاتی، سازمانهای امنیتی و دستگاه قضا دست به دست هم دادند تا در کمتر از سه ماه، زنجیره نفوذ و اخلال از ریشه بریده شود.
حاصل این هماهنگی، کارنامهای درخشان از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ است؛ کارنامهای که در آن خبری از مماشات نیست و تنها «عدالت کیفری بازدارنده» حرف اول را میزند.
شکستن استخوان لشکر جاسوسی موساد و سیا در ایران
بخش مهمی از عملیات قضایی، معطوف به کسانی بود که سالها در سایه، توسط سرویسهای جاسوسی غرب آموزش دیده و برای ضربه زدن به امنیت کشور تجهیز شده بودند.
کوروش کیوانی، جاسوسی که از طریق یک لینک تبلیغاتی سفر در سوئد به دام موساد افتاده بود، پس از دو سال آموزش در شش کشور اروپایی و سرزمینهای اشغالی، با دهها هزار یورو و دستگاههای پیشرفته اخلال در رادارهای پدافندی وارد ایران شد.
او در روزهای نخست جنگ دوازدهروزه دستگیر شد و سرانجام بامداد ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ به دار مجازات آویخته شد.
احسان افرشته، جاسوس دیگری بود که در نپال زیر نظر مستقیم افسران موساد آموزش دید.
او که خود را راننده تاکسی اینترنتی جا میزد، مأموریت داشت به یک شرکت وابسته به نهاد نظامی نفوذ کند و اطلاعات کارکنان و ساختار سازمانی را به اسرائیل بفروشد.
پستهای الکترونیکی رمزنگاریشدهای که از او کشف شد، بیش از ۳۰۰ پیام و ایمیل با افسران موساد را نشان میداد.
افرشته نیز بامداد امروز به سزای خیانت خود رسید.
مهدی فرید، اما قصه دیگری داشت.
او که مسئول بخشی از پدافند غیرعامل یکی از حساسترین سازمانهای کشور بود، با افسر موساد در یک کافیشاپ ملاقات کرد و بسته حاوی یورو را تحویل گرفت.
مأموریت او آلودهسازی شبکه داخلی سازمان و سرقت اطلاعات طبقهبندیشده بود.
دادگاه انقلاب برای وی حکم اعدام صادر کرد و دیوان عالی کشور نیز آن را تأیید کرد.
این پرونده، هشداری جدی برای هر مسئولی بود که فکر میکند دسترسیهای بالا میتواند او را از تیغ عدالت مصون کند.
در کنار این افراد، عرفان شکورزاده که همزمان با موساد و سیا همکاری میکرد و اطلاعات پروژههای ماهوارهای ایران را میفروخت و ناصر بکرزاده و یعقوب کریمپور که برای موساد بمب صوتی میساختند و از اماکن نظامی عکاسی میکردند، طعم تلخ مجازات را چشیدند.
در مجموع، ۱۰ جاسوس حرفهای موساد و سیا در این بازه زمانی اعدام شدند.
انهدام شبکه تروریستی منافقین در تهران و کرج
اما داستان فقط جاسوسی نبود.
گروهک تروریستی منافقین که همواره سگ هار استکبار بوده، این بار با سلاح لانچر و بمبهای دستساز وارد میدان شد.
اعضای این گروهک که در خانههای امن در تهران و کرج مستقر شده بودند، قصد داشتند مقرهای حساس و اماکن عمومی را هدف قرار دهند.
اما سربازان گمنام امام زمان (عج) پیش از هر اقدامی، چنگالهای این گروهک را یکی پس از دیگری قطع کردند.
محمد تقوی سنگدهی، سردسته تیم، کسی بود که با بودجه مستقیم منافقین خانه امن تهیه کرد و لانچرها را ساخت.
وی به همراه اکبر دانشورکار و بابک علیپور و پویا قبادی در عملیاتهای متعددی مشارکت داشتند؛ از شلیک لانچر به ساختمان وزارت اطلاعات تا بمبگذاری در خیابانهای تهران.
همه این چهار نفر در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ به دار مجازات آویخته شدند.
ابوالحسن منتظر و وحید بنیعامریان نیز که در حال حمل چهار قبضه لانچر دستگیر شده بودند، چند روز بعد اعدام شدند.
گروهک منافقین در پیامی رسمی، وابستگی این شش نفر را تأیید کرد و مریم رجوی شخصاً از اقدامات آنها تقدیر کرد.
تقدیری که به قیمت جان آنها تمام شد.
تروریستهای داخلی؛ از جیشالعدل تا انصارالفرقان
در سیستان و بلوچستان، عامر رامش عضو گروهک جیشالعدل بود که قصد داشت با بمبگذاری کنار جادهای، مأموران مرزبانی را به شهادت برساند.
او در درگیری مسلحانه دستگیر شد و پس از محاکمه، بامداد امروز اعدام شد.
عبدالجلیل شهبخش نیز که در اردوگاههای گروهک انصارالفرقان در یکی از کشورهای همسایه آموزش دیده بود، برای حمله به مقرهای انتظامی وارد ایران شد.
اما تلاشهای حرفهای او برای پنهانکاری، در برابر مدارک فنی و اقاریر صریح، تاب نیاورد و او نیز به دار مجازات آویخته شد.
آشوبگران مسلح دیماه پاسخ دندانشکن گرفتند
اما شاید خونبارترین پروندهها مربوط به کسانی بود که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، سلاح سرد برداشتند و به جان مأموران و شهروندان بیگناه افتادند.
مهدی رسولی، جوانی که با دستان خود شمشیری ساخت و با آن به یک مأمور فراجا که روی زمین افتاده بود ضربه زد، سپس با شمشیر خونآلود در خیابانهای مشهد رجزخوانی کرد و از خود فیلم گرفت.
دادگاه او را به اعدام محکوم کرد.
محمدرضا میری همدست او نیز که کوکتل مولوتف پرتاب کرده بود، به سرنوشتی مشابه دچار شد.
در ارومیه، محراب عبداللهزاده به همراه دو نوجوان دیگر، شهید سید عباس فاطمیه را محاصره کردند و با ۱۹ ضربه میلگرد و سیم کابل به قتل رساندند.
قضات دیوان عالی کشور، با وجود تلاش وکلای مدافع، حکم اعدام را برای محراب تأیید کردند و او امروز به دار آویخته شد.
دو نوجوان به دلیل رشد عقلی ناکافی به حبس در کانون اصلاح و تربیت محکوم شدند.
امیرعلی میرجعفری، کسی بود که مسجد جامع قلهک تهران را به آتش کشید و خود را لیدر شبکه موساد در آن منطقه معرفی میکرد.
عرفان کیانی نیز در اصفهان با قداره به دل خیابان زد و مردم را به آشوب و کشتار دعوت کرد.
هر دو اعدام شدند.
امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم نیز چهار نفری بودند که به یک مکان نظامی دارای طبقهبندی تهران حمله کردند و قصد داشتند با سرقت ۲۰ قبضه کلاشینکف، کشتار گستردهای راه بیندازند.
آنها نیز امروز به دار مجازات آویخته شدند.
در مجموع، ۲۹ عنصر اصلی اغتشاشات مسلحانه، جاسوسی و تروریسم در این ایام به دار مجازات آویخته شدند.
مصادره اموال؛ ضربه به جیب دشمن
اما قوه قضاییه فقط به قصاص جواسیس اکتفا نکرد.
قانون تشدید مجازات همکاری با رژیم صهیونیستی و آمریکا که مهر ۱۴۰۴ به تصویب رسیده بود، ابزاری قدرتمند در اختیار قضات قرار داد تا جیب دشمن را نیز هدف بگیرند.
بر اساس این قانون، هرگونه همکاری اطلاعاتی و رسانهای با شبکههای معاند، مجازات توقیف کلیه اموال را در پی دارد.
سخنگوی قوه قضاییه اعلام کرده بود که تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۶۲ فقره ملک در سطح کشور توقیف شده است.
این املاک شامل خانه، مغازه، زمین و واحدهای تجاری افرادی است که یا خود جاسوس بودند یا با ارسال اخبار و تصاویر به دشمن، به جنگ ترکیبی کمک کردند.
اما گستردهترین عملیات مصادره، متوجه بیش از ۴۰۰ خبرنگار، مدیر، کارمند و همکار شبکههای معاند خارجی بهویژه ایران اینترنشنال و من و تو شد.
به دستور دادستان تهران، سازمان ثبت اسناد و بانک مرکزی موظف شدند حسابهای بانکی و اموال این افراد را در داخل ایران شناسایی و توقیف کنند.
از میان این ۴۰۰ نفر، نام ۶۳ تن از مدیران و کارکنان ایران اینترنشنال و ۲۵ نفر از کارکنان شبکه من و تو رسانهای شده است.
دیگران به دلایل امنیتی نامشان اعلام نشده، اما پرونده آنها در دادسرا در حال رسیدگی است.
در فهرست افراد مشمول توقیف اموال، نامهای آشنایی دیده میشود؛ از فیروزه جابانی خبرنگار ایران اینترنشنال گرفته تا مزدک میرزایی و مسعود شجاعی و کیمیا علیزاده و مهناز افشار و نیکی کریمی.
همچنین ۶ واحد مسکونی و تجاری علی کریمی بازیکن سابق فوتبال در استان البرز توقیف شد.
هشدار به سلبریتیها؛ دیگر خبری از مماشات نیست
قوه قضاییه در این مدت، چندین هشدار صریح به چهرههای سیاسی و فرهنگی داد که مرز بین «انتقاد» و «همکاری با دشمن» را رعایت کنند.
اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضاییه، در یک برنامه خبری تأکید کرد: کسی که از محلهای آسیبدیده عکس میگیرد و به شبکههای معاند میفرستد تا نقطه اصابت موشک یا حمله را تأیید کند، مصداق جاسوسی است و مجازاتش اعدام و توقیف کلیه اموال میباشد.
قانون با کسی شوخی ندارد.
این هشدارها بیاثر نبود.
بسیاری از سلبریتیهایی که تا دیروز در شبکههای اجتماعی جبهه دشمن را تقویت میکردند، امروز یا سکوت کردهاند یا با انتشار ویدئوهای عذرخواهی، خود را تسلیم قانون دانستهاند.
حبسهای طویلالمدت برای حلقههای میانی
در کنار اعدامها و مصادره اموال، پرونده ۳۶ نفر دیگر نیز در استانهای قم و اصفهان به سرانجام رسید.
دادگاه انقلاب قم، ۱۹ نفر را به حبسهای ۱۳ ساله، ۶ ساله، ۵ ساله و ۴ ساله محکوم کرد.
در اصفهان نیز ۱۵ نفر به حبس محکوم شدند.
این افراد کسانی بودند که اگرچه در رده بالای جاسوسی یا ترور نبودند، اما با انتقال پول، تهیه خانه امن، جاسوسی سطح پایین یا تحریک مردم نقش مؤثری در اغتشاشات داشتند.
احکام آنها قطعی و در حال اجراست.
چکیده کارنامه قوه قضاییه از ۹ اسفند تا امروز
اگر بخواهیم در یک نگاه، دستاوردهای دستگاه قضا را از ابتدای جنگ تحمیلی سوم مرور کنیم:
اعدام ۲۹ نفر از سرکردگان جاسوسی، تروریسم و اغتشاشات مسلحانه
صدور احکام حبس طویلالمدت برای ۳۶ نفر از عوامل میانی
توقیف ۲۶۲ فقره ملک در سراسر کشور
مصادره اموال بیش از ۴۰۰ خبرنگار و کارمند شبکههای ایران اینترنشنال و من و تو
مسدودی حسابهای بانکی و ارز دیجیتال دهها سلبریتی و فعال سیاسی و فرهنگی
کشف و ضبط دهها دستگاه پیشرفته جاسوسی، لانچر، بمبهای دستساز و مقادیر قابلتوجهی ارز و پول نقد (از جمله ۱۰۰ هزار یورو از کوروش کیوانی و ۳۰ هزار یورو از او).