لحظه جالب و باورنکردنی احیای قلبی در حین جراحی

به گزارش خبرنگار، قلب انسان به‌طور متوسط حدود ۷۵ بار در دقیقه ضربان دارد و هر ضربان این اندام حیاتی بدن حدود ۰.۸ ثانیه طول می‌کشد و ۰٫۱ ثانیه انقباض دهلیزها، ۰٫۳ ثانیه انقباض بطن‌ها و ۰٫۴ ثانیه استراحت قلب است.
این اندام حیاتی بدن در مرکز قفسهٔ سینه و متمایل به سمت چپ واقع شده‌ است و حدود ۳۰۰ گرم وزن دارد.
قلب ریتم سینوسی دارد اما گاهی این ریتم به هم می‌خورد و متخصصان با روش‌های مختلف آن را دوباره به ریتم عادی باز می‌گردانند.
با شوک مستقیم به قلب، فیبریلاسیون بطنی به وسیله تحریک شوک مستقیم (DC) به ریتم سینوسی طبیعی قلب تبدیل می‌شود، جراحان با قرار دادن الکترود شوک به طور مستقیم بر روی سطح قلب جریان الکتریکی، به این عضو حیاتی شوک می‌دهند که منجر به بازگشت ریتم قلب به سینوسی طبیعی می‌شود.
در عمل قلب باز نیز، عضله قلب با شوک برای مدت کوتاهی از کار می‌افتد و جراحان باید در حداکثر سرعت اقدامات لازم را انجام دهند و قلب را دوباره با شوک مستقیم احیا کنند و هیجان و استرس کار اینجاست که اگر مدت توقف قلب از زمانی بیشتر شود، احیا قلب دیگر صورت نخواهد گرفت و بیمار جان خود را از دست می‌دهد.
برای احیا مجدد یا رفع ایست قلبی، شوک به عضله قلب داده می‌شود همچنین کاردیوورسیون با جریان مستقیم (direct current cardioversion) و دفیبریلاسیون الکتریکی در درمان تاکی‌آریتمی‌های دهلیزی و بطنی مورد استفاده قرار می‌گیرد و آریتمی‌های ناشی از فیبریلاسیون بطنی با شوک الکتریکی پایان می‌یابد چرا که پس از آن ضربان ساز طبیعی، کنترل ریتم قلب را به دست می‌گیرد.
در این روش درمانی جریان الکتریکی برای تحریک توده‌ای از سلول‌های میوکارد مورد استفاده قرار می‌گیرد و جریان الکتریکی به گره سینوسی این امکان را می‌دهد که تا به نقش خود به عنوان ضربان ساز قلب دوباره مسلط شود و از این پس به خوبی عمل کند.