زنان دچار پارکینسون بیشتر در معرض آلزایمر هستند
تحقیقات جدید نشان میدهد، زنان مبتلا به پارکینسون ممکن است نسبت به مردان در برابر تغییرات مرتبط با آلزایمر در مغز خود آسیبپذیرتر باشند.
به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که زنان مبتلا به پارکینسون سطوح بالاتری از پلاکهای بتا آمیلوئید در مغز خود دارند که از ویژگیهای بارز بیماری آلزایمر است.
دکتر «اریکا درایور-دانکلی»، متخصص مغز و اعصاب کلینیک مایو در فینیکس و محقق ارشد، در یک بیانیه خبری گفت: «این یافتهها نشان میدهد که زنان ممکن است در زمینه بیماری پارکینسون بیشتر مستعد ابتلا به آسیبشناسی ناشی از آمیلوئید باشند، که الگوهای مشاهده شده در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر را که از نظر بالینی تشخیص داده شده و از نظر پاتولوژی تأیید شدهاند، تکرار میکند.»
بیماری پارکینسون و آلزایمر اغلب در سالمندان همزمان رخ میدهند، اما مشخص نیست که آیا تفاوتهای مرتبط با جنسیت در نحوه تأثیر این دو بیماری بر مغز افراد وجود دارد یا خیر.
برای بررسی این تفاوتهای احتمالی، محققان دادههای ۲۳۰ نفر را که کالبدشکافی آنها ابتلا به بیماری پارکینسون را تأیید کرده بود، تجزیه و تحلیل کردند.
نتایج نشان داد که زنان، حتی پس از تعدیل عواملی مانند سن و ژنتیک، بیش از دو برابر مردان احتمال داشتن سطوح بالای پلاکهای آمیلوئید در مغز خود را داشتند.
به طور کلی، بیش از نیمی از زنان (۵۷٪) در مقایسه با مردان (۴۰٪) دارای بار پلاک بالایی بودند.
با این حال، علیرغم این سطح بالاتر پلاکهای آمیلوئید، هیچ تفاوت معنیداری بین مردان و زنان در میزان ابتلا به زوال عقل آلزایمر یا عملکرد در آزمایشهای مغزی وجود نداشت.
درایور-دانکلی گفت: «مردان و زنان مبتلا به بیماری پارکینسون میزان مشابهی از زوال عقل آلزایمر و نتایج مشابهی در آزمایشهای شناختی داشتند.
با این حال، زنان در مقایسه با مردان بار پلاک آمیلوئید بیشتری نشان دادند.»
محققان گفتند مطالعات قبلی این نوع تغییرات مغزی را به اختلال بیشتر در زنان مبتلا به آلزایمر اما نه پارکینسون مرتبط کردهاند، که نشان میدهد هنوز موضوعات بیشتری برای یادگیری وجود دارد.
درایور-دانکلی گفت: «شدت بیشتر آسیبشناسی پلاک آمیلوئید در زنان باید بر شروع و شدت اختلال شناختی تأثیر داشته باشد، اما مطالعه ما این را نشان نداد.»
او افزود: «یافتههای ما نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد تفاوتهای جنسیتی در بیماری پارکینسون و آسیبشناسی مرتبط با آلزایمر را برجسته میکند.
گام مهم بعدی، تأیید این یافتهها در مطالعات بالینی-پاتولوژیک بزرگ بیشتر و درک بهتر مکانیسمهای بیولوژیکی است که ممکن است زمینهساز این تفاوتها باشند.»