ایران در آستانه اشک و حماسه؛ وقتی زمان وداع با رهبر شهید نزدیک می شود

خبرگزاری مهر، گروه استان ها- زینب موحدی نیا: تنها چند روز تا آن صبح بزرگ باقی مانده است، صبحی که میلیون‌ها دل در یک اندوه مشترک خواهد تپید.
کشوری که سال‌ها با نام و راه یک رهبر زیسته، اکنون آهسته آهسته به لحظه‌ ای نزدیک می‌شود که تاریخ با اشک نوشته می‌شود.
تشییع یک رهبر شهید فقط بدرقه‌ یک پیکر نیست، لحظه‌ای است که یک ملت می‌ایستد، سر تعظیم فرود می‌آورد و با قلبی شکسته اما استوار، با آرمان‌های او دوباره پیمان می‌بندد.
روزهای پیش از تشییع، روزهای عجیبی هستند.
زمان انگار معنای دیگری پیدا می‌کند.
ساعت‌ ها آرام‌ تر می ‌گذرند و دل‌ها بیشتر از همیشه به گذشته و آینده فکر می‌کنند.
هنوز تابوت بر دوش مردم قرار نگرفته، هنوز جمعیت در خیابان‌ها موج نزده است، اما کشور از همین حالا در انتظار آن صبح بزرگ ایستاده است؛ صبحی که قرار است نام یک مرد دوباره در حافظه‌ تاریخ طنین بیندازد.
مرگ برای انسان‌های معمولی شاید پایان یک داستان باشد، اما برای مردانی که زندگیشان را وقف آرمان کرده‌اند، مرگ تنها یک گذرگاه است.
شهادت نقطه پایان نیست، بلکه نقطه‌ای است که در آن یک انسان از زندگی شخصی خود عبور می ‌کند و به بخشی از حافظه‌ جمعی یک ملت تبدیل می‌شود؛ از آن لحظه به بعد او دیگر فقط یک فرد نیست، او نشانه‌ای از راه، باور و ایستادگی است.
دشمنان شاید گمان کردند با خاموش کردن یک صدا می‌توانند مسیر یک اندیشه را متوقف کنند، اما تاریخ بارها نشان داده است که خون عجیب‌ترین زبان جهان است.
زبانی که حتی پس از خاموش شدن صداها نیز سخن می‌گوید.
گاهی یک گلوله می‌تواند قلبی را از تپش بیندازد، اما همان گلوله ناخواسته هزاران قلب دیگر را بیدار می‌کند.
اکنون ما در فاصله چند روزه تا آن بدرقه‌ بزرگ ایستاده‌ایم.
کشوری که در ظاهر به کارهای روزمره‌اش ادامه می‌دهد، اما در عمق دل‌ها موجی از احساس جریان دارد و مردم در میان شلوغی زندگی، ناگهان مکث می‌کنند نامش را می‌شنوند و سکوت می‌کنند.
تصویرش را می‌بینند و چیزی در دلشان فرو می‌ریزد، گویی همه می‌دانند که به زودی تاریخ از میان خیابان‌های این سرزمین عبور خواهد کرد.
تشییع یک رهبر شهید تنها حرکت جمعیتی در پشت یک تابوت نیست، این لحظه تجلی رابطه‌ عمیق میان یک ملت و آرمان‌هایش است .
مردمی که می‌آیند تا بگویند خون فراموش نمی‌شود و بعضی نام‌ها حتی با رفتن بلندتر از همیشه شنیده می‌شوند....
ای رهبر شهید ما، ای آن که سال‌ها چراغ راه بسیاری از دل‌ها بودی…
چند روز دیگر وقتی آن صبح فرا برسد و میلیون‌ها قدم در خیابان‌ها طنین بیندازد ما تو را بدرقه خواهیم کرد، اما حقیقت این است که وداع با مردان بزرگ هرگز پایان نیست و آنان در راهی که گشودند در آرمانی که برایش ایستادند و در قلب مردمی که دوستشان داشتند ادامه پیدا می‌کنند.
نامت در تاریخ خواهد ماند و یاد حضورت در دل‌های این ملت زنده خواهد بود.
ای رهبر شهید ما دعایمان کن که سخت محتاج دعاییم.
تو تا ابد در قلب و جان ما خواهی ماند.