نوید روزهای روشن برای ورزش کرمانشاه

خبرگزاری مهر - گروه استان‌ها - امیررضا همایون دولتشاهی: اولین جلسه شورای عالی ورزش استان در سال ۱۴۰۵ به عنوان عالی‌ترین مرجع سیاست‌گذاری و نظارتی بر ساختار و فعالیت‌های ورزشی استان به ریاست استاندار کرمانشاه برگزار شد.
موزه ورزش استادیوم آزادی با حضور مدیران مسئول در شورای عالی ورزش، جمعی از اساتید دانشگاه و رؤسای هیات‌های ورزشی به همراه خبرنگاران میزبان این جلسه بود.
مهم‌ترین دستور کار آن، نحوه جذب و تخصیص یک‌درصد بودجه نهادها و دستگاه‌های اجرایی برای توسعه ورزش و آماده‌سازی اماکن و زیرساخت‌های ورزشی -چه در عرصه قهرمانی و چه در عرصه همگانی- بود که مجاز می‌باشند در این راستا سرمایه‌گذاری کنند.
قطعا حضور منوچهر حبیبی به عنوان دومین والی کرمانشاه (بعد از محمود ترک‌نژاد، استانداری که موزه ورزش در زمان وی افتتاح شد) در این مکان نوستالژیک ورزشی، می‌تواند نوید روزهای بهتری را برای ورزش استان در پی داشته باشد و یخ‌های بین عالی‌ترین نهاد دولت در استان و اداره کل ورزش را با این گرمی حضور، آب کند تا پلی باشد بین مدیریت تصمیم‌گیرنده و اجرایی استان با جامعه ورزش.
چرا که تحریم مجموعه استانداری از حضور در جلسه معارفه حمید عزتی -که خود از بدنه ورزش و سرد و گرم چشیده میادین بین‌المللی به عنوان ورزشکاری در سطح ملی با تجربه مدیریت در فدراسیون‌ها است- نشان از ناخرسندی مدیریت ارشد استان از این انتصاب و پیامی تلویحی به وزیر ورزش داشت؛ تا جایی که این عدم حضور استاندار به همراه معاونین و مدیران مربوطه در حوزه ورزش، گله‌مندی نماینده وزارت را نیز در پی داشت.
اما هرچه روزهای ورزشی در تقویم سپری شد، فاصله‌ها کمتر و نگاه استاندار بهتر و مثبت‌تر گشت.
هرچند که علاقه ذاتی استاندار به ورزش از یک طرف و تلاش و سخت‌کوشی مجموعه ورزش استان (از بدنه اداره‌کل گرفته تا هیات‌های ورزشی و در کل جامعه ورزش که با دست خالی برای رسیدن به سکوهای افتخار تلاش می‌کردند) را نباید در این زمینه که باعث شد دکتر منوچهر حبیبی عزمی جدی‌تر برای حمایت از عرصه ورزش استان داشته باشد، از نظر دور داشت.
ناگفته پیداست که تاثیر تامین منابع مالی در راستای پیشرفت و توسعه ورزش، در صدر اقدامات اساسی برای ورزش کرمانشاه از نگاه استاندار پنهان نبوده است.
اگر تخصیص یک‌درصد منابع مالی در کنار برنامه‌محوری و استفاده بهینه از مدیران آگاه و متخصص به زیر و بم ورزش و ظرافت‌های آن درست شکل گیرد، قطعا توسعه پایدار ورزش را به ارمغان خواهد آورد؛ آن هم در استانی که سرشار از استعدادهای بالقوه‌ای است که باید به بالفعل تبدیل شوند.
همچنین نباید غافل از این موضوع بود که تخصیص منابع مالی باید با تغییر نگرش و طرز تفکر مدیرانی شکل گیرد که در شورای عالی ورزش به عنوان حامیان ورزش به این اعتقاد برسند که اعتبارات سرریز شده در این حوزه، نه یک هزینه بلکه سرمایه‌گذاری مناسبی است.
این مهم می‌تواند در توسعه ورزش به عنوان دنیای کوچکی از یک جامعه بزرگ، بسترساز داشتن شهروندانی باشد که زمینه یک جامعه سالم را بوجود خواهند آورد و از دل آن قهرمانان ملی رشد می‌کنند و به تبع آن غرور، اتحاد و انسجام ملی از ثمرات ارزشمند آن خواهد بود.
پس چشم‌ها را باید شست و جور دیگر باید دید و منتظر ماند تا بدور از تنگ‌نظری‌های مالی و جناح‌بازی‌های سیاسی ببینیم تا چه اندازه حضور استاندار در کنار مدیرکل ورزش و جوانان می‌تواند در توسعه پایدار ورزش نقش ایفا کند؛ موضوعی که در آینده به ارزیابی آن خواهیم پرداخت و تاثیرات آن برای علاقمندان به ورزش استان قطعا ملموس خواهد بود.
* کارشناس حوزه ورزش