عزاداری در حسینیه سوخته وکیل‌آباد مشهد

حسینیه بزرگ وکیل آباد مشهد(یادگار مرحوم هاشمی)؛مکانی که در اغتشاشات دیماه مورد حمله و آتش ناجوانمردی قرار گرفت، امروز به جای بوی سوختگی، عطر گلاب و اسپند و نوای «یا حسین» در فضای آن پیچیده است.
اگرچه رد زخم‌های آتش هنوز بر چهره دیوارهایش خودنمایی می‌کند، اما حضور پرشور مردم نشان داد که روضه امام حسین (ع) ریشه در خشت و گل ندارد، بلکه در تار و پود جان‌های عاشقی تنیده شده که هرچه سخت‌تر با ناملایمات روبرو شوند، استوارتر بر پای باورهایشان می‌ایستند.
حضور هزاران زن و مرد در سحرگاه، نه برای تماشای یک بنای آسیب‌دیده، بلکه برای اثبات یک حقیقت تاریخی بود: «نور خدا خاموش‌شدنی نیست».
قاب‌هایی از دست‌های گره‌خورده و چشم‌های اشک‌باری است که در میان ستون‌های دودگرفته، دوباره پرچم سرخ حسینی را برافراشتند.
هر قطره اشکی که بر این زمین سوخته ریخت، گویی بذری بود که امید را دوباره سبز کرد تا ثابت شود روضه امام حسین با آتش نمی‌سوزد، بلکه در میان شعله‌های بلا، خالص‌تر و ماندگارتر از همیشه به گوش جهانیان می‌رسد.