تحلیل محمد نصرتی از بازی ایران-بلژیک؛ با یک مساوی صعود می کنیم/ تیم بلژیک پیر بود

کد خبر: 779362 | ۱۴۰۵/۰۴/۰۲ ۱۰:۱۹:۵۷
روزبه دلاور| تیم ملی فوتبال ایران در دومین دیدار خود برابر بلژیک با کسب تساوی بدون گل دومین امتیاز خود را در این تورنمنت دشت کرد.
به گزارش روزنامه اعتماد، البته حریف در دقایق ابتدایی نیمه دوم ده نفره شد و این فرصت برای ایران بود تا از برتری عددی خود بهره بیشتری ببرد و سه امتیاز بازی را به ارمغان بیاورد.
با این حال، شاگردان قلعه‌نویی پس از تساوی هفته نخست مقابل نیوزیلند این بار با ارائه یک ساختار دفاعی منسجم و البته درخشش بیرانوند در برابر ستاره‌های شیاطین سرخ اروپا موفق شدند قدرت هجومی حریف را خنثی کنند.
این تساوی که با درخشش دروازه‌بان و خط دفاعی ایران همراه بود امیدها را برای صعود از مرحله گروهی زنده نگه داشت، برای بررسی بیشتر با محمد نصرتی، یکی از پیشکسوتان باسابقه ملی فوتبال کشورمان گفت و گویی ترتیب داده‌ایم که ماحصل آن را در ادامه می‌خوانید.
ابتدا بگویید ترکیب اولیه تیم ملی را دیدید احساس کردید کادرفنی به دنبال کسب پیروزی است یا کسب حداقل امتیاز؟
ترکیب که ترکیب نباختن بود.
آرایش ابتدایی بازی برای همه مشخص بود که اول می خواهیم نبازیم و اگر بارقه‌ای برای دستیابی به پیروزی هست که خب باشد!
در نیمه اول هم کامل دفاع کردیم و روی یکی، دوتا موقعیت هم شانس خوبی برای گلزنی داشتیم که کورتوآ هم خیلی خوب عکس‌العمل نشان داد.
طبیعی است وقتی قدرت رسیدن به یک‌سوم دفاعی حریفان را نداریم آن‌هم به واسطه فشاری که حریف می‌آورد مسیر به این سمت برود.
حالا یک زمانی است که شما با برنامه و حساب شده دفاع می‌کنی و یک زمانی هم قدرت حریف شما را وادار به دفاع کردن می‌کند‌.
البته در توضیح قدرت حریف باید بگویم تیم‌ حریف که همه پیر و پاتال بودند!
بلژیک به‌ قدری قوی بود که تا این حد ترکیب تیم ملی تدافعی باشد؟
بالاخره روی کاغذ و اسامی که بازیکنان بلژیک داشتند رزومه و اعتبار و‌ کیفیت خوبی در گذشته داشتند.
مثلا لوکاکو در ۸ سال قبل یا دیبروینه پنج سال پیش فوق‌العاده بودند.
تروسار خیلی اذیت‌مان کرد یک‌جوری که حردانی را در نیمه اول تعویض کرد چون تمام یک در مقابل یک‌ها را عبور کرد.
روز خوب بیرانوند هم بود که خسته نباشید به او می‌گویم.
در نیمه دوم چطور؟
تغییری در روش بازی ایران ایجاد شد؟
خب بعد از ده نفره شدن حریف ما تغییر آرایش دادیم و از پنج دفاع آمدیم به چهار دفاع و با سیستم چهار، چهار، دو بازی کردیم منتها بازیکنان ذخیره نتوانستند تاثیرگذار باشند.
توقعم این‌ بود که حسین‌زاده زودتر بازی کند‌.
باتوجه به جابه‌جایی‌هایش در زمین حریف خیلی می‌تواند کمک کند اما نمی‌دانم چرا در این دو بازی فرصت زیادی به او نداده‌اند.
در مجموع چه بگویم که تیم ملی کشورمان است اما بازی به دل من ننشست حالا چطور اینها به‌به و چه‌چه می‌کنند، نمی‌دانم.
بعد از ده نفره شدن حریف‌ هم شجاعت لازم برای حمله کردن نداشتیم و عطش لازم را ندیدم.
نمی‌دانم ترس در وجود بازیکنان بود یا هر چی اما باید با شجاعت بیشتر حمله می‌کردند که اگر این‌طور می‌شد به گل می‌رسیدیم، چون بازیکن کلیدی خط دفاعی را از دست داده بودند.
جایگزین مدافع اخراجی بلژیک ‌ضعیف بود و با فشار از آن ناحیه می‌توانستیم به گل برسیم.
پلن ایران برای حمله چه بود؟
برنامه باتوجه به شرایط بازی تغییر می‌کند.
وقتی حریف ده نفره شد تفاوتی در برنامه‌ریزی جهت رسیدن به گل دیدید؟
نه.
حریف ده نفره شد و مقداری به عقب نشست و این فضا را به ما داد تا در عرض زمین پاسکاری کنیم که خیلی نمی‌توانست به ما کمک کند‌.
ما نیاز داشتیم طولی و در عمق بازی کنیم تا زودتر به دروازه حریف برسیم.
خود آقای قلعه‌نویی هم گفت از تعویض‌ها راضی نبود.
وقتی دو نفر به سمت چپ تعویض شدند توقع می‌رفت از آن سمت بیشتر نفوذ کنیم اما عملا این‌اتفاق رخ نداد.
تغییراتی نسبت به بازی نیوزیلند در کدام قسمت‌ها رخ داده بود؟
هم در سیستم و هم در آرایش تیم‌مان تغییراتی داشتیم.
این بازی با پنج دفاع و بازی قبل چهار دفاع بودیم یعنی رامین وینگر راست بود و حردانی فول‌بک سمت راست و سمت مقابل حاج‌صفی فول‌بک چپ و نعمتی ‌هم دفاع وسط سمت چپ.
شجاع و کنعانی هم مدافعان میانی ما.
به نظرم روی گل آفسایدمان اگر با برنامه انجام دادند خیلی قشنگ بود و می‌شد دستاورد این بازی باشد.
نتیجه نهایی خوب بود؟
نتیجه که روی کاغذ و باتوجه به داشتن شانس صعودمان خوب است حالا باید دید چه می‌شود.
به نظرم با مساوی مقابل مصر هم صعود می‌کنیم، از طرفی مصر هم صعودش قطعی نیست، ممکن است حتی ما و بلژیک صعود کنیم.
در‌ مجموع آن توقعی که از بلژیک و نامش می‌رفت چیزی ندیدیم.
مثلا اسپانیا و انگلیس دیوانه‌وار بازی می‌کردند!
چه بگویم!
به خدا همین بلژیک را می‌شد برد، نسبت به اسمش هیچ ‌چی نبود، لوکاکو ۲۰ متر هم در زمین ندوید یا دی بروینه هم خنثی بود، فقط تروسار و گلرشان یا شماره پنج آنها نسبتا خوب بودند وگرنه هیچی نداشتند حالا آلمان و اسپانیا و بقیه را ببینید مثل آپاچی‌ها می‌ریزند روی تیم‌ها!
به شما قول می‌دهم اگر به اسپانیا می‌خوردیم، دورقمی می‌شدیم!
بازیکنان ایران خیلی روی زمین می‌افتادند.
دلیلش تحلیل قوای جسمی بود یا دلیل دیگری داشت؟
آبروریزی است دیگر!
بعد داور هم از صحنه‌ها می‌گذشت و این کارها درست نیست.
کلا زندگی ما همین‌طور شده به سختی زندگی می‌کنیم و خودمان را به آب و آتش می‌زنیم.
بازی آخر مقابل مصر را چطور می‌بینید؟
مصر هم تیم خوبی است اما آن‌قدر قوی نیست که خیلی نگرانش نیستیم.
یک نکته دیگر اینکه دنیس درگاهی را برای چی بردند؟
سردار را ریجستر می‌کردند.
شاید یک درصد می‌آمد که اگر بود وحشتناک به کار می‌آمد.