یونسکو باید از آمریکا و اسرائیل به دلیل تخریب آثار باستانی و تاریخی در جنگ ۴۰ روزه شکایت کند
نهادهاي مسوول در داخل كشور و اين سازمان جهاني، موظفاند هر چه سريعتر عليه كشورهاي متخاصم اعلام جرم كنند و اقدامات پيشگيرانه قانوني خود را در اين زمينهها به شدت ادامه دهند تا هيچ كشوري به خود اجازه تخريب آثار باستاني و تاريخي ديگر كشورها را ندهد.
کد خبر: 779312 | ۱۴۰۵/۰۴/۰۲ ۱۰:۱۶:۰۱
«نقش یونسکو در جنگ تمدنها» عنوان یادداشت شاهپور محمدی برای روزنامه اعتماد است که در آن آمده؛ در جنگ 40 روزه اخیر، حقیقت چندین موضوع مهم کاملا آشکار گردید.
اول آنکه سرقت نفت ایران به روش دزدان دریایی صورت گرفت که خود رییسجمهور امریکا هم به این دزدی علنی اعتراف کرد و نشان داد که در سرقت بینالمللی و چپاول مال و اموال دیگر ملتها، تبحر و تخصص ویژهای دارد.
دوم اینکه اعلام کرد که آمده است تا ایرانیان را به عصر حجر و عهد پارینه سنگی بازگرداند که با آسیب زدن به آثار تاریخی و تمدنی و میراث فرهنگی کشورمان، خوی وحشیگری خود را بیش از پیش در مقابل دیدگان جهان، به نمایش گذاشت که این هم به نوعی سرقت از نوع فرهنگی و تمدنی نام میگیرد!
نقش و مشاوره شریک جنایی صهیونیستی در این اندیشههای پلید، شیطانی و مخرب نیز در این سرقت فرهنگی، قطعا بیتاثیر نبود.
در جنگ رمضان، جامعه جهانی و سیاستمداران دنیا به خوبی به جنایت و سرقت علنی این دزدان فرهنگ و سارقان نفت و کودککش به خوبی واقف شدند و چهره پنهان و غیرانسانی آنها برای کل دنیا به خوبی عیان و عریان گردید.
اما جنگ اصلی آن، جنگ تمدنی بود.
سران این دو کشور فریبکار، به دلیل فقدان تاریخی خود از شدت حسادت، شروع کردند به ازبین بردن آثار تاریخی و میراث فرهنگی کشورمان...!
تصور آنها این بود که با تخریب این میراث کهن فرهنگی، تمدن و تاریخ کشور نیز از بین خواهد رفت و کشور ما به تحجر و عقبماندگی خواهد رسید.
غافل از اینکه آثار تمدنی یک کشور متعلق به کل دنیا محسوب میشود و با از بین بردن آنها، تاریخ و تمدن یک کشور در جهان حذف نمیشود.
نقش سازنده سازمان علمی، فرهنگی ملل متحد، یونسکو، هم متاسفانه در این جنایتها کمرنگ بود.
طبق قوانین بینالمللی این سازمان، آسیب زدن به آثار تاریخی کشورها در زمان جنگ، جرم بزرگی محسوب میشود و یونسکو موظف بود تحت هر شرایطی جلوی این وحشیگریها را بگیرد.
این سازمان، اهرمهای قانونی و بازدارنده لازم را برای جلوگیری از چنین اقدامات خصمانهای در زمان جنگها دراختیار دارد.
هماکنون نیز با همه این کمکاریها، وزارت میراث فرهنگی کشورمان با همکاری دیگر نهادهای ذیربط فرهنگی، موظفاند موضوع را مورد پیگیری قانونی قرار داده و این سازمان را مورد بازخواست قرار دهند که چرا از اهرمهای قانونی و بازدارنده خود در زمان تخریب این اماکن فرهنگی، به خوبی استفاده نکرد؟
سازمان فرهنگی یونسکو باید بداند که وظیفهاش صرفا ثبت آثار تاریخی در فهرست جهانی این سازمان نیست، بلکه اهمیت حراست و حفاظت از این آثار باستانی و تاریخی، بیشتر از ثبت جهانی آنهاست!!
نهادهای مسوول در داخل کشور و این سازمان جهانی، موظفاند هر چه سریعتر علیه کشورهای متخاصم اعلام جرم کنند و اقدامات پیشگیرانه قانونی خود را در این زمینهها به شدت ادامه دهند تا هیچ کشوری به خود اجازه تخریب آثار باستانی و تاریخی دیگر کشورها را ندهد.