آیین مشعل گردانی نجفی های مقیم قم
یکی از شاخصترین جلوههای عزاداری کهن در قم، آیین سنتی «مشعلگردانی» نجفی های مقیم قم است، آیینی که ریشههای آن به سنتهای مذهبی شیعیان عراق، بهویژه شهر نجف اشرف، بازمیگردد.
در این مراسم، دهها مشعل افروخته بر دوش عزاداران حمل میشود و دستههای سوگوار در فضایی آکنده از نوحه و ماتم به حرکت درمیآیند.
مشعلها در فرهنگ عزاداری نجفیها نمادی از آتشهایی هستند که پس از شهادت امام حسین(ع)، بر خیمههای اهل بیت(ع) افروخته شد و یکی از تلخترین صحنههای تاریخ اسلام را رقم زد.همزمان با حرکت مشعلها به سمت حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها، صدای کوبنده طبلها فضای مراسم را دربرمیگیرد.
در روایت سنتی این آیین، نواختن گسترده طبلها یادآور آن بخش از وقایع عصر عاشوراست که سپاهیان عمر بن سعد با ایجاد هیاهو و سر و صدا، تلاش داشتند فریادهای زنان و کودکان داغدار را در میان غوغای میدان خاموش کنند.
از این رو، هر ضربه طبل در این مراسم، پژواکی نمادین از آن لحظات جانسوز تاریخ کربلا به شمار میرود.