تغییر شکل قمرهای اورانوس قبل از خروج از منظومه شمسی
دانشمندان فرضیه یک سیاره غولپیکر گمشده را مطرح کردهاند که قمرهای اورانوس را قبل از خروج از منظومه شمسی تغییر شکل داده است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - ستارهشناسان این فرضیه را مطرح میکنند که منظومه شمسی اولیه ممکن است حاوی یک غول یخی اضافی بوده باشد، قبل از اینکه بعداً به دلیل اختلالات گرانشی شدید بین سیارات غولپیکر به فضای بین ستارهای رانده شود.
ستارهشناسان در تلاش برای توضیح یکی از قدیمیترین اسرار پیرامون اورانوس به این فرضیه رسیدند: اینکه چگونه قمرهای آن از دوره اختلالات شدید که مدار سیارات غولپیکر را در منظومه شمسی اولیه تغییر شکل داد، جان سالم به در بردند.
طبق سناریوی پیشنهادی، یک سیاره یخی فرضی، که تصور میشود از نظر جرم مشابه اورانوس یا نپتون بوده است، قبل از خروج از منظومه شمسی به فضای بین ستارهای، نقش کلیدی در شکلگیری سیستم قمرهای فعلی اورانوس ایفا کرده است.
شایان ذکر است که مناطق بیرونی منظومه شمسی حدود ۴ تا ۴.۵ میلیارد سال پیش دورهای از بیثباتی گرانشی شدید را تجربه کردند که به عنوان بیثباتی مدل نس شناخته میشود و طی آن مدار سیارات غولپیکر به سرعت تغییر کرد و چندین بار به یکدیگر نزدیک شدند.
این اختلالات باید منجر به تخریب گسترده سیستمهای قمر سیارات غولپیکر، از جمله قمرهای اورانوس و مشتری، میشد.
محاسبات نشان میدهد که بسیاری از آنها پس از چنین رویدادهای خشونتآمیزی در مدارهای فعلی خود زنده نمیماندند.
برای بررسی سناریوهای احتمالی، یک تیم تحقیقاتی به رهبری متیو کلمنت، ۱۲۲ مدل کامپیوتری از منظومه شمسی اولیه را تجزیه و تحلیل کرد.
این مطالعه نه تنها شامل پیکربندی سنتی چهار سیارهای، بلکه مدلهایی با پنج یا حتی شش سیاره غولپیکر نیز بود.
نتایج نشان داد که احتمال زنده ماندن قمرهای اورانوس و مشتری در اکثر سناریوها بسیار کم و بیش از ۱۵٪ نبود.
با این حال، یک سناریو توضیح متفاوتی ارائه داد و نشان داد که یک سیاره غولپیکر دیگر از نزدیکی اورانوس عبور کرده و سیستم قمر اصلی آن را نابود کرده و آن را به ابری عظیم از بقایای یخی تبدیل کرده است.
با گذشت زمان، گرانش این آوارها را دوباره ترکیب کرد و قمرهای جدیدی را تشکیل داد که گمان میرود قمرهایی باشند که امروزه به دور اورانوس میچرخند.
اگر این فرضیه درست از آب درآید، قمرهای فعلی اورانوس ممکن است بقایای اولیه از شکلگیری این سیاره نباشند، بلکه "نسل دوم" باشند که پس از یک فاجعه عظیم کیهانی پدید آمدهاند.
محققان تأکید میکنند که مدلهای رایانهای فعلی نمیتوانند تمام جزئیات تکامل منظومه شمسی را به طور دقیق شبیهسازی کنند، به این معنی که تأیید قطعی فرضیه سیاره غولپیکر گمشده نیاز به مطالعه دقیق تاریخچه هر یک از قمرهای اورانوس دارد.
منبع: Naukatv.ru
