خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

پنجشنبه، 07 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

واشنگتن پست: استراتژی نتانیاهو برای نابودی دشمنان، نتیجه معکوس داشته است

اعتماد | همه | پنجشنبه، 07 خرداد 1405 - 09:40
دکترین امنیتی نتانیاهو و جنگ‌های پی در پی او علیه غزه، لبنان، سوریه، ایران و یمن، رژیم اسرائیل را در مسیر فرسایش نظامی، شکست راهبردی و انزوای بین‌المللی قرار داده است.
اسرائيل،نتانياهو،نظامي،امنيت،ايران،غزه،حملات،لبنان،نويسنده،ا ...

دکترین امنیتی نتانیاهو و جنگ‌های پی در پی او علیه غزه، لبنان، سوریه، ایران و یمن، رژیم اسرائیل را در مسیر فرسایش نظامی، شکست راهبردی و انزوای بین‌المللی قرار داده است.
کد خبر: 775235 | ۱۴۰۵/۰۳/۰۷ ۰۹:۲۳:۲۵
واشنگتن پست با این مقدمه نوشت: روزگاری دیوید بن گوریون، اولین نخست وزیر اسرائیل، در سال ۱۹۵۱ گفته بود: «اول از همه، بیایید خود را از این اشتباه احمقانه خلاص کنیم که تنها با ارتش می‌توانیم امنیت را حفظ کنیم.» اما ظاهرا نتانیاهو این نصیحت بزرگ سلفش را از یاد برده که امنیت بر سیاست خارجی صلح استوار است؛ نیت صادقانه برای صلح با همسایگان و با همه ملت‌ها.
به گزارش ایسنا، مکس بوت، نویسنده این گزارش، با بررسی آنچه را که او به عنوان یک تغییر اساسی در دکترین امنیتی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (طوفان الاقصی) توصیف می‌کند، استدلال می‌کند که تلاش اسرائیل برای «امنیت مطلق» از طریق نظامی به طور فزاینده‌ای موقعیت استراتژیک بلندمدت آن را تضعیف کرده است.
ستون نویس واشنگتن پست معتقد است از زمانیکه نتانیاهو اسرائیل را به سمت اهداف نظامی حداکثری و دکترین تلافی‌جویی در چندین عرصه و آغاز عملیات نظامی در غزه و کرانه باختری، بلکه در لبنان، سوریه، عراق، یمن و ایران سوق داد، روز به روز منزوی تر شده است.
او می گوید: نتانیاهو پس از هفتم اکتبر (عملیات طوفان الاقصی) از سیاست بازدارندگی محدود فاصله گرفته و با پیگیری جنگ‌های پی‌درپی، تلاش کرده نقشه خاورمیانه را بازطراحی کند؛ اما این رویکرد نه تنها به تحقق اهداف اعلامی او منجر نشده، بلکه حمایت جهانی از رژیم صهیونیستی را نیز به شدت کاهش داده است.
نویسنده با این یادآوری که نتانیاهو به طور فزاینده‌ای از لفاظی‌های گسترده وعده «نابود کردن» دشمنان و تغییر شکل نقشه منطقه‌ای را داده بود، استدلال کرد که این تغییر از نظر استراتژیک نتیجه معکوس داده است.
از نظر او، گسترش حضور نظامی تل‌آویو به جای افزایش امنیت، باعث گسترش بیش از حد نیروهای آن، افزایش انزوای بین‌المللی و تعمیق وابستگی به ایالات متحده شده است.
نتانیاهو برای جنگ لابی کرد، اما کنترل آن را از دست داده است.
متحد او، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، نتانیاهو را از مذاکرات صلح کنار گذاشته و سعی دارد با گفتن «او هر کاری را که من بخواهم انجام خواهد داد»، او را تحقیر کند.
نویسنده با برجسته سازی عدم دستاوردهای نظامی برای اسرائیل به بی‌ثباتی مداوم در غزه علیرغم عملیات‌های سنگین، ظرفیت عملیاتی پایدار حزب‌الله در لبنان و توانایی ایران برای بازیابی سریع‌تر از حد انتظار از حملات اشاره کرد.
او همچنین به ارزیابی‌های داخلی ارتش اسرائیل اشاره کرد که هشدار می‌دهند نیروهای مسلح به دلیل درگیری‌های طولانی مدت در چند جبهه، تحت فشار شدید قرار دارند.
نویسنده تاکید کرده است: «اسرائیل بیش از نیمی از نوار غزه را اشغال کرده است، اما حماس هنوز تقریباً تمام جمعیت را کنترل می‌کند.
اسرائیل در سال ۲۰۲۴ با استفاده از پیجرهای انفجاری و حملات هوایی، عملیاتی گسترده برای از بین بردن بخش عمده‌ای از رهبری حزب‌الله انجام داد، اما این گروه همچنان یک تهدید قوی است.
سربازان اسرائیلی اکنون در چیزی که به نظر می‌رسد اشغال طولانی مدت جنوب لبنان است، گرفتار شده‌اند که آنها را در برابر حملات پهپادی حزب‌الله آسیب‌پذیر می‌کند.
و سی‌ان‌ان گزارش می‌دهد که پس از بیش از یک ماه حملات هوایی اسرائیل و آمریکا، ارتش ایران بسیار سریع‌تر از آنچه در ابتدا تخمین زده می‌شد، در حال بازسازی است.»
ارزیابی اطلاعاتی ایالات متحده نشان می‌دهد که ایران در طول آتش‌بس شش هفته‌ای که از اوایل آوریل آغاز شد، بخش‌هایی از تولید پهپاد خود را از سر گرفته است و مقامات می‌گویند تهران در حال بازسازی برخی از قابلیت‌های نظامی سریع‌تر از آنچه در ابتدا انتظار می‌رفت، است.
در جبهه دیپلماتیک، بوت با اشاره به داده‌های نظرسنجی که نشان دهنده افزایش همدردی آمریکایی‌ها با فلسطینی‌ها و افزایش دیدگاه‌های نامطلوب نسبت به «اسرائیل» است، به کاهش حمایت عمومی ایالات متحده از «اسرائیل» اشاره کرده و نتیجه گرفته است که استراتژی فعلی نتانیاهو نشان دهنده تلاشی برای دنبال کردن سلطه منطقه‌ای است که برای یک دولت کوچک که با منطقه‌ای بزرگ و پیچیده روبرو است، پایدار نیست.
به جای دستیابی به امنیت بیشتر، «اسرائیل» در معرض فرسایش بلندمدت قرار گرفته است.