مسئول راهاندازی مرکز پیشرفت وآبادانی جوامع محلی جهاددانشگاهی منصوب شد
مسئول راهاندازی و اعضای هیئت مدیره مرکز پیشرفت، آبادانی و محرومیت زدایی در جوامع محلی جهاددانشگاهی توسط رئیس این نهاد منصوب شدند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از جهاددانشگاهی، بر اساس حکم علی منتظری رئیس جهاددانشگاهی؛ محمد قاسمی سیانی به عنوان مسئول راه اندازی مرکز و زهرا شیخی معاون پژوهش و فناوری، محمود علیگو معاون فرهنگی جهاددانشگاهی، علی رنجبرکی رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، بهروز بادکو و سیدسعید هاشمی اعضای هیئت علمی جهاددانشگاهی و همچنین حسین حیدری عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی این نهاد به عنوان اعضای هیئت مدیره مرکز پیشرفت، آبادانی و محرومیتزدایی در جوامع محلی منصوب شدند.
در بخشی از حکم آمده است:
امید است با اتکال و یاری خداوند سبحان و همکاری و همدلی همه جهادگران عزیز در انجام وظایف خود و تحقق اهداف انقلاب اسلامی در راستای کاهش محرومیت از مناطق، موفق و مؤید باشید.
گفتنی است، یکی از اهداف اصلی انقلاب اسلامی و مأموریتهای ملی و انقلابی جهاددانشگاهی پیشرفت و آبادانی کشور عزیزمان ایران و گسترش رفاه عمومی بوده است.
بر همین اساس جهاددانشگاهی تلاش داشته تا با مجموعه فعالیتهای علمی- تخصصی خود، زمینه رفع محرومیت از جوامع محلی شهری و روستایی را فراهم آورد.
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی در طول سه دهه فعالیت و انجام صدها طرح پژوهشی و مقالات و انباشت علمی و اجرایی اقدام به تأسیس مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیت زدایی در جوامع محلی نموده است.
این مرکز با عنایت به سابقه علمی و اجرایی خود در نظر دارد تا به مدلی ملی و بومی برای پیشرفت، آبادانی و رفع محرومیت در جوامع محلی برسد.
مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیت زدایی جوامع محلی پژوهشگاه، با تکیه بر مباحث میان رشتهای به موضوع چندبعدی و پیچیده پیشرفت و آبادانی در کشور خواهد پرداخت و براساس تجارب علمی و اجرایی در حوزههای رصد، ارزیابی، سیاست گذاری و پیاده سازی برنامهها در جوامع محلی فعالیت خواهد کرد.
اکنون این مرکز برنامه جامع آبادانی و رفع محرومیت را تدوین کرده است که این برنامه جامع تلاش دارد تا تمامی فعالیتها و اقدامات نهادهای عمومی و مردمنهاد فعال در این حوزه را هماهنگ، همراستا و نهایتا پایدار و درونزا نماید.
حضور گسترده و بلندمدت نهادها و سازمانهای مختلف حاکمیتی و مردمی در یک منطقه کمتر برخوردار و محروم بیانگر این واقعیت است که هرچند تلاشهای موجود بخش زیادی از سختیها و مسائل مردم ساکن در این مناطق را در برهه زمانی کوتاه مدت برطرف میکند، اما در میان مدت پدیده فقر و نابرابری برطرف نگردیده است.