انتخاب اشتباه شهر جدیدپردیس به دلیل مجاورت با گسل
زارع با تأکید بر اینکه «محل احداث شهر جدید پردیس از نظر لرزهخیزی اشتباه بوده» گفت: این شهر در کنار بومهن ساخته شده؛ در حالی که خود واژه «بومهن» در برخی گویشها به معنای زمینلرزه است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ محبوبهکباری- مهدی زارع، رئیس مرکز پیشبینی زلزله، با اشاره به موقعیت شهر جدید پردیس در همسایگی گسلهای فعال، اظهارات مهمی را درباره خطر لرزهخیزی این منطقه و همچنین رد شایعات مرتبط با منشاء انسانی زمینلرزههای اخیر مطرح کرد.
زارع با تأکید بر اینکه «محل احداث شهر جدید پردیس از نظر لرزهخیزی اشتباه بوده» گفت: این شهر در کنار بومهن ساخته شده؛ در حالی که خود واژه «بومهن» در برخی گویشها به معنای زمینلرزه است.
متأسفیم شهری در فاصله حدود ۱۰ کیلومتری محل تلاقی دو گسل مهم «شمال تهران» و «مشا» احداث شده که این فاصله در حوزه نزدیک (near field) است و احتمال وقوع جنبشهای شدید زمین را افزایش میدهد.
وی با اشاره به نقشه زمینشناسی منطقه افزود: آتشفشان دماوند و سیستم ماگمایی آن در عمق حدود ۸۰ کیلومتری، یکی از دلایل لرزهخیزی بیشتر قطعه شرقی گسل مشا در محدوده بومهن، رودهن و پردیس است.
بررسیها نشان میدهد که قطعه میانی گسل مشا (در شمال تهران تا شهرستانک) بسیار آرام است، اما قطعه شرقی به دلیل تعامل تنش با سیستم آتشفشانی دماوند، فعالتر عمل میکند.
رد ادعای انسانی بودن زلزلههای اخیر (موشک، بمب و...)
رئیس مرکز پیشبینی زلزله بهطور قاطع هرگونه نسبت دادن زمینلرزههای اخیر به عوامل انسانی مانند انفجار، موشک یا بمب را رد کرد و گفت: عمق کانونی این رویدادها بین ۸ تا ۱۲ کیلومتر است، در حالی که حتی بمبهای سنگرشکن حداکثر تا عمق ۵۰ تا ۸۰ متری نفوذ میکنند.
افزون بر این، شکلموجهای ثبتشده از این زمینلرزهها کاملاً تیپیک و طبیعی است و هیچ شباهتی به انفجارهای انسانی ندارد.
زارع در پاسخ به پرسش درباره احتمال وقوع زمینلرزه بزرگ پس از لرزههای اخیر (مانند رویداد ۲۸ فروردین و ۲۲ اردیبهشت با بزرگای حدود ۴) اظهار داشت: زلزلههای کوچک همواره بخشی از تنش گسل را آزاد میکنند، اما این به معنای تخلیه کامل تنش انباشته شده نیست.
منطقه یادشده در سال ۱۸۳۰ میلادی (۱۲۹ شمسی) شاهد زمینلرزهای با بزرگای بیش از ۷ بوده و پتانسیل زلزلههای ۶ تا ۷ ریشتر را همچنان دارد.
وی افزود: بر اساس محاسبات مدلهای احتمالی، نسبت به زمان مشابه در سال قبل، در حال حاضر حدود ۵ تا ۱۰ درصد احتمال وقوع یک زمینلرزه بزرگتر در این منطقه افزایش یافته است.
هرچند این درصد قابل توجه نیست، اما نباید از آن غافل شد.
وی در پایان تأکید کرد: رخداد زلزلههای کوچک به هیچ وجه به معنی منتفی شدن احتمال زلزله بزرگ نیست، اما نمیتواند بهتنهایی نشانه قطعی وقوع قریبالوقوع آن نیز باشد.
آنچه مسلم است، لرزهخیزی بالای این منطقه بر اساس سابقه تاریخی (۱۹۶ سال پیش) و فعالیت گسلهای شرقی مشا و تعامل آنها با سیستم آتشفشانی دماوند است.
بنابراین لازم است ضمن آمادگی کامل، هرگونه شایعه درباره منشاء انسانی زلزلهها را کنار بگذاریم.
