«فهرست ضربت» جدید ایران!

به گزارش سرویس جهان مشرق ، وبگاه خبری-تحلیلی اوراسیا تایمز، در گزارشی تازه(22 مارس)، با بررسی به‌روزرسانی بانک اهداف جمهوری اسلامی ایران در ابتدای هفته‌ی چهارم جنگ، این‌گونه استدلال می کند که هزینه‌ی بازی «دو-سره»ی کشوری مثل انگلستان در قبال جنگ تحمیلی علیه ایران، دیگر مثل قبل بی‌هزینه نخواهد بود.
بازنشر گزارش‌ها و تحلیل‌های رسانه‌های خارجی، به معنای تایید تمام محتوای آن توسط مشرق نیست.
پس از آنکه ایران هشدار جدی داد استفاده از پایگاه‌های نظامی بریتانیا توسط ایالات متحده برای انجام حملات تهاجمی به ایران، به‌منزله تجاوز علیه تهران تلقی خواهد شد، ایران دو موشک بالستیک به سمت دیگو گارسیا، پایگاه نظامی اقیانوس هند که به صورت مشترک توسط آمریکا و بریتانیا اداره می‌شود، شلیک کرد.
ایران دو موشک بالستیک میان‌برد به سمت دیگو گارسیا شلیک کرد و توانایی حمله دوربرد خود را نشان داد.
بر اساس ادعای از وال‌استریت ژورنال، یکی از این دو موشک ظاهراً در حین پرواز با اختلال مواجه شد، در حالی که از یک رهگیر اس‌ام-۳ برای خنثی‌سازی موشک دیگر استفاده شد.
پایگاه نظامی آمریکا و بریتانیا در دیگو گارسیا از دیرباز یک دارایی حیاتی بوده است که طیف وسیعی از فعالیت‌های نظامی را تسهیل می‌کند.
این تأسیسات در فاصله حدود ۴۰۰۰ کیلومتری از ایران قرار دارد و تصور می‌شد که از برد موشک‌های بالستیک ایران خارج است.
البته بیشتر به نظر می رسد که اگر موشکی هم شلیک شده، با هدف «هشدار» بوده، و نه هدف‌گیری دقیق.
این حمله بار دیگر توانایی‌های اعلام‌نشده ایران و قدرت آن در هدف قرار دادن نقاطی بسیار فراتر از منطقه خلیج فارس را برجسته کرده است.
علاوه بر این، این اقدام در راستای استراتژی کلی ایران برای حفظ ابهام است و احتمالاً آمریکا، بریتانیا و اسرائیل را در حالت تنش و انتظار نگه می‌دارد.
این حمله پس از آن صورت گرفت که بریتانیا استفاده آمریکا از پایگاه‌های خود را به عنوان سکوی پرتاب برای حملات به مواضع ایران در منطقه تنگه هرمز که عملاً توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بسته شده است، تصویب کرد.
لندن اعلام کرد که «عملیات دفاعی آمریکا برای تضعیف سامانه‌ها و تأسیسات موشکی که برای حمله به کشتی‌ها استفاده می‌شوند» از این پس در پایگاه‌های بریتانیا انجام خواهد گرفت.
این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، متحدان ناتو را به «بزدلی» متهم کرد و بر ائتلاف فشار آورد تا به بازگشایی تنگه کمک کنند.
این اقدام بریتانیا به عنوان فاصله گرفتن از موضع قبلی کِر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، تلقی شد که به نظر می‌رسید رویکردی سنجیده‌تر را در پیش گرفته بود.
استارمر اوایل این هفته گفت بریتانیا وارد «جنگ گسترده‌تر» نخواهد شد و در عین حال اطمینان داد که روی «یک طرح عملی» کار می‌کند.
نخست‌وزیر بریتانیا گفته بود: «در نهایت، ما باید تنگه هرمز را برای تضمین ثبات در بازار [نفت] دوباره باز کنیم.
این کار ساده‌ای نیست.»
پس از آنکه بریتانیا استفاده از پایگاه‌هایش توسط آمریکا را مجاز کرد، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، به یوت کوپر، وزیر خارجه بریتانیا، اعلام کرد که ایران انتخاب بریتانیا برای اجازه دادن به آمریکا برای استفاده از پایگاه‌هایش را «مشارکت در تجاوز» می‌داند.
دفتر وزیر خارجه بریتانیا در پاسخ اعلام کرد: «وزیر خارجه همچنین به ایران در مورد هدف قرار دادن پایگاه‌ها، خاک یا منافع بریتانیا به طور مستقیم هشدار داد و مجدداً بر تمرکز بریتانیا بر ثبات و امنیت منطقه تأکید کرد.»
جالب توجه است که بریتانیا در ابتدا با استفاده آمریکا از پایگاه‌هایش برای حمله به ایران مخالفت کرده بود، پیش از آنکه آمریکا عملیات «خشم حماسی» را در ۲۸ فوریه آغاز کند.
با این حال، با شروع حملات تلافی‌جویانه گسترده ایران، استارمر به نیروهای آمریکایی اجازه داد تا از این پایگاه‌ها به طور انحصاری برای «دفاع مشترک» استفاده کنند، اقدامی که به عنوان «مادر تمام تغییرات موضع» تلقی شد.
پایگاه‌های بریتانیایی که توسط آمریکا برای حمله به ایران استفاده می‌شود
نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد در گلاسترشایر، انگلستان
این تأسیسات به مرکزی کلیدی برای بمب‌افکن‌های سنگین آمریکایی تبدیل شده است که مأموریت‌هایی را علیه زیرساخت‌های موشکی ایران انجام می‌دهند.
در واقع، این پایگاه به عنوان مکان اصلی عملیات پیشروی نیروی هوایی آمریکا برای انجام حملات به اهداف ایرانی ظهور کرده است.
از زمانی که بریتانیا استفاده از آن را مجاز کرد، این پایگاه میزبان تعداد قابل توجهی از بمب‌افکن‌های استراتژیک آمریکا از جمله بی-۱بی لنسر و بی-۵۲اچ استراتوفورترس بوده است.
استفاده از این پایگاه برای عملیات بمب‌افکن‌ها بسیار قابل توجه تلقی می‌شود زیرا حملات دوربرد را امکان‌پذیر می‌سازد و زمان پرواز به اهداف ایرانی را بیش از ۵۰ درصد نسبت به پرواز از خاک آمریکا کاهش می‌دهد و در نتیجه نرخ به کارگیری بالاتری را فراهم می‌آورد.
دیگو گارسیا
این پایگاه در محل تلاقی مسیرهای حیاتی دریایی بین آفریقا، خاورمیانه و آسیا و در نزدیکی تنگه هرمز واقع شده است.
پایگاه نظامی در دیگو گارسیا از دیرباز یک دارایی حیاتی برای ایالات متحده و بریتانیا بوده است که طیف وسیعی از فعالیت‌های نظامی را تسهیل می‌کند.
این پایگاه به عنوان مرکز لجستیکی کلیدی، پشتیبان عملیات دریایی، مأموریت‌های هوایی و جمع‌آوری اطلاعات است.
فرودگاه آن قابلیت پذیرش بمب‌افکن‌های دوربرد را دارد و بندرگاه آن می‌تواند کشتی‌های بزرگ دریایی را در خود جای دهد.
این پایگاه میزبان بمب‌افکن‌های استراتژیک آمریکا برای مأموریت‌های طولانی بر فراز ایران و همچنین زیردریایی‌های هسته‌ای و ناوشکن‌های موشک‌انداز است.
هواگردهای مستقر در اینجا می‌توانند با پروازهای رفت و برگشت طولانی و شلیک مهمات دوربرد به عملیات بپردازند.
این امر حملات با حجم بالا را در خارج از پدافند هوایی ایران امکان‌پذیر می‌سازد و از سرکوب پدافند هوایی دشمن (SEAD)، تضعیف زیرساخت‌های موشک‌های بالستیک یا کروز و هدف‌گیری دریایی پشتیبانی می‌کند.
سال گذشته، در میان تشدید تنش‌ها بین دو طرف در ماه آوریل، این پایگاه میزبان بمب‌افکن‌های بی-۲ اسپیریت (رادارگریز) بود.
نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد و دیگو گارسیا از لحاظ تاریخی پشتیبان مأموریت‌های بمب‌افکن‌های دوربرد آمریکا در خاورمیانه از جمله عملیات علیه اهداف حوثی‌ها در یمن در دو سال گذشته بوده‌اند.
قابل توجه است که حمله ایران به دیگو گارسیا جنگ را از خاورمیانه به منطقه اقیانوس هند کشانده است و نشان می‌دهد که تهران قصد دارد حملات خود را علیه متحدان آمریکایی که در حملات به خاک ایران کمک می‌کنند، تشدید کند.
در حال حاضر مشخص نیست که آیا ایران به پایگاه‌های دیگر بریتانیا در منطقه خاورمیانه، به ویژه آنهایی که به طور فعال در جنگ جاری استفاده نشده‌اند، حمله خواهد کرد یا خیر.
با این حال، برخی کارشناسان گفتند که با توجه به اینکه متحدان عرب آمریکا بلافاصله پس از اولین حملات ارتش آمریکا مورد حمله قرار گرفتند، نمی‌توان این احتمال را به طور کامل رد کرد.
تأسیسات نظامی بریتانیا در خاورمیانه
در خاورمیانه، بریتانیا حضور نظامی قابل توجهی دارد که عمدتاً پشتیبان عملیات هوایی، لجستیک، امنیت دریایی و ابتکارات ثبات منطقه‌ای است.
این حضور نظامی شامل پایگاه‌های دائمی، دسترسی به تأسیسات متحدان و استقرار نیروی انسانی است.
بحرین: بریتانیا تأسیسات پشتیبانی نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا (UKNSF) را در این کشور حفظ می‌کند که با نام اچ‌ام‌اس جوفیر یا تأسیسات بندر مینا سلمان نیز شناخته می‌شود.
این تأسیسات که در سال ۲۰۱۸ افتتاح شد، اصلی‌ترین پایگاه دائمی نیروی دریایی بریتانیا در خلیج فارس است و از کشتی‌های نیروی دریایی سلطنتی، اقدامات مقابله با مین و حدود ۵۰۰ پرسنل پشتیبانی می‌کند.
این پایگاه از مأموریت‌های دیرینه امنیت دریایی پشتیبانی می‌نماید.
در گذشته، UKNSF به عنوان بندر اصلی کشتی‌های شرکت‌کننده در «عملیاتی کیپیون»، ابتکار نظامی اصلی بریتانیا برای پشتیبانی از امنیت دریایی و حفظ صلح در منطقه خلیج فارس و همچنین تضمین جریان امن تجارت و نفت، خدمت کرده است.
عمان: بریتانیا در سال ۲۰۱۸ پایگاه پشتیبانی لجستیکی مشترک خود را در دوقم (دوکم) تأسیس کرد که یک تأسیسات پشتیبانی دائمی مشترک است.
این پایگاه به عنوان یک مرکز دریایی و لجستیکی در خارج از خلیج فارس عمل می‌کند و از ناوهای هواپیمابر و تفنگداران دریایی سلطنتی پشتیبانی کرده و همچنین امکانات تعمیر و نگهداری را فراهم می‌آورد.
علاوه بر این، بریتانیا از پایگاه هوایی المصنعه برای عملیات نیروی هوایی سلطنتی (RAF) استفاده می‌کند.
قطر: بریتانیا به پایگاه هوایی اَلعُدَید دسترسی دارد، یک تأسیسات عمدتاً تحت رهبری آمریکا که در جنگ جاری مورد آتش ایران قرار گرفته است.
جالب توجه است که این تأسیسات همچنین به عنوان مقر عملیاتی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در خاورمیانه عمل می‌کند.
در واقع، این پایگاه به عنوان مقر عملیاتی RAF در خاورمیانه است و بریتانیا یک اسکادران مشترک نیروی هوایی سلطنتی و امیری قطر را در آنجا اداره می‌کند که جنگنده‌های یوروفایتر تایفون برای پدافند هوایی در آن مستقر هستند.
امارات متحده عربی: بریتانیا به پایگاه هوایی المنهد دسترسی دارد.
این کشور در مارس ۲۰۲۴ یک مرکز نظامی دائمی در این پایگاه افتتاح کرد و از این پایگاه برای پشتیبانی از عملیات نیروی هوایی سلطنتی در منطقه استفاده می‌کند.
قبرس: بریتانیا دو پایگاه دائمی در قبرس دارد: نیروی هوایی سلطنتی آکروتیری و دکلیا.
پایگاه آکروتیری به عنوان مرکزی اصلی برای عملیات نیروی هوایی سلطنتی در سراسر خاورمیانه از جمله استقرار هواگردهای رزمی عمل می‌کند.
این مناطق جزو خاک مستقل بریتانیا هستند و محل استقرار هزاران نیروی نظامی و همچنین جنگنده‌های اف-۳۵ و تایفون نیروی هوایی سلطنتی می‌باشند.
علاوه بر اینها، نیروهای بریتانیایی از پایگاه‌هایی در شمال عراق، به ویژه در اربیل، برای پشتیبانی از نیروهای متحد محلی عملیات انجام می‌دهند.
همچنین، بریتانیا حضور نظامی محدودی در کویت و عربستان سعودی دارد که در مقایسه با پایگاه‌های ذکر شده در بالا ناچیز است.
از آنجایی که ایران فعالانه به چندین کشور منطقه حمله می‌کند، بسیاری از کشورهایی که میزبان بریتانیا هستند، مورد حمله قرار گرفته‌اند.
با این حال، تا این لحظه، هیچ‌یک از تأسیسات بریتانیایی ذکر شده در بالا هدف مستقیم یک پهپاد یا موشک ایرانی قرار نگرفته است.
با این حال، حمله به دیگو گارسیا، بازی را تغییر داده است.