تنوع فرهنگی، بستر توسعه صلح طلبانه است

ایسنا/اصفهان آخرین روز اردیبهشت توسط سازمان یونسکو «روز جهانی تنوع فرهنگی» نامیده شده است.
انتخاب این روز و برنامه‌هایی که در سراسر جهان توسط نهادهای مردمی برگزار می‌شود، احترام به همه چیزهایی را روایت می‌کند که در قالب فرهنگ‌ها مورد احترام صاحبان فرهنگ است.
اگر فرهنگ را مجموعه ارزش‌ها، باورها، سنت‌ها و مذهب‌ها بدانیم، بدون شک، تنوع فرهنگی حاصل از خرده فرهنگ‌ها می‌تواند به عنوان یک سرمایه ملی، بستر توسعه و شکوفایی همه ابعاد جامعه ‌شود.
فرهنگ‌ها در هر سنخی که باشد گروهی از افراد جامعه را بر محور خود گرد آورده است، بنابراین چنانچه توسط سایر گروه‌های فرهنگی مورد پذیرش و احترام قرار بگیرد و بر نقاط اشتراک آن‌ها تمرکز شود، همگرایی آن‌ها می‌تواند صلح پایدار کشورها و کل جهان را تضمین کند.
جامعه، گنجینه‌ای از خرده فرهنگ‌هاست که زبان مشترک آن‌ها در قالب ادبیات، ظهور و بروز پیدا می‌کند، بنابراین با استفاده از ادبیات می‌توان ضمن احترام به تنوع فرهنگی هر جامعه، زیرساخت‌های صلح و همزیستی پایدار را به طور گسترده در جامعه ترویج کرد و همه کشورها را پیوند داد.
بی‌توجهی به تنوع فرهنگی، صاحبان خرده‌فرهنگ‌ها را به تلاش برای حفظ خود وادار می‌کند که این تلاش‌ها می‌تواند به تفکری منجر شود که خود را غالب و مسلط می‌خواهد و در نتیجه به جنگ فرهنگ‌ها و کشورها منتهی می‌شود و این عاملی است که در اغلب جنگ‌ها و تجاوزها تجربه شده است.
تنوع فرهنگ‌ها و ادبیات برخاسته از آن‌ها در قالب قصه، شعر و مثل‌ها می‌تواند زبان مشترک صاحبان هر فرهنگ را گویا کند و به صلح، همزیستی و همگرایی برساند.
ادبیات حاصل از فرهنگ‌ها در همه اقوام، بر ترویج فرهنگ صلح، همکاری، همدلی، مشارکت و با هم بودن برای همه قرن‌ها و عصرها روایت می‌کند و کمتر زمانی است که از ترس و جنگ و نابرابری صحبت کند.
تنوع فرهنگ‌ها را می‌توان در مظاهر فرهنگی مثل لباس،گویش، غذا، معماری، آیین‌ها و هنر شناسایی کرد که ریشه در دانایی مردم دارد که به عنوان یک مزیت می‌تواند علاوه بر توسعه فرهنگی، باعث توسعه کشور در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی شود.
یک راه توسعه فرهنگی، از مدرسه و نظام آموزشی می‌گذرد.
آموزش‌های پیشرو به کودکان می‌آموزد که چگونه فکر کنند، چگونه تفاوت‌ها را ببینند، بپذیرند، باور کنند و در کنار آن به طور مسالمت‌آمیز زندگی کنند.کار گروهی، تفکر انتقادی، خلاقیت و همکاری را در کنار هم تمرین کنند.
در شرایط جهانی‌شدن، آموزش و پرورش نمی‌تواند محدود به یادگیری حقایق علمی یکسان توسط دانش آموزان شود بلکه باید، اطلسی از تجربه‌های متنوع کودکان به عنوان شهروندان آینده باشد که بر تنوع فرهنگ‌های یکدیگر بنا شده است و این‌چنین آموختن می‌تواند به پرورش فرهنگی منجر شود که مبتنی بر صلح و احترام به تفاوت‌ها است.
انتهای پیام