دلنوشته دانش‌آموز گنبدی/ غم کرونا و امیدی که هنوز جاریست

به گزارش خبرگزاری فارس از گنبدکاووس، در شرایطی که بیماری کرونا در سراسر جهان بر حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگ، اجتماعی و حتی فعالیت‌های دینی و مذهبی نیز تاثیر گذاشته است یکی از مهم‌ترین مسائلی که در ماه‌های آینده و در شرایط پساکرونا با آن رو به رو خواهیم بود تاثیرات مخرب این بیماری بر امنیت روانی و روحیه افراد جامعه است.
مهم‌ترین نکته‌ای که این روزها باید در دستور کار فعالان اجتماعی قرار بگیرد تزریق روح امید و انگیزه در میان اقشار مختلف جامعه و ترسیم افقی روشن و واقعی برای مردم در ماه‌های آتی است، رخدادی که «زهرا باقریان» دانش آموز پایه دوازدهم دبیرستان تیزهوشان فرهیختگان در گنبدکاووس در دلنوشته‌ای به زیبایی به تصویر کشیده است.
متن این دلنوشته را در ادامه مشاهده می‌کنید:
«چقدر زود گذشت، انگارهمین دیروز بود ماه رمضون پارسال، موقع امتحانای نوبت دوم، دقیق نمی‌دونم بعد از کدوم امتحان بود که تصمیم گرفتیم با چند تا از همکلاسی‌ها و بچه‌های مدرسه چند تا عکس یادگاری باهم بندازیم، انگار همین دیروز بود.
دوباره داریم زمزمه‌های ماه رمضون رو می‌شنویم کمتر از یک هفته دیگه مونده ولی این دفعه به جای خوشحالی یه غم عمیق تو نگاه همه هست، غمی که حتی از پشت لبخندها هم خودشو نشون میده.
درد و غم مرگ هزاران نفر از هم‌وطنان عزیزمون، درد سفره‌های خالی و از کار بی‌کار شدن و اجاره خونه و هزار تا مشکل دیگه.
شاید هم باید از این درد هم بگیم درد بی‌تدبیری.
اما درد دوری از خانواده و فامیل و دوست و آشنا و مخصوصا جیگر گوشه‌های خانواده داداش و آبجی که ما یکیشو داریم به نام ترنم و تموم دنیامون گرفته از ندیدنش تو عید امسال که کیلومترها از هم دوریم.
درد تنهایی رو هم نمیشه فراموش کرد، درد دور شدن از دوستای مدرسه که حالا که از هم دور شدیم معنای دوستی رو خیلی بهتر درک می‌کنم و می‌فهمم که چه روزهای خوبی داشتیم ولی اونا رو قدر ندونستیم.
خدایا مردم متدین ایران هنوز با وجود این همه مشکل ناامید نشدن، چون خدایی مثل تو دارن و خودت بهشون گفتی از رحمت خدا نا امید نشید.
خدایا چشم و امید همه به تو دوخته شده.
آرزو می‌کنم در ماه مهمانی خودت به همه سفره‌ها برکت ببخشی و با ظهور منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عج) تلخی این ایام رو به کام همه شیرین کنی.
آمین یا رب العالمین»
انتهای پیام/83014