دغدغههای یک نقال زن
یک نقال زن میگوید: به خاطر «زن» بودنم برای نقالی با مشکلاتی درگیر میشوم، چراکه نقالی یک زن برای مردم بیگانه و ناخوشایند است.
یک نقال زن میگوید: به خاطر «زن» بودنم برای نقالی با مشکلاتی درگیر میشوم، چراکه نقالی یک زن برای مردم بیگانه و ناخوشایند است.
مریم نیکآیینی که با اولین حضور خودش در نوزدهمین جشنواره نمایشهای آیینی و سنتی، «رستم و اشکبوس» شاهنامه را نقالی میکند در گفتوگویی با ایسنا، درباره حضورش در این رویداد هنری گفت: برای این جشنواره نقل رزم «رستم و اشکبوس» را از «شاهنامه» انتخاب کردهام.
او با بیان اینکه "من از شهر یزد در این جشنواره شرکت کردهام" افزود: کم پیش میآید که در شهر خودم نقالی کنم.
چرا که زن هستم و تاکنون نقالی زن در یزد نبوده است.
این نقال در ادامه تصریح کرد: در حال حاضر مانند گذشته به نقالی پرداخته نمیشود اما به نظرم با برگزاری جشنواره نمایشهای آیینی و سنتی و جشنوارههایی از این قبیل میتوان به ادامه حیات این گونه نمایشی کمک کرد چراکه یک هنر ارزشمند برای ایران است.
نیکآیینی به دغدغههای حرفهاش اشاره کرد و گفت: من بازیگر هستم، به طور کل زنان در بازیگری خصوصا در شهرستانها با مشکلات زیادی درگیر هستند و کارشان برای مردم ناخوشایند و بیگانه است؛ در صورتیکه اگر از ما زنان در این حوزه حمایت شود، این موضوع برای مردم هم جا میافتد و بیشتر از کار ما استقبال میکنند.
او در پایان با اشاره به وضعیت نامطلوب آموزشی در نمایشهای آیینی و سنتی، افزود: در حیطه آموزشی و دانشگاههای ما چیزی از نمایشهای آیینی و سنتی به دانشجویان این رشته اضافه نمیشود و ما با فقدان یک آموزش صحیح در این حوزه روبهرو هستیم.
در حال حاضر تمرینات آکادمیک دانشگاههای ما بیشتر به سمت تئاتر غرب گرایش دارد و چیزی از آموزش نمایشهای آیینی و سنتی نداریم.
من هم با تحقیقات خودم پیگیر این گونه نمایشی بودهام.
انتهای پیام