تداوم حماسه در امتداد تشییع رهبر شهید؛ تبریز همسفر قافله‌ وداع شد

خبر گزاری مهر، گروه استان ها، زهرا ژرفی مهر: همزمان با تابش خورشید بر بام‌های تاریخی تبریز، این کلان‌شهر شاهد جوش و خروشی متفاوت بود؛ خیزشی که نه در سکون، بلکه در مسیر بدرقه شکل گرفته است.
مردم تبریز، پایتخت غیرت ایران، با قلبی داغدار اما عزمی پولادین، امروز در امتداد مسیر تشییع رهبر شهید امت، راهی پایتخت می شوند.
این حضور منسجم که پیامی قاطع برای استکبار به همراه دارد، آکنده از شعار «گر پدر نیست، تفنگ پدری هست هنوز» است؛ شعاری که امروز در فضای شهر طنین‌انداز شد تا ثابت کند این حرکت، نه یک وداع ساده، که بیانیه‌ای صریح برای حفاظت از کیان ایران و تداوم آرمان‌های انقلاب در مسیر تهران است.
تبریز؛ دروازه‌ی خروج عاشقان
تبریز امروز، چهره‌ای متفاوت از تمامی روزهای خود به نمایش گذاشت.
در حالی که معمولاً شهر برای فعالیت‌های روزمره و جریان عادی گردشگری و تجاری در تکاپوست، امروز نیز نبض این کلان‌شهر بر روی فرکانس «بدرقه» تنظیم شده بود.
میدان ساعت و مسیرهای منتهی به اتوبان‌های خروجی به سمت تهران، شاهد تجمع خودجوش مردمی بود که کوله‌بار سفر بسته‌اند.
تبریز، شهری که در تمام بزنگاه‌های تاریخی ایران از مشروطه تا دفاع مقدس، نقش لنگرگاه استقامت را ایفا کرده، امروز بار دیگر ثابت کرد که پیوند میان مردم و آرمان‌های بلند رهبری، پیوندی فراتر از سیاست‌ورزی‌های معمول و ریشه در هویت ملی-دینی این مردمان دارد.
از حجره‌های بازار تا جاده‌های منتهی به پایتخت
امروز در میان جمعیت حاضر در میعادگاه‌های تبریز، با اقشار مختلف هم‌کلام شدم.
نکته‌ی مشترک تمامی گفتگوها، شوق رسیدن به تهران برای حضور در آخرین وداع با قائد شهید بود.
دانشجوی جوانی که در حال هماهنگی با دوستانش برای حرکت به سمت تهران بود، در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: شاید جسم رهبر عزیزمان در میان ما نباشد، اما راه او، که همان راه حق و حقیقت است، زنده است.
ما امروز تبریز را به مقصد تهران ترک می‌کنیم، نه برای عزاداری محض؛ بلکه برای اینکه بگوییم ما شاگردان مکتب او هستیم.
ما از اجدادمان آموختیم که چگونه ایستادگی کنیم.
امروز ما مبعوث شدیم تا در تشییع پیکر رهبرمان، فریاد بزنیم که این خون‌ها، هیزم آتش انتقام ما خواهد بود.
بازاری کهنه‌کار؛ ایستاده بر عهد قدیم
یکی از کسبه‌ های قدیمی تبریز که در مسیر خروجی شهر، دسته‌ای از هم‌قطارانش را برای عزیمت به تهران همراهی می‌کرد گفت: ما از پدرانمان یاد گرفتیم که وطن، ناموس ماست.
تبریز همیشه شهر اولین‌ها بوده، اولین در غیرت، اولین در ایستادگی، امروز هم ما اینجا نیستیم که تماشا کنیم؛ ما می‌رویم به تهران تا مشتی باشیم بر دهان کسانی که فکر می‌کنند با حذف فیزیکی رهبران، می‌توانند اراده‌ یک ملت را سست کنند، می کوبیم.
تحلیل از منظر مدیریت بحران و تاب‌آوری
در کنار این شور حماسی، محمد زاده به عنوان یک پژوهشگر، نظم و سازماندهی خودجوش مردم برای حرکت به سمت پایتخت برایش بسیار قابل تأمل بود.
یکی از اساتید دانشگاه تبریز که در جمع مسافران اعزامی به تهران بود، با اشاره به مفهوم «تفنگ پدری» گفت: این یک استعاره‌ دقیق و راهبردی است.
وقتی مردم تبریز این شعار را فریاد می‌زنند، یعنی درک کرده‌اند که سیستم دفاعی اندیشه‌ای این ملت، «خود-ترمیم‌کننده» است.
محمد زاده ادامه داد: حرکت امروز مردم ما به سمت تهران، مانوری است برای نشان دادن پایداری این سیستم.
تفنگ پدری، همان اراده‌ ماست که در دستان این جمعیت مشتاق، برای ادامه دادن راه رهبر شهید، به تهران منتقل می‌شود.
بازخوانی شعار؛ «گر پدر نیست، تفنگ پدری هست هنوز»
این عبارت نمادین که امروز در بدرقه‌ مسافران تهران بارها تکرار شد، فراتر از یک شعار، یک پیمان‌نامه است.
زائران تبریزی رهبر شهید، معتقدند که عنوان‌ها (رهبر، قائد، پیشوا، امام امت) همگی به یک حقیقت واحد اشاره دارند و آن مسیر مسیر حق‌طلبی است.
آن‌ها بر این باورند که این «تفنگ»، یعنی عزم ملی و روحیه استکبارستیزی، نه تنها زمین نمی‌ماند، بلکه با حضور پرشور در مراسم تشییع، قوی‌تر از گذشته به دست نسل‌های بعدی سپرده می‌شود.
تبریز؛ دژی که به سمت مرکز حرکت می‌کند
حرکت امروز مردم تبریز به سمت تهران، پیامی صریح و بی‌پرده به جبهه استکبار داشت؛ هرچه فشار رسانه‌ای و تهدیدات خارجی بیشتر شود، پیوند مردم آذربایجان با آرمان‌های نظام مستحکم‌تر می‌شود.
مردم تبریز با این بدرقه‌ باشکوه، نشان دادند که فاصله جغرافیایی تا پایتخت، مانعی برای بیعت مجدد نیست.
صدای «الله‌اکبر»هایی که امروز در پایانه های تبریز طنین‌انداز شد، صدای اقتدار ملتی بود که داغدار، اما شکست‌ناپذیراست.
تبریز نه تنها به عنوان پایتخت غیرت، بلکه به عنوان مبدأ حرکت‌های راهبردی شناخته شد.
بیعت دوباره با آرمان‌های رهبر شهید، تمدید قرارداد وفاداری مردم با وطنی است که برای سربلندی‌اش، خون‌ها داده‌اند.