درگذشت شهرنوش پارسیپور، صدای متمایز ادبیات معاصر ایران
مرگ شهرنوش پارسیپور، پایانی بر دههها فعالیت ادبی زنی است که در روایتگریِ تجربه زنانه و به تصویر کشیدنِ پیچیدگیهای روح انسان در مواجهه با تاریخ، صدایی منحصربهفرد داشت.
به گزارش خبرنگار مهر، شهرنوش پارسیپور، نویسنده و مترجم، امروز در سن ۸۰ سالگی چشم از جهان فروبست.
او که بخش قابلتوجهی از عمر خود را دور از وطن سپری کرد، به عنوان یکی از نویسندگانِ پیشرو در بازنمایی تجربه زیسته زنان در بستر تاریخی و اسطورهای ایران شناخته میشد.
پارسیپور که زاده ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در تهران، دانشآموخته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران بود و دورانی را نیز به تکمیل تحصیلات خود در سوربن پاریس گذراند؛ تجربهای که به غنای دیدگاههای تحلیلی او در آثار داستانیاش انجامید.
او بیش از هر چیز به خاطر سبک روایی متمایزش که در مرز میان رئالیسم اجتماعی و سوررئالیسم حرکت میکرد، در حافظه ادبی ایران ماندگار شده است.
پارسیپور که همسر سابق مرحوم ناصر تقوایی بود، در واکنش به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران گفته بود: بسیار مخالف این حمله هستم و بسیار رنج میبرم از اینکه مردم ایران در این جریان کشته میشوند.
رمانهای «طوبا و معنای شب» و «زنان بدون مردان»، «عقل آبی»، «ماجرای ساده و کوچک روح درخت»، «شیوا»، «بر بال باد نشستن»، «تجربههای آزاد» و «آویزههای بلور»از مهمترین آثار او محسوب میشوند.
«شکار جادوگران در دهکده سلیم»، «رازهای اخترگویی، ئیچینگ»، «از کنفسیوس تا راهپیمایی دراز دلفین دولرس»، «تاریخ چین» و «لائودزه و مرشدان دائویی» نیز از ترجمههای او هستند.
شهرنوش پارسیپور که سالهای پایانی زندگی خود را در سانفرانسیسکوی آمریکا گذراند، در آثارش همواره بر چالشهای هویتی، فشارهای اجتماعی و دغدغههای زن ایرانی تمرکز داشت.
آثار او نه تنها در ایران، بلکه در سطح جهانی نیز مورد توجه منتقدان قرار گرفت و به زبانهای متعددی ترجمه شد.
مرگ شهرنوش پارسیپور، پایانی بر دههها فعالیت ادبی زنی است که در روایتگریِ تجربه زنانه و به تصویر کشیدنِ پیچیدگیهای روح انسان در مواجهه با تاریخ، صدایی منحصربهفرد داشت.