روایت پشتپرده شوم دو قحطی بزرگِ تاریخ ایران
کتاب «خونخوری» مشتمل بر خاطرات شفاهی مردم اصفهان از قحطیهای بزرگ سالهای ۱۲۹۶ و ۱۳۲۰، به همت انتشارات «راهیار» چاپ و روانه بازار نشر شد.
به گزارش خبرگزاری مهر، این اثر که پژوهش آن توسط هاجر صفائیه، نرگس لقمانیان، فائزه درهگزنی دهقی و فائزه سراجان انجام شده و نگارش آن را ملیحه نقشزن و نسیم کریمی بر عهده داشتهاند، روایتی نو از نخستین روزهای مقاومت فرهنگی و اجتماعی مردم ایران در برابر نسخههای تجدد اجباری و غربگرایانه در صد سال اخیر را پیشروی مخاطبان قرار میدهد.
کتاب «خونخوری» با تکیه بر حافظه تاریخی شهروندان اصفهانی متولد سال ۱۳۰۵ به بعد، به بازخوانی دو مقطع دردناک از قحطیهای همزمان با جنگهای جهانی اول و دوم میپردازد؛ مقاطعی که با وجود اعلام بیطرفی ایران، کشور عرصه تاختوتاز نیروهای بیگانه شد و ناتوانی دولتهای وقت در مدیریت بحران، ابعاد فاجعه را تشدید کرد.
محققان این کتاب برای اتقان بیشتر مطالب، روایات شفاهی راویان را با اسناد مکتوب تاریخی، یادداشتهای درباریان، اشرافزادگان و منبریان آن روزگار تطبیق داده و راستیآزمایی کردهاند.
این اثر در شش فصل ساختاربندی شده است که با «روایت صفر» جهت تبیین بستر تاریخی دو جنگ جهانی آغاز میشود؛ در ادامه و در فصول اول و دوم، موضوع عاملیت بیگانگان در ایجاد قحطی و زیست ملموس مردم در آن روزهای سخت بررسی شده است.
نویسندگان در فصول سوم و چهارم نیز به ترتیب به عملکرد کارشکنانه محتکران و راهزنان داخلی و در مقابل، نقش کلیدی و مدیریت بحران توسط خَیّران، علما و معتمدان محلی اصفهان برای افزایش تابآوری جامعه پرداختهاند.
در پایان هر فصل نیز اسناد مکتوبی که مهر تأییدی بر روایات شفاهی مردم میزند، ضمیمه شده است.