علی مجتهدزاده: آینده توافق ایران و آمریکا به نحوه مدیریت آن در داخل کشور و میزان هوشیاری در برابر فشارها و کارشکنیهای خارجی بستگی دارد
علی مجتهدزاده نوشت: آينده اين توافق بيش از هر چيز به نحوه مديريت آن در داخل كشور و ميزان هوشياري در برابر فشارها و كارشكنيهاي خارجي بستگي دارد. اگر اين دو عامل به درستي مديريت شوند، ميتوان اميدوار بود كه اين تفاهم به نقطه آغازي براي دورهاي تازه در مسير توسعه و ثبات ايران تبديل شود.
کد خبر: 778759 | ۱۴۰۵/۰۳/۳۰ ۱۰:۳۵:۰۰
«شرط بهرهبرداری از پیروزی» عنوان یادداشت علی مجتهدزاده برای روزنامه اعتماد است که در آن آمده: تحولات اخیر در روابط ایران و امریکا و دستیابی به تفاهم میان دوطرف، در نگاه بسیاری از تحلیلگران یک نقطه عطف مهم در معادلات منطقهای و داخلی ایران محسوب میشود.
آنچه تاکنون از مفاد و نتایج آن منتشر شده، نشان میدهد ایران توانسته است بخش قابلتوجهی از خواستههای خود را در این روند محقق کند.
اگر این تفاهم براساس اطلاعاتی که تاکنون در دسترس قرار گرفته پیش برود، میتوان آن را یک موفقیت مهم برای ایران دانست.
آنچه از جزییات توافق دیده و شنیده شده، نشان میدهد بسیاری از مطالبات اساسی ایران در آن لحاظ شده و به همین دلیل این توافق در مجموع به سود منافع ملی کشور ارزیابی میشود.
با این حال مرحله عصری تازه آغاز شده است.
دستیابی به توافق تنها یک گام از مسیر است و آنچه اهمیت بیشتری دارد، اجرای دقیق و پایدار آن در ماههای آینده است، به همین دلیل در این مقطع باید بیش از هر زمان دیگری بر حفظ وحدت داخلی و حمایت از روندهای رسمی کشور تمرکز کرد.
طبیعی است که در هر توافق مهمی دیدگاههای مختلفی در جامعه و میان فعالان سیاسی وجود داشته باشد.
با این حال، مخالفتهایی که با هدف تضعیف ارکان تصمیمگیری کشور یا ایجاد بیثباتی در فضای سیاسی مطرح شود، میتواند به منافع ملی آسیب بزند، از این رو نقد و بررسی توافق باید در چارچوب منافع ملی و با درنظر گرفتن شرایط حساس کشور انجام شود.
بخشی از جریانهای سیاسی ممکن است در فضای بحران و تنش، امکان بیشتری برای طرح دیدگاههای خود پیدا کنند و به همین دلیل با کاهش تنشها احساس نگرانی کنند.
در هر جامعهای گروههایی وجود دارند که ادامه وضعیت بحران را به نفع خود میدانند، اما تجربه نشان داده که اکثریت جامعه از ثبات، آرامش و بهبود شرایط اقتصادی استقبال میکند.
اگر تفاهم اخیر بتواند زمینهای برای کاهش تنشهای بینالمللی و بهبود وضعیت اقتصادی کشور فراهم کند، طبیعی است که بخش بزرگی از جامعه از آن حمایت خواهد کرد.
در همین چارچوب باید بر ضرورت بازگشت به معیارهای شایستهسالاری و توجه بیشتر به رای و نظر مردم تاکید کرد.
معتقدم در فضای پس از توافق، کشور میتواند فرصت تازهای برای اصلاح برخی روندهای مدیریتی پیدا کند.
در سالهای اخیر یکی از مطالبات مهم جامعه، توجه بیشتر به تخصص، کارآمدی و شایستگی در اداره امور بوده است.
امیدوارم فضای جدیدی که ممکن است پس از اجرای توافق شکل بگیرد، زمینهای برای تقویت این رویکرد فراهم کند و ساختارهای مدیریتی کشور بیش از گذشته بر پایه شایستگی و پاسخگویی شکل بگیرد.
در هفتهها و ماههای پیش رو احتمال تلاش برخی بازیگران خارجی برای ایجاد مانع در مسیر اجرای توافق وجود دارد.
برخی دولتها یا جریانهای سیاسی در منطقه و خارج از آن ممکن است از بهبود روابط ایران با غرب یا کاهش تنشها رضایت نداشته باشند و به همین دلیل برای ایجاد اختلال در این روند تلاش کنند.
از همین رو، دستگاه دیپلماسی و نهادهای تصمیمگیر کشور باید با دقت و هوشیاری روند اجرای توافق را دنبال کنند و اجازه ندهند بهانهای برای ایجاد تنشهای تازه فراهم شود.
مدیریت هوشمندانه این دوره میتواند نقش تعیینکنندهای در تثبیت دستاوردهای به دست آمده داشته باشد.
این دستاورد حاصل مجموعهای از تلاشها در عرصههای مختلف بوده است؛ از مقاومت و ایستادگی نیروهای مسلح گرفته تا فعالیتهای دیپلماتیک و سیاسی که درنهایت مسیر رسیدن به تفاهم را هموار کردهاند.
نیروهای مسلح کشور در مقاطع مختلف با ایستادگی و مقاومت نقش مهمی در حفظ امنیت و تقویت موقعیت ایران ایفا کردهاند و این موضوع در شکلگیری شرایط فعلی بیتاثیر نبوده است.
در کنار آن، دیپلماتها و مسوولانی که در مسیر گفتوگو و مذاکره تلاش کردهاند نیز سهم مهمی در رسیدن به این نقطه داشتهاند.
همچنین باید از نقش برخی چهرههای سیاسی در مدیریت فضای داخلی یاد کرد.
در دورهای که بحث توافق با حساسیتهای زیادی همراه بود، کنترل فضای سیاسی و جلوگیری از تشدید تنشها اهمیت زیادی داشت.
مدیریت چنین فضایی کمک کرد تا مسیر تصمیمگیری در کشور با ثبات بیشتری ادامه پیدا کند.
در مجموع تفاهم اخیر میتواند فرصت تازهای برای ایران ایجاد کند؛ فرصتی که اگر با عقلانیت، انسجام داخلی و مدیریت دقیق همراه شود، میتواند به بهبود شرایط اقتصادی و سیاسی کشور منجر شود.
اما در عین حال این فرصت به خودی خود تضمینکننده موفقیت نیست و استفاده از آن نیازمند تدبیر، همکاری و پرهیز از اختلافات فرسایشی در داخل کشور است.
آینده این توافق بیش از هر چیز به نحوه مدیریت آن در داخل کشور و میزان هوشیاری در برابر فشارها و کارشکنیهای خارجی بستگی دارد.
اگر این دو عامل به درستی مدیریت شوند، میتوان امیدوار بود که این تفاهم به نقطه آغازی برای دورهای تازه در مسیر توسعه و ثبات ایران تبدیل شود.