«کتونی خیس» روایتی انسانی از یک شهید
تهران- کارگردان مستند «کتونی خیس» گفت: این مستند روایتی انسانی و نمادین از زندگی شهید باباکشی پاشایی از روستای ثمرین استان اردبیل است که بر اساس بازآفرینی خاطرات اطرافیان شهید ساخته میشود.
به گزارش خبرگزاری مهر و به نقل از دبیرخانه هنر و رسانه بنیاد شهید و امور ایثارگران، فرزاد مولازاده در تشریح جزئیات تولید این اثر اظهار داشت: این مستند به سفارش اداره کل امور هنری بنیاد شهید ساخته میشود.
تیم تحقیق ما شهدای استان اردبیل را بررسی کردند و نهایتاً شهید باباکشی پاشایی از روستای ثمرین برای این کار برگزیده شد.
وی افزود: پس از آن، پژوهش میدانی آغاز شد.
نخست با نزدیکان شهید گفتوگوهای اولیه داشتیم و بعد ساختار کلی مشخص گردید.
فیلمنامه نوشته شد و اکنون مدتی است ضبط تصاویر شروع شده است.
ساختار این مستند بر بازآفرینی استوار است و سعی داریم خاطراتی را که اطرافیان شهید تعریف میکنند، در فضای روستای ثمرین دوباره بسازیم.
مولازاده درباره مدت پژوهش و نگارش فیلمنامه توضیح داد: گزینش شهید نزدیک به یک تا یک ماه و نیم طول کشید و سپس حدود یک ماه روی زندگی او کار کردیم تا به نگارش نهایی رسیدیم.
این کارگردان با اشاره به تأثیر وقایع جنگی اخیر بر تولید اثر گفت: تعدادی از آشنایان شهید در تهران بودند و میخواستیم مصاحبهها را در پایتخت ضبط کنیم، اما همزمانی کار با ایام جنگ رمضان باعث شد بعضی از آنها به زادگاهشان برگردند.
به همین دلیل پروژه به دو مرحله تقسیم شد؛ مرحله نخست در تهران در جریان است و مرحله دوم برای فیلمبرداری به اردبیل و روستای ثمرین خواهیم رفت.
وی درباره رویکرد محتوایی مستند بیان کرد: تمرکزمان بر جنبههای انسانی شخصیت شهید است.
هرچند با همرزمان و بستگانش گفتوگو کردهایم، اما هیچکدام به صحنههای بازسازیِ نبرد و زمان شهادت مربوط نیست.
فضای کلی اثر نمادین و شاعرانه است.
کارگردان «کتونی خیس» در پاسخ به این پرسش که اگر بخواهد شهید را در یک جمله توصیف کند، گفت: اگر میشد او را با یک جمله معرفی کرد، دیگر نیازی به ساختن فیلم نبود و همان یک جمله را میگفتم.
وی افزود: هنگام شروع فیلمنامه به دنبال القای پیام خاصی نبودم، اما الان احساس میکنم مهمترین حرف اثر، نشان دادن یکی از جوانان سرفراز این سرزمین و خصلتهای انسانی اوست.
مولازاده درباره مخاطب اصلی مستند گفت: مخاطب من کسانی نیستند که از قبل با این فضاها همراهی دارند.
مخاطب من کسی است که شاید در خانه نشسته، مدام رسانههای خارجی را میبیند و حتی با بعضی مسائل زاویه دارد.
کوشیدهام از زاویهای انسانی به شخصیت شهید نزدیک شوم.
وی با اشاره به علت نامگذاری این اثر گفت: عنوان «کتونی خیس» انتخاب شده است.
کتونی در فیلم نماد حرکت به سمت آرزوها و رؤیاهاست.
شهید در ۱۷ سالگی برای کار به تهران میآید و برای رسیدن به خواستههایش تلاش مینماید.
این بخش از زندگی او، مفاهیمی مثل پشتکار و امید را به مخاطب منتقل میکند.
این مستندساز درباره تفاوت این کار با سایر آثار دفاع مقدس توضیح داد: در بسیاری از فیلمها، افراد مقابل دوربین مینشینند و خاطرات تعریف میکنند.
اما در این فیلم برای هر اتفاق و هر بار حضور مقابل دوربین، منطق روایی طراحی شده است.
مولازاده درباره انتخاب بازیگران اظهار کرد: اصرار داشتم بازیگران از مردم ثمرین یا حداقل ترکزبان و اهل اردبیل باشند.
مهمترین نکته این است که نوه شهید نقش جوانی او را بازی میکند.
وی در پایان گفت: اگر شهید امروز زنده بود، مهمترین توصیهاش به جوانان این بود که به دنبال رؤیاهای خود بروند و به کمترینها قانع نشوند.
جوان ایرانی حق دارد آرزو داشته باشد و برای رسیدن به آرزوهایش تلاش کند.