شش نکته راهبردی از آخرین گزارش نهاد «PGSA»

به گزارش مشرق، علی محمدی فعال رسانه در تلگرام نوشت:
در هفته ای که گذشت، نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس، آماری را از کشتی های عبوری از تنگه هرمز منتشر کرد.
گزارش نهاد (PGSA) درباره تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز، تصویری جدید از معادلات منطقه‌ای و جایگاه ایران در تحولات جنگ ارائه می‌کند.
نخست اینکه ایران از حالت تهدید به بستن تنگه، خارج و وارد فاز مدیریت عملیاتی و نهادی شده است.
ثبت درخواست رسمی بیش از ۳۰۰ کشتی غیرایرانی برای دریافت مجوز عبور، نقطه عطفی است که نشان می‌دهد، شرکت‌ها، چارچوب ایران را پذیرفته‌اند.
حتی اگر دولت‌هایشان رسماً آن را نپذیرفته باشند.
دوم اینکه گزارش نشان می دهد بالاترین سهم مربوط به نفتکش‌هاست.
این یعنی شریان اصلی انرژی جهان (که قلب اقتصاد آمریکا و اروپاست) برای تردد، نیازمند هماهنگی با ایران شده است.
حضور شناورهای فله‌بر (۲۷%)، کانتینربر (۱۱%) و LNGبر (۸%) نشان می‌دهد که این مدیریت تنها محدود به نفت نیست و تمام زنجیره تأمین کالاهای اساسی و تجاری جهان را در بر می‌گیرد.این موضوع نشان می‌دهد که بخش مهمی از جریان تجارت جهان برای عبور از این آبراه ناچار به هماهنگی با سازوکارهای جدید شده اند.
سوم، ۷۷٪ خروجی به سمت آسیا (چین و هند) بوده است.
مقصد عمده ورودی ها نیز امارات متحده عربی می باشد.
امارات که نقطه مقابل ایران در جنگ است، اکنون برای واردات کالا ناچار است با ایران هماهنگ شود.
چهارم، براساس این آمار، تمام کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (به جز بحرین که احتمالاً از طریق دیگران عبور می‌کند) رسماً یا غیررسمی تن به هماهنگی با ایران داده‌اند.حتی کشورهایی که در سال‌های گذشته برای کاهش وابستگی خود به تنگه سرمایه‌گذاری کرده بودند، همچنان در این مسیر حضور دارند.
این نشان می‌دهد که راهبرد نظم جدید ایران در منطقه در حال تثبیت است.
پنجم، اگر مرحله نخست برهم زدن نظم گذشته و محدودسازی عبور شناورهای متخاصم به دلیل جنگ تحمیلی امریکا بود، اکنون مرحله دوم یعنی نهادینه‌سازی نظم جدید در حال شکل‌گیری است.
ایجاد ساختار مدیریتی مشخص و استقبال گسترده از آن، نشان می‌دهد که ایران توانسته است نقش خود را در این آبراه راهبردی تثبیت کند.
این تحولات از منظر اقتصادی نیز حاوی پیام‌های امیدوارکننده است.
شکل‌گیری این درک در میان فعالان اقتصادی که امنیت و مدیریت تنگه از ثبات و تداوم برخوردار است، باعث تعدیل انتظارات تورمی می شود.
در مجموع ایران راه خود را رفته است.
از تهدید گذشته و به مدیریت رسیده است.
هر کشوری که خواهان ثبات انرژی و امنیت تجارت است، باید با نظم جدید هماهنگ شود.
از طرفی کشورهای حاشیه خلیج فارس باید بدانند که این پهنه آبی برای همه ماست.
امنیت و رفاه منطقه با احترام متقابل و همکاری تأمین می‌شود، نه با تحریم و تهدید.
*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.