بلاتکلیفی ۲۶ ساله مجتمع فرهنگی رامسر؛ از باغ ۳۳ هکتاری تا زمین چندمتری
رامسر - روزی قرار بود بزرگترین مجتمع فرهنگی غرب مازندران در باغ ۳۳ هکتاری رامسر قد علم کند. امروز اما، پس از ۲۶ سال بلاتکلیفی، پروژه به زمینی چندمتری کوچک شده است.
خبرگزاری مهر - گروه استانها: رامسر مهد فرهنگ و هنر استان است، اما هنرمندانش همچنان چشم به راه و منتظر هستند تا تفاهمنامه ارشاد و شهرداری به بار برسد و شاید این بار طلسم بشکند.
رامسر در غرب مازندران، شهری با هوای همیشه بهاری و مردمی فرهنگدوست است.
موسیقی، تئاتر، شعر و رسانه در این شهرستان ریشه عمیقی دارد.
رامسر همواره مهد فرهنگ و هنر استان بوده، اما یک چیز سالهاست به جایگاه فرهنگی این شهر نمیچسبد: نبود یک مجتمع فرهنگی هنری استاندارد.
هنرمندان رامسری امروز نیز خانه به دوش هستند، گروه تئاتر برای تمرین به مکان های مختلف می روند و به این مسئول و آن مسئول رو می اندازند و انجمن موسیقی جایی برای نشست تخصصی ندارد و اهالی فرهنگ و هنر خانه و مجتمع اختصاصی ندارند.
داستان از حدود ۲۶ سال پیش شروع شد و قرار بود یک مجتمع فرهنگی هنری در محدوده باغ معروف به باغ ملی ساخته شود.
باغ ۳۳ هکتاری؛ یک مقیاس بزرگ و سالها سازه های فلزی مجتمع زیر باد و باران و با مخالفت های دستگاه های مختلف از جمله میراث فرهنگی زنگ زد.
حالا پس از ۲۶ سال، سخن از زمینی چندمتری است.
نه باغ ۳۳ هکتاری، نه آن چشمانداز بزرگ.
این انقباض، قصه یک مجتمع نیست، قصه کوچک شدن تدریجی یک مطالبه است.
حسین قاسمی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان رامسر، در گفتوگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: این پروژه قدیمیترین طرح نیمهتمام فرهنگی شهرستان است و نزدیک به ۲۵ تا ۲۶ سال است بلاتکلیف مانده و به زخمی کهنه بر پیکره فرهنگ شهر تبدیل شده است.
وی افزود: ادامه کار در همان محل قدیمی به دلیل مشکلات اداری و همچنین ملاحظات مرتبط با ثبت جهانی باغ ۳۳ هکتاری رامسر امکانپذیر نیست.
قاسمی افزود: در همین راستا، چند قطعه زمین مناسب شناسایی و برای بررسی و انتخاب نهایی به مراجع ذیربط معرفی شده است.
شهرداری رامسر آمادگی خود را برای اهدای زمین یا تهاتر جهت اجرای این پروژه فرهنگی اعلام کرده و امید است با پیگیریهای نماینده مجلس شورای اسلامی و همکاری مدیران ملی، استانی و شهرستانی، عملیات اجرایی مجتمع فرهنگی رامسر در آینده نزدیک آغاز شده و یکی از مطالبات دیرینه مردم فرهنگدوست این شهرستان محقق شود.
محمد محمدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران، در گفتوگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: قرار بر این شد که آن قصه مجتمع فرهنگی هنری رامسر، همان باغ معروف به باغ ملی که بیش از ۲۶ سال است پروژه نیمهتمام بود و هیچ اتفاقی برای آن نیفتاده بود، تعیین تکلیف شود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران تأکید کرد: با حضور فرماندار، شهردار و رئیس شورای شهر و همچنین مدیران شهرستان رامسر، به این نتیجه رسیدیم که این آخرین راه حل بود.
انشاءالله بتوانیم پروژه را آغاز کنیم.
زمین جدید تأمین شد
وی افزود: انشاءالله با قول هایی که شهرداری داده، پروژه مجتمع فرهنگی هنری رامسر را به اتمام برسانیم و این را هدیه کنیم به مردم شریف شهرستان رامسر.
وی تاکید کرد: اعتقاد من این است که رامسر یکی از شهرهای پایلوت ما در عرصه فرهنگ و هنر و رسانه است و در آیندهای نزدیک اتفاقات بسیار خوبی از بابت جشنوارهها و رویدادهای مختلف فرهنگی هنری را در شهرستان رامسر شاهد خواهیم بود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران درباره نقش نماینده مجلس گفت: با حمایت نماینده مجلس قرار بر این شد که زمین را تحویل بگیریم و شهرداری پروژه را شروع کند و پروژه از حالت نیمهکاره خارج شود.
ویژگی های پروژه فرهنگی
مدیرکل ارشاد مازندران در پاسخ به درخواست خبرنگار مهر برای توضیح درباره ویژگیهای پروژه بر اساس ضوابط فرهنگسراهای کشور گفت: ما یک مجتمع فرهنگی هنری را به سه قسمت تقسیم میکنیم.
قسمت اول، سایت اداری که مختص اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان رامسر است، قسمت دوم، اتاقهای فرهنگی هنری که به نوعی مختص انجمنهای فرهنگی هنری و رسانهای میشود و قسمت سوم هم مربوط به رویدادهای هنری است.
وی با تأکید بر بخش رویدادها توضیح داد: من به دوستان گفتم که سالن آمفیتئاتر را کمی مجهزتر با ابعاد بزرگتر برای آینده شهرستان رامسر در نظر بگیرند، با ظرفیت بیشتر نسبت به شهرهای دیگر.
ساخت نگارخانه مد نظر است و همچنین فضایی برای اجرای تئاتر حرفهای در شهرستان رامسر.
محمدی گفت: من تأکید کردم که قسمت رویدادی را جدیتر بگیریم و انشاءالله بتوانیم یک مجتمع بزرگتر از بابت رویدادهای فرهنگی هنری داشته باشیم.
رامسر این پتانسیل را دارد که در آینده نزدیک بسیاری از رویدادهای ملی و استانی را میزبانی کند و با این رویکرد داریم این مجموعه را برای شهرستان تعریف میکنیم.
مردم رامسر ۲۶ سال صبوری کردهاند.
هنرمندان این دیار بارها ثابت کردهاند از نظر استعداد حرف اول را میزنند، اما زیرساخت همیشه پاشنه آشیل بوده است.
حالا پس از دو دهه، بوی پایان میآید، اما با مقیاسی بسیار کوچکتر از آنچه روزی وعده داده میشد.
تفاهمنامه امضا شده، زمین جدید معرفی شده، شهرداری پای کار است و نماینده مجلس قول بودجه داده است.
اما هیچ چیز مانند عمل، خستگی ۲۶ ساله را از تن مردم بیرون نمیکند.
همه منتظرند تا ببینند این بار، طلسم میشکند یا این پروژه هم به فهرست بلند وعدههای بینتیجه اضافه میشود.