کشفی که معمای نیم قرنی درباره سیاهچاله ابرپرجرم در مرکز کهکشان راه شیری را حل کرد
ستارهشناسان سرانجام معمایی را که بیش از پنجاه سال در مورد سیاهچاله ابرپرجرم در مرکز کهکشان ما، راه شیری، وجود داشت، حل کردند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - بیشتر سیاهچالهها هنگام بلعیدن محیط اطراف خود، باد یا فوارههایی از مواد تولید میکنند، اما تاکنون هیچکس نتوانسته بادهایی را که از سیاهچالهای به نام کمان A*، مسئول کنترل رشد و تکامل کهکشان ما، ساطع میشوند، شناسایی کند.
به لطف یک دیدگاه دقیقتر از همیشه، دانشمندان توانستهاند بادهایی را که به نظرشان حدود ۲۰ هزار سال قدمت دارند، مشاهده کنند و این به آنها کمک میکند تا نقش این سیاهچاله را در جهان بهتر درک کنند.
مارک گورسکی، اخترفیزیکدان دانشگاه نورث وسترن که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، میگوید: اگر سیاهچالهای در خلاء کامل وجود نداشته باشد، باید نوعی باد تولید کند؛ و خلاء کامل در جهان وجود ندارد.
او افزود: «به لطف مشاهدات جدید، این اولین باری است که ما دیدی به اندازه کافی واضح داریم تا تأثیر این بادها را ببینیم.
ما به دادهها نگاه کردیم و گفتیم: «اینجاست.
این همان چیزی است که همه ۵۰ سال به دنبالش بودهاند.»
دانشمندان از پنج سال مشاهدات جمعآوریشده توسط تلسکوپهای رادیویی ALMA در شیلی استفاده کردند، آرایهای از تلسکوپها که قادر به دیدن از میان گاز و غباری هستند که دید ما را از Sagittarius A*، سیاهچاله ابرپرجرم، مسدود کرده بود.
پس از گرفتن تصویری از گاز نزدیک سیاهچاله، تیم آن را پردازش کرد تا سیگنالهای رادیویی ساطعشده از خود سیاهچاله و سیگنالهای ساطعشده از مواد اطراف را کاهش دهد.
تصویر حاصل ۱۰۰ برابر عمیقتر و ۸۰ برابر واضحتر از نقشههای قبلی منطقه بود و به دانشمندان اجازه میداد مناطقی را ببینند که در تصاویر قبلی کاملاً نامرئی بودند؛ بنابراین آنها توانستند یک سیاهچاله ابرپرجرم مخروطیشکل را کاملاً عاری از گاز پیدا کنند که فقط میتوانست توسط بادهای داغ ساطعشده از سیاهچاله تشکیل شده باشد.
دانشمندان تأیید میکنند که بادهای تولید شده توسط ستارگان اطراف سیاهچاله به اندازه کافی قدرتمند نیستند که بتوانند منطقهای به این بزرگی را ایجاد کنند.
گورسکی توضیح میدهد: اگر مواد داغ را از یک سیاهچاله بیرون بریزید، با مواد سرد مخلوط نمیشود.
این کار یا مواد سرد را به بیرون میراند یا آنها را گرم میکند؛ و اگر خیلی داغ شود، نمیتوانید گاز سرد را ببینید.
النا مورچیکووا، که به همراه گورسکی رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، میگوید: بادهایی که ما شناسایی کردیم خیلی قوی نیستند و احتمالاً جهت آنها با گذشت زمان تغییر میکند.
این نشان میدهد که سیاهچاله ما منحصربهفرد یا خاص نیست و جایگاه ما در جهان نیز منحصربهفرد نیست.
این مشاهدات نشان میدهد که سیاهچاله در حال حاضر در مرحله آرامتری قرار دارد، اگرچه شواهدی از اختلالات و طوفانها در گذشتههای دور وجود دارد.
رصدخانه اشعه ایکس چاندرا ناسا قبلاً انتشار اشعه ایکس را در همان منطقهای که این سیاهچاله مخروطی شکل در آن قرار دارد، شناسایی کرده بود که یافتههای جدید را تأیید میکند.
سیاهچاله کمان A* اولین بار در سال ۱۹۷۴ کشف شد.
گورسکی در مورد اهمیت تأیید نتایج اظهار داشت و گفت: «ادعاهای خارقالعاده نیاز به شواهد خارقالعاده دارند.
ما میخواستیم مطمئن شویم که فقط به یک اعوجاج نوری در تصویر نگاه نمیکنیم.
سپس تصویر اشعه ایکس از رصدخانه اشعه ایکس چاندرا از راه رسید و کاملاً مطابقت داشت.
ویژگیهای مولکولی کاملاً با هم مطابقت داشتند.»
مورچیکووا در پایان گفت: «وقتی چیزی را پیدا میکنید که قبلاً هیچکس ندیده است، اولین فکری که به ذهنتان میرسد این نیست که «ما یک کشف انجام دادهایم»، بلکه این است که «چه مشکلی در تحلیل من وجود دارد؟»، اما وقتی تصویر خود را با تصویر اشعه ایکس ترکیب کردیم، همه چیز شروع به منطقی شدن کرد.»
منبع: ایندیپندنت
