نگاهی به تغییرات میدانی در جنوب لبنان و پیامدهای ادامه اشغالگری
نظامیان اسرائیلی در حال گسترش اشغالگری خود به سمت شمال لبنان هستند که میتواند به آوارگی مردم این کشور دامن بزند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهرا نجفی - نظامیان صهیونیست با وجود توافق آتشبس اعلام شده از سوی آمریکا، به حومه شهر نبطیه در جنوب لبنان رسیده و قلعه راهبردی بوفور را تصرف کردهاند؛ اقدامی که به گفته تحلیلگران، نشاندهنده زمینهسازی این رژیم برای اشغال بلندمدت بخشهایی از خاک لبنان است.
این پیشروی، عمیقترین نفوذ به خاک لبنان در بیش از ۲۵ سال گذشته به شمار میرود.
نظامیان صهیونیست اکنون حدود دو هزار کیلومتر مربع از خاک لبنان را در اشغال دارند که حدود یک پنجم آن است.
اخیرا نظامیان صهیونیست به شهرکهای زوطر الشرقیه و شوکین در حاشیه نبطیه رسیدهاند.
این پیشروی به سمت شمال در حالی انجام میشود که مقامهای لبنانی و اسرائیلی همچنان با میانجیگری آمریکا در حال مذاکره برای پایان دائمی جنگ هستند؛ مذاکراتی که حزبالله آن را بیفایده خوانده و نوعی امتیازدهی به رژیم صهیونیستی دانسته است.
همزمان، آتشبس شکننده میان واشنگتن و تهران نیز بیش از پیش به تحولات جبهه لبنان گره خورده است.
مقامهای ایرانی هشدار دادهاند که عقبنشینی رژیم صهیونیستی از جنوب لبنان، پیششرط هرگونه پیشرفت واقعی در مذاکرات است.
چرا نبطیه اهمیت دارد؟
عماد سلامی، استاد روابط بینالملل در دانشگاه آمریکایی لبنان میگوید اهمیت نبطیه بسیار فراتر از جنبههای نظامی است.
او گفت: «نبطیه فقط یک مرکز نظامی نیست؛ این شهر یکی از مهمترین مراکز سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جامعه شیعیان لبنان و حلقه اتصال جنوب لبنان، دره بقاع و بیروت به شمار میرود».
به گفته او، کنترل نبطیه به رژیم صهیونیستی عمق عملیاتی بیشتری در شمال رود لیطانی میدهد.
سلامی افزود: «از نظر سیاسی، اهمیت این مسئله حتی بیشتر است.
حرکت به سمت نبطیه نشان میدهد اهداف اسرائیل فراتر رفته و به کارزاری گستردهتر برای نابودی زیرساختهای سرزمینی و اجتماعی مردم لبنان تبدیل شده است».
او همچنین هشدار داد که آوارگی ساکنان نبطیه و صور میتواند ساختار جمعیتی و سیاسی جنوب لبنان را دگرگون کند.
از سوی دیگر، سهیب جوهر، روزنامهنگار و تحلیلگر لبنانی میگوید رسیدن نظامیان اسرائیلی به نبطیه نقطه عطف مهمی در جنگ خواهد بود.
او گفت: «کنترل یا حتی محاصره نبطیه، جنگ را از منطقه مرزی به قلب سیاسی و اجتماعی جنوب لبنان منتقل میکند».
به گفته این تحلیلگر، این روند موجب گسترش آوارگی، تضعیف نهادهای دولتی در جنوب و شکلگیری واقعیت امنیتی جدیدی خواهد شد که ممکن است فراتر از هدف دور کردن حزبالله از مرزها باشد.
اهمیت قلعه بوفورت
نظامیان صهیونیست امروز قلعه بوفورت، دژ تاریخی مربوط به دوران جنگهای صلیبی را تصرف کردند.
این قلعه حدود ۱۵ کیلومتر با سرزمینهای اشغالی فاصله دارد و بر بخش وسیعی از جنوب لبنان اشراف دارد.
رژیم صهیونیستی پیشتر نیز نزدیک به دو دهه این منطقه را در اشغال داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۰ از لبنان عقبنشینی کرد.
سلامی گفت تصرف این قلعه برای رژیم صهیونیستی مزیت نمادین دارد، زیرا این منطقه بر بخشهایی از جنوب لبنان مسلط است و امکان دیدهبانی و کنترل آتش را فراهم میکند.
او افزود این منطقه از نظر تاریخی با شدیدترین درگیریها گره خورده و به همین دلیل از نظر نمادین برای رژیم مهم است.
صدور دستور تخلیه فراتر از رود لیطانی
ارتش صهیونیستی آخر هفته به ساکنان مناطق جنوب رود زهرانی هشدار داد فوراً منطقه را ترک کنند.
اهمیت این دستور در آن است که رود زهرانی بهمراتب شمالیتر از رود لیطانی است.
گسترش محدوده تخلیه، پرسشهایی جدی درباره اهداف بلندمدت این رژیم ایجاد کرده است.
سلامی گفت: «گسترش عملیات و دستورهای تخلیه به مناطق شمالیتر میتواند نشانه تلاش برای ایجاد کمربند امنیتی عمیقتر، زمینهسازی برای کنترل طولانیمدت بر اراضی یا کسب اهرم فشار در مذاکرات سیاسی آینده با دولت لبنان باشد».
جوهر نیز گفت گسترش دستورهای تخلیه نشان میدهد اهداف صهیونیستها از رود لیطانی فراتر رفته است.
ادامه حملات رژیم صهیونیستی میتواند به تقویت حزبالله منجر شود
تحلیلگران میگویند رژیم صهیونیستی قصد دارد منطقهای ویران یا خالی از سکنه ایجاد کند تا پیش از هر مذاکره سیاسی یا امنیتی، واقعیتهای جدیدی را بر میدان تحمیل کند.
در همین حال، فیلیپو دیونیجی، استاد روابط بینالملل دانشگاه بریستول گفت که ادامه حملات اسرائیل ممکن است نفوذ حزبالله را تقویت کند.
او گفت: «اگر اسرائیل واقعاً به آتشبس پایبند بود، دولت لبنان میتوانست ادعا کند مذاکراتش به نتایجی به نفع لبنان رسیده است.
اما چنین اتفاقی رخ نداده است».
به گفته او، ادامه حملات نظامی این تصور را تقویت میکند که مقاومت مسلحانه همچنان ضروری است.
دیونیجی افزود: «اسرائیل با حمله به لبنان، مشروعیت دولت و مذاکرات میان لبنان و اسرائیل را تضعیف میکند و در عین حال این تصور را تقویت میکند که مبارزه مسلحانه تنها راه مقاومت در برابر حملات است».
منبع: الجزیره