ساختن «نسل» ارزشمندتر از چهار طلا/ تکواندو بانوان و دو روی متفاوت سکه

خبرگزاری مهر - گروه ورزشی- محمد بیرامی: بیست و هفتمین دوره رقابت های تکواندو قهرمانی آسیا به مدت چهار روز به میزبانی مغولستان و با حضور نزدیک به ۳۵۰ تکواندوکار از سراسر قاره کهن در شهر سرد و پر ترافیک «اولان باتار» برگزار شد.
رقابت هایی که دستاوردهای زیادی برای تکواندو ایران داشت.
این دوره را باید متفاوت ترین رویداد قهرمانی آسیا در طول ۲۷ دوره گذشته عنوان داشت.
چرا که بر خلاف ادوار گذشته در هشت وزن برگزار شد و با تدبیر اتحادیه آسیا، نفرات برتر مجوز حضور در بازیهای آسیایی آیچی- ناگویا را کسب می کردند.
همین موضوع باعث شد تا قدرت های سنتی، نوظهور و حتی کشورهای رو به رشد با بهترین ترکیب خود قدم به تالار «ام‌بانک» بگذارند.
کره‌جنوبی همه نفرات قهرمان جهان و المپیکی خود را در ترکیب داشت.
چین، اردن، ازبکستان و قزاقستان نیز شرایطی مشابه با کره داشتند و حضور تک ستاره هایی از تایلند، ویتنام، چین تایپه و ...
نیز باعث شد مبارزات با کیفیتی را شاهد باشیم که در موارد متعدد صدم ثانیه جای برنده و بازنده یا رنگ مدال ها تغییر می داد.
در چنین شرایطی تیم مردان ایران عملکردی فراتر از آسیا به نمایش گذاشت.
حضور ۵ تکواندوکار ایران در فینال از هشت فینال ممکن، کسب چهار مدال طلا و یک نقره به خوبی گویای این ادعاست.
نماینده ایران در این بخش ۵ بار با تکواندوکاران کره جنوبی پیکار کردند که حاصل آن چهار پیروزی و یک باخت بود.
باختی که در دیدا رده بندی وزن ۸۰- کیلوگرم و در صدم ثانیه رقم خورد تا صادقیان هم حضور در فینال را از دست بدهد و هم تیم ایران از قهرمانی فاصله بگیرد.
در واقع تیمی که به این عملکرد درخشان و سهمه کامل حضور در ناگویا، بهترین نتیجه تاریخ حضور ایران در این رقابت ها را رقم زد، هم در کادر فنی و هم در ترکیب نفرات، یک تیم یکدست و هماهنگ بود که همه نفرات برای رسیدن به پیروزی تلاش کردند.
علی تاجیک سرمربی تیم ملی در این رقابت ها ثابت کرد که توانایی هدایت تیم های بزرگ را دارد و در هماهنگی کامل با یوسفی و ناصری همکاران خود در کادر فنی و تک تک نفرات تیم دست به کار بزرگی زد تا این نایب قهرمانی ارزشی فراتر از قهرمانی داشته باشد.
نکته بارزی که می تواند در بخش فنی به آن اشاره کرد، سبک مبارزه تکواندوکاران کشورمان بود که برگرفته از آنالیز دقیق رقبا در اردو بود.
نمایندگان کشورمان کیفیت فنی بالایی را به نمایش گذاشتند که تحسین کارشناسان و مربیان حاضر در این رویداد را به دنبال داشت و از این پس شاهد حضور مربیان بیشتری از کشورمان در تیم های آسیایی خواهیم بود.
دستاورد بزرگ این رقابت ها برای کشورمان نه کسب چهار سهمیه آسیا و تثبیت جایگاه تکواندو ایران در میان قدرت های برتر دنیا بود بلکه اتفاق امیدوارکننده برای آینده بود که نسل جدیدی از تکواندو در حال ظهور هستند.
تیمی که ابوالفضل زندی، مهدی حاج موسایی، امیرسینا بختیاری و آرین سلیمی به عنوان ستاره های جوان و با آتیه را در ترکیب دارد و در کنار آنها نفرات با تجربه ای همانند مهران برخورداری، محمدحسین یزدانی و امیررضا صادقیان مبارزه می کنند و جوانان با آتیه ای چون یاسین ولیزاده، مهدی رزمیان، امیرعباس رهنما را به همراه چند جوانی که مترصد فرصت برای رسیدن به اردوی تیم ملی هستند، در اختیار دارد.
برای ساختن نسل آینده تکواندو باید با اتخاذ برنامه ای دقیق برای حفظ و ارتقا کیفیت فنی نفرات خود در مسیر کسب سکوهای جهانی و مدال های متعدد المپیک گام برداشت.
به عبارت ساده تر تیم ملی ایران در گروه مردان بر خلاف سالهای نه چندان دور، با پشتوانه خوب در تمامی اوزان می تواند سالها برای کشورمان افتخار آفرین باشد و این امیدواری وجود دارد که با کسب هر چهار سهمیه المپیک، گامی بلند برای موفقیت در این رقابت ها بردارد.
اما در بخش بانوان تیم ملی ایران دو روی سکه به لحاظ عملکردی به تصویر کشید.
روی نخست آن با تجربه هایی بودند که موفق به کسب دو مدال طلا و برنز شدند.
ناهید کیانی ثابت کرد که با ایجاد شرایطی توام با آرامش پیرامون خود و تمرین در فضایی رقابتی می تواند همان ستاره ای باشد که در المپیک پاریس تحسین دنیای ورزش را برانگیخت.
یلدا ولی نژاد نیز ثابت کرد که می تواند همان تکواندوکاری باشد که در المپیک ۲۰۱۸ جوانان بود.
اما مبارزاتی که مهلا مومن زاده، مبینا نعمت زاده و حتی ساغر مرادی به نمایش گذاشتند هیچ جای دفاعی باقی نگذاشت و مهروز ساعی باید در ادامه مسیر راه خود تدبیر دیگری برای آنها در نظر بگیرد.
اما روی دیگر این سکه نمایش جوانانی بود که به لحاظ فنی موثر ظاهر شده و توانمندی خود را به نمایش گذاشتند.
معصومه رنجبر حریف کره ای خود را به خوبی شکست داد، ولی به تجربه نماینده عنوان دار چین باخت، باران نعمتی ، فرشته فتحی و فاطمه احمدی هم جوانانی بودند که اولین حضور آسیایی خود را در صورت کسب تجربه بیشتر به خصوص مبارزه با تکواندوکاران عنوان دار می توانند عملکرد بهتری داشته باشند.
بانوان تکواندو ایران دوران گذار را سپری می کنند که جوانان با آتیه می بایست در یک پروسه صحیح و برنامه ریزی شده به روزهای خوب گذشته بازگردند.
با همین شرایطی که بانوان ایران در مغولستان به نمایش گذاشتند، این تیم سهمیه های کامل حضور در بازیهای آسیایی را کسب کرده و از این منظر شاید به بخشی از اهدافی که داشته پیدا کرده است.
بازیهای ناگویا در چهار وزن المپیکی برگزار می شود و تیم ایران می تواند با ترکیبی کامل در این مسابقات حاضر شود، ولی باید برای حضور در این رقابت ها مسیری مشخص و طراحی شده ای را طی کند.
در پایان باید اشاره کنیم که کسب سهمیه های المپیک مستلزم حضور در رویدادهای متعدد از جمله گرندپری هاست و این موضوع هم حمایت مستقیم و مداوم کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش را طلب می کند.