چرا مطالبه انقلابی و حفظ وحدت برای برخی به صرفه نیست؟

به گزارش مشرق، وحید یامین پور فعال رسانه در تلگرام نوشت:
همانطور که دلال‌ها و دلاربازها از شرایط بحرانی و بالا رفتن نرخ ارز و طلا و...
سود می‌کنند، بعضی از تریبون‌دارها و اینفلوئنسرها هم از بالا رفتن ممبرها و فالوورها سود می‌برند.
به این می‌گویند "اقتصاد توجه".
آنها توجه تجارت می‌کنند و با آن پول، شهرت، قدرت اجتماعی و "رأی" به‌دست می‌آورند.
تحریک مشتری(مخاطب) با اخبار تند و تیز، علاقه به "رسواسازی"، ایجاد ترس از یک دشمن فرضی، خیانت، آینده‌ی هولناک و...
و کشف وهم‌آلود کُدها و رمزهای ناپیدا و ساختن داستان‌های خیالی و...
این‌ها ابزارهای اقتصاد توجه و افتادن بر سر زبان‌هاست.
این تردستی رسانه‌ای، "توجه" که مهمترین دارایی ماست را هدف می‌گیرد و دوست و دشمن و خیر و شر حقیقی را از نظرها پنهان می‌کند.
یکی از قلمروهای اصلی اِعمال ولایت از طرف ولی‌فقیه، افکار عمومی است.
یعنی امام جامعه از طریق هدایت "توجه" عموم مردم، آنها را رشد میدهد و اهداف تمدنی را پیش می‌برد.
بنابراین دلالان توجه (به‌خصوص غوغاسالاران عرصه‌ی سیاسی) که با توجه مردم تجارت می‌کنند نخستین ضربه را به امام جامعه وارد می‌کنند و مهمترین امکان و رابطه‌ی ولی و امام با مومنین را مخدوش می‌کنند.
به‌طور مثال دستور "حفظ وحدت" به عنوان اصل حاکم بر هر نوع وظیفه و وکنشگری، نیاز به رعایت تقوا، صبر و آرامش دارد و این خلاف هیجان "رسواسازی" و تخریب و برچسب خیانت و توطئه به این و آن است.
اما دلالان سیاسی همین مطالبه را به انگ "کاسبان وحدت" تبدیل می‌کنند!
چون نتیجه‌ی تقوا و صبر، کساد شدن تجارت توجه در بستر غوغاسالاری است.
آیا نمی‌توان میان مطالبه‌ی انقلابی و حفظ وحدت جمع کرد؟!
یا برای برخی به‌صرفه نیست؟