شکست هوایی آمریکا در جنگ رمضان؛ حداقل یک میلیارد دلار پَر
ایران تاکنون بین ۲۴ تا ۳۰ فروند پهپاد ریپر آمریکا را منهدم کرده است؛ پهپادهایی که سالها به عنوان نماد قدرت «جنگ از راه دور» آمریکا شناخته میشدند.
باشگاه خبرنگاران جوان - جنگی که قرار بود با «برتری مطلق هوایی» و اتکای کامل به فناوریهای پیشرفته آمریکا، به سرعت موازنه را تغییر دهد، اکنون به یکی از پرهزینهترین چالشهای نظامی واشنگتن در دهههای اخیر تبدیل شده است.
در تازهترین گزارش رسانههای غربی، خبرگزاری اقتصادی بلومبرگ از نابودی گسترده پهپادهای پیشرفته MQ-۹ Reaper آمریکا در جریان جنگ علیه ایران پرده برداشته؛ گزارشی که نه فقط ابعاد مالی، بلکه آسیبپذیری راهبرد نظامی آمریکا را نیز آشکار میکند.
بر اساس این گزارش، ایران تاکنون بین ۲۴ تا ۳۰ فروند پهپاد ریپر آمریکا را منهدم کرده است؛ پهپادهایی که سالها به عنوان نماد قدرت «جنگ از راه دور» آمریکا شناخته میشدند و در عملیاتهای افغانستان، عراق، سوریه، یمن و آفریقا نقش کلیدی داشتند.
اکنون، اما همین دارایی راهبردی به یکی از اصلیترین قربانیان جنگ تبدیل شده است.
پهپاد MQ-۹ Reaper یکی از مهمترین ابزارهای اطلاعاتی و تهاجمی ارتش آمریکا محسوب میشود.
این پهپاد با قابلیت پرواز طولانی، حمل موشکهای هدایتشونده و اجرای عملیات شناسایی، ستون اصلی بسیاری از عملیاتهای فرامرزی پنتاگون بوده است.
ارزش هر فروند از این پهپادها حدود ۳۰ میلیون دلار برآورد میشود و نابودی دهها فروند از آنها، به معنای خسارتی نزدیک به یک میلیارد دلار برای آمریکا است.
اما اهمیت ماجرا فقط به رقم خسارت مالی محدود نمیشود.
بلومبرگ تأکید کرده که پهپادهای از دست رفته، حدود ۲۰ درصد کل ناوگان عملیاتی ریپر آمریکا پیش از آغاز جنگ را تشکیل میدادند؛ موضوعی که میتواند توان عملیاتی آمریکا در مناطق مختلف جهان را برای مدت طولانی تحت تأثیر قرار دهد.
در سالهای گذشته، آمریکا همواره بر این تصور تکیه داشت که با اتکا به فناوریهای پیشرفته، میتواند بدون ورود به جنگهای پرهزینه زمینی، اهداف خود را از طریق حملات هوایی و پهپادی دنبال کند.
دکترین «جنگ کمهزینه از راه دور» که پس از جنگ عراق به شکل جدیتر در ارتش آمریکا توسعه یافت، بر این مبنا استوار بود که پهپادها میتوانند بدون به خطر افتادن جان نیروهای آمریکایی، مأموریتهای حساس را انجام دهند.
اما اکنون گزارشها نشان میدهد ایران توانسته همین مزیت راهبردی را به نقطه ضعف تبدیل کند.
بخشی از پهپادهای آمریکایی مستقیماً در آسمان هدف سامانههای پدافندی قرار گرفتهاند و بخش دیگری نیز در حملات موشکی به پایگاههای آمریکا در منطقه نابود شدهاند.
این مسئله نشان میدهد که نبرد صرفاً به مقابله کلاسیک هوایی محدود نبوده، بلکه شبکه پشتیبانی و زیرساختهای عملیاتی آمریکا نیز هدف قرار گرفته است.
کارشناسان نظامی معتقدند آن چه بیش از خود تلفات اهمیت دارد، «هزینه جایگزینی» این تجهیزات است.
برخلاف بسیاری از جنگافزارهای متعارف که امکان تولید انبوه سریع دارند، تولید پهپادهای MQ-۹ Reaper به دلیل تغییر اولویتهای تسلیحاتی آمریکا و حرکت به سمت نسلهای جدیدتر، متوقف شده است.
به همین دلیل جایگزینی فوری این پهپادها تقریباً غیرممکن خواهد بود.
این مسئله برای ارتش آمریکا یک چالش راهبردی محسوب میشود؛ زیرا ریپرها نه فقط برای جنگ علیه ایران، بلکه در مأموریتهای گسترده اطلاعاتی و ضدتروریستی در سراسر جهان استفاده میشدند.
کاهش ناگهانی تعداد این پهپادها میتواند بر عملیاتهای آمریکا در خاورمیانه، آفریقا و حتی شرق آسیا تأثیر بگذارد.
نابودی یا آسیب فقط به پهپادها نبوده؛ بلکه آسیب به دیگر تجهیزات کلیدی ارتش آمریکا هم وارد شده؛ از جمله جنگندههای F-۱۵E، هواپیماهای تهاجمی A-۱۰، هواپیماهای سوخترسان KC-۱۳۵، آواکسهای E-۳ و هواپیماهای ویژه MC-۱۳۰J.
هر کدام از این تجهیزات میلیاردها دلار ارزش دارند و برخی از آنها نیز یا دیگر تولید نمیشوند یا روند جایگزینیشان بسیار زمانبر است.
در واقع جنگ جاری، برخلاف بسیاری از درگیریهای پیشین آمریکا، صرفاً یک نبرد محدود تاکتیکی نیست؛ بلکه به جنگی فرسایشی علیه داراییهای استراتژیک واشنگتن تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، حتی کشوری با بودجه نظامی عظیم آمریکا نیز با مسئله «فرسایش توان» مواجه میشود.
یکی از مهمترین نکات که باید در نظر گرفت، تداوم ناامنی آسمان ایران برای هواگردهای غربی است.
این در حالی است که آمریکا و متحدانش در هفتههای گذشته حملات گستردهای علیه زیرساختهای نظامی ایران انجام دادهاند و انتظار میرفت این حملات توان پدافندی ایران را تضعیف کند.
با این حال، ادامه سقوط پهپادها و هواگردها نشان میدهد که شبکه دفاعی ایران همچنان فعال و مؤثر باقی مانده است.
این مسئله از منظر روانی و راهبردی اهمیت زیادی دارد.
در جنگهای مدرن، «برتری هوایی» یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده محسوب میشود.
ارتش آمریکا در دهههای اخیر تقریباً در تمام جنگهای خود توانسته بود آسمان میدان نبرد را به طور کامل در اختیار بگیرد؛ از عراق و افغانستان گرفته تا یوگسلاوی و لیبی.
اما در جنگ علیه ایران، این برتری با چالش جدی مواجه شده است.
تحلیلگران غربی اکنون از اصطلاح «سراب جنگ از راه دور» استفاده میکنند؛ مفهومی که به شکست این تصور اشاره دارد که فناوریهای پیشرفته میتوانند جنگ را کمهزینه، سریع و بدون فرسایش جدی پیش ببرند.
تجربه جنگ اخیر نشان داده حتی پیچیدهترین سامانههای آمریکایی نیز در برابر ترکیبی از پدافند چندلایه، حملات موشکی و جنگ فرسایشی آسیبپذیر هستند.
در همین چارچوب، برخی تحلیلگران معتقدند جمهوری اسلامی ایران تلاش کرده استراتژی «فرسایش تدریجی» را دنبال کند؛ راهبردی که به جای تمرکز صرف بر نابودی کامل توان دشمن، بر افزایش هزینههای ادامه جنگ برای آمریکا تکیه دارد.
نابودی تجهیزات گرانقیمت و دشوار برای جایگزینی، دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است.
ابعاد اقتصادی این جنگ نیز روزبهروز برجستهتر میشود.
آمریکا اکنون نه فقط با هزینه عملیات نظامی، بلکه با هزینه بازسازی و جایگزینی داراییهای راهبردی خود روبهرو است.
در شرایطی که اقتصاد آمریکا با فشار بدهیهای سنگین و اختلافات داخلی بر سر بودجه مواجه است، افزایش هزینههای جنگ میتواند به موضوعی جدی در سیاست داخلی این کشور تبدیل شود.
از سوی دیگر، تلفات تجهیزات پیشرفته آمریکایی پیام مهمی برای متحدان واشنگتن نیز دارد.
بسیاری از کشورهای منطقه طی سالهای گذشته امنیت خود را بر پایه حمایت نظامی آمریکا تعریف کردهاند.
اما اکنون مشاهده آسیبپذیری گسترده تجهیزات آمریکایی، ممکن است نگاه برخی متحدان را نسبت به میزان اتکاپذیری چتر امنیتی واشنگتن تغییر دهد.
در همین حال، رسانههای غربی نیز به تدریج در حال بازنگری در روایت اولیه جنگ هستند.
در روزهای نخست، بسیاری از تحلیلها بر قدرت مطلق فناوری آمریکایی و ضعف احتمالی ایران متمرکز بود، اما اکنون گزارشهای بیشتری درباره هزینههای سنگین، فرسایش تجهیزات و دشواری ادامه جنگ منتشر میشود.
آنچه امروز در میدان نبرد دیده میشود، صرفاً یک تقابل نظامی نیست؛ بلکه آزمونی برای مدل جنگافزارمحور آمریکا است.
مدلی که سالها بر این فرض استوار بود که تکنولوژی پیشرفته میتواند جایگزین هزینههای سنگین جنگ شود.
اکنون، اما نابودی دهها پهپاد ریپر و دیگر تجهیزات راهبردی نشان میدهد که در برابر جنگهای فرسایشی و پیچیده، حتی پیشرفتهترین ارتش جهان نیز با محدودیتهای جدی روبهرو خواهد شد.
آمار به وضوح نشان می دهد جنگی که قرار بود نمایش برتری مطلق فناوری غرب باشد، حالا به صحنهای از فرسایش داراییهای استراتژیک آمریکا تبدیل شده؛ فرسایشی که نهتنها هزینههای مالی سنگینی بر واشنگتن تحمیل کرده، بلکه اعتبار راهبرد «جنگ کمهزینه از راه دور» را نیز با تردیدهای جدی مواجه ساخته است.