خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

چهارشنبه، 06 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

گسترش ابعاد رسوایی جنسی در مراکر آموزشی فرانسه

مشرق | بین‌الملل | چهارشنبه، 06 خرداد 1405 - 16:12
یک رسانه غربی در مطلبی به گسترش ابعاد رسوایی جنسی در مراکز آموزشی فرانسه به عنوان اهرم فشاری روی دولت پرداخت.
پاريس،مدرسه،قرار،جنسي،كودكان،فرانسه،رخ،مدارس،منطقه،برنامه،جر ...

به گزارش مشرق، روزنامه استاندارد در مطلبی از گسترش ابعاد رسوایی فساد جنسی در مدارس و مهد کودک های فرانسه خبر داده و نوشت: اخیرا اتفاقات غیرقابل تصوری در بیش از صد مدرسه در پاریس رخ داده است.
در سایه این اتفاقات دانش‌آموزان دبستانی در کلاس‌های تربیت بدنی مورد تجاوز و کودکان نوپا در مهدکودک‌ها مورد آزار جنسی قرار گرفتند.
اما این ها تنها حوادثی نبودند که رخ دادند و این ماجرا ابعاد گسترده تری پید کرده است.
به گفته لور بکو، دادستان پاریس ۸۴ مهدکودک، ۲۰ مدرسه ابتدایی و ۱۰ برنامه فوق برنامه تحت تأثیر این رسوایی قرار گرفته‌اند.
در میان آنها مؤسسات معتبری مانند مدرسه سنت دومینیک در منطقه هفتم مجلل پاریس نیز وجود دارند.
در ارتباط با همین پرونده روز دوشنبه، یک پرستار ۳۶ ساله به نام دیوید جی.
در دادگاه جنایی پاریس حاضر شد.
این روزنامه‌نگار آزاد که درآمد خود را با مشاغل مراقبتی فوق برنامه تأمین می‌کرد، به تجاوز جنسی به کودکان سه تا پنج ساله در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ متهم شده است.
این جرایم ادعایی در مدرسه آلفونس باودین در منطقه یازدهم پاریس رخ داده است.
متهم به استفاده از مقدار مشخصی زور اعتراف کرد، اما در طول محاکمه چند روزه، هرگونه عمل جنسی را انکار کرد.
در مجموع، ۸۷ نفر از کارکنان این مدرسه به اتهام سوءاستفاده جنسی تحت پیگرد قانونی قرار گرفته‌اند و به گفته رسانه‌های پاریسی، این تازه آغاز ماجرا است، چرا که فشار افکار عمومی، مقامات را مجبور به اقدام سریع می‌کند.
تنها در روز چهارشنبه، ۱۶ نفر از کارکنان یک شبکه کوچک مدرسه در ارتباط با این پرونده بازداشت شدند.
این موضوع این سوال را مطرح می‌کند که آیا مجرمان به صورت انفرادی از طریق یک شبکه با یکدیگر در ارتباط بوده‌اند یا خیر.
در حال حاضر، هیچ پاسخی در این باره وجود ندارد.
در این شرایط والدین بی‌شماری به ادارات مدارس هجوم می‌آورند.
آنها احساس می‌کنند که در بی‌خبری نگه داشته می‌شوند.
نزدیک به ۴۰۰۰ درخواست و شکایت تاکنون دریافت شده است.
اغلب، خانواده‌های دارای تمکن مالی تحت تأثیر قرار می‌گیرند و اکنون وکلای شناخته‌شده‌ای را برای رسیدگی به این مسئله استخدام می‌کنند.
از آنجایی که این حوادث بیشتر در محیط‌های فوق‌برنامه - مانند برنامه‌های ورزشی - رخ داده است، اغلب مشخص نیست که کدام عاملان بر کدام کودکان نظارت داشته‌اند.
آنچه مسلم است این است که مقامات در این امر کوتاهی کرده‌اند.
این موضوع در چندین مورد مشهود است.
یک سرایدار ۲۲ ساله که به جرایم جنسی در منطقه یازدهم متهم شده است، پیش از این در سال ۲۰۲۴ به دلیل جرایم مشابه از مدرسه‌ای در منطقه دهم اخراج شده بود.
با این حال، او تعلیق یا تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت، بلکه به مدرسه دیگری منتقل شد - جایی که توانست به سوءاستفاده بی‌قید و شرط خود از کودکان دیگر ادامه دهد.
در این میان امانوئل گرگوار، شهردار پاریس به خاطر قصور مقامات نظارتی عذرخواهی کرده است.
این سوسیالیست که در ماه مارس به تازگی انتخاب شده، تنها چند هفته است که در این سمت قرار دارد.
او پیش از این در جریان مبارزات انتخاباتی خود قول تحقیقات کامل را داده بود.
از جمله، او قصد دارد نهادهای حسابرسی خارجی را برای بررسی سوابق پرستاران تازه استخدام شده به کار گیرد.
با این حال، در پاریس و فراتر از آن، این تصور در حال افزایش است که هم دولت‌های جدید و هم دولت‌های قدیمی شهر، تنها واکنش‌های سطحی به این مسئله نشان می‌دهند، بدون اینکه ساختارهای اساسی را تغییر دهند.
سیستم آموزشی فرانسه غیرقابل دسترس تلقی می‌شود.
این سیستم مدت‌هاست که شفافیت ندارد؛ شکایات والدین اغلب بدون پاسخ در کشوها ناپدید می‌شود.
البته رویکرد سختگیرانه گرگوار در این راستا برای نجات حیات سیاسی خودش، به طور جهانی قابل درک نیست.
مراقبان از وجود فضایی از بی‌اعتمادی در تمام مدارس، مراکز مراقبت روزانه و به ویژه برنامه‌های فوق برنامه که در فرانسه به عنوان پریسکولار شناخته می‌شوند، خبر می‌دهند.
کارکنان اکنون مورد سوءظن عمومی هستند و والدین به هیچ کس در این راستا اعتماد ندارند.
در این شرایط علاوه بر دولت چپ‌گرای محلی پاریس، دولت امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه نیز زیر آتش انتقاد است.
وزارت آموزش و پرورش فرانسه مسئول نظارت بر مدارس دولتی و خصوصی است.
این واقعیت که بازرسان علائم هشدار دهنده را نادیده گرفته‌اند یا حتی بی‌توجهی کرده‌اند، احتمالاً پیامدهای پرسنلی و سیاسی نیز خواهد داشت.
هنوز هیچ کس در این کشور در مورد آسیب‌های روانی که کودکان مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند صحبت نمی‌کند.