خبیر‌نیوز | خلاصه خبر

دوشنبه، 04 خرداد 1405
سامانه هوشمند خبیر‌نیوز با استفاده از آخرین فناوری‌های هوش مصنوعی، اخبار را برای شما خلاصه می‌نماید. وقت شما برای ما گران‌بهاست.

نیرو گرفته از موتور جستجوی دانش‌بنیان شریف (اولین موتور جستجوی مفهومی ایران):

ورزشکار پرافتخار بازی‌های آسیایی را از دست داد/ خداحافظی سیفی از ووشو

مهر | ورزشی | دوشنبه، 04 خرداد 1405 - 08:55
کاپیتان تیم ملی ووشو ایران که در آستانه پنجمین حضورش در بازی های آسیایی و کسب افتخاری دیگر بود، با مصدومیتی تلخ ناچار به خداحافظی از ورزش حرفه ای شد و بازی های آسیایی را از دست داد.
خداحافظي،پايان،جنگيدن،گذاشتم،حضورش،مصدوميت،رويداد،محسن

به گزارش خبرنگار مهر، محسن محمدسیفی یکی از پرافتخارترین ورزشکاران ایران در بازی های آسیایی که پیش بینی می شد با حضورش در بازی های آسیایی ناگویا پنجمین حضورش در این رویداد بزرگ را تجربه کند، به دلیل مصدومیت نمی تواند تیم ملی ووشو ایران را همراهی کند و از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.
سیفی که در مبارزه انتخابی با عرفان محرمی دچار مصدومیت شد، با انتشار متنی خداحافظی اش از دنیای قهرمانی را اعلام کرد.
متن پیام خداحافظی محسن محمدسیفی به شرح زیر است:
«در آستانه ۳۷ سالگی‌ام و در آماده‌ترین حالت بدنی، روحی، روانی و تمرینی تمام عمرم بودم.
جایی که تک‌تک کالری‌های دریافتی‌ام حساب‌شده بود، تمرین‌هایم با وسواس انجام می‌شد و برای ثانیه‌ثانیه رسیدن به هدفم جنگیده بودم.
در بهترین نسخه‌ خودم ایستاده بودم، اما درست همان‌جا اتفاقی افتاد که حتی لحظه‌ای از ذهنم هم عبور نکرده بود.
و آخرین رویداد زندگی‌ام به‌عنوان ورزشکار، در رشته‌ای که جوانی‌ام را پایش گذاشته بودم، از من گرفته شد.
ادامه دادن، یعنی جنگیدن با سلامتی‌ام!
و من بین ادامه دادن بی‌رحمانه، که سال‌های زیادی تبدیل به روزمرگی‌ام شده بود و حفظ چیزی که یک عمر برایش زحمت کشیده بودم، دومی را انتخاب کردم.
شاید از بیرون شبیه به یک پایان تلخ باشد، اما برای من این تصمیم یعنی حفظ و احترام به تمام سال‌هایی که با عشق، درد، اشک، فشار و جنگیدن با تک‌تک سلول‌هایم ساخته شدند.
امروز این پایان با حسرت نیست...
چون تا آخرین لحظه،
تا آخرین تمرین،
تا آخرین نفس،
بهترین خودم را به نمایش گذاشتم...
و با قلبی آرام،
از فصلی بیرون می‌آیم (۱۴۰۵-۱۳۸۵) که تمام وجودم را در آن‌جا گذاشتم.
به پایان آمد این دفتر و این بار حکایتی باقی نماند.»