نگاهی به جبههبندیهای سیاسی در رژیم صهیونیستی/ کدام احزاب در انتخابات به رقابت خواهند پرداخت؟
با آغاز رقابتهای انتخاباتی در سرزمینهای اشغالی، جبهه بندیهای سیاسی و احزاب دو بلوک برای تشکیل ائتلافهای انتخاباتی مشخص شدهاند.
سرویس جهان مشرق - در شرایطی که رژیم صهیونیستی با بحرانهای سیاسی و امنیتی متعددی دستبهگریبان است، انتخابات پارلمانی این رژیم که طبق قانون باید حداکثر تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۵ آبان ۱۴۰۵) برگزار شود، با ابهامات فراوانی درباره زمان دقیق برگزاری و آرایش صحنه سیاسی مواجه است.
تنشهای داخلی در کابینه ائتلافی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، همزمان با شکلگیری ائتلافهای جدید در اردوگاه مخالفان، چشمانداز انتخاباتی این رژیم را پیچیدهتر از همیشه کرده است.
با آنکه دوره کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) در اکتبر ۲۰۲۶ به پایان میرسد، بحثها بر سر برگزاری انتخابات زودهنگام شدت گرفته است.
ایلی کوهن، وزیر انرژی و از اعضای حزب لیکود، اخیراً تأیید کرد که مذاکراتی برای جلو انداختن انتخابات از ۲۷ اکتبر به اول سپتامبر در جریان است.
احزاب مذهبی از جمله شاس و یهودیت توراتی متحد (UTJ) خواستار برگزاری انتخابات در سپتامبر هستند، در حالی که نتانیاهو تمایل دارد انتخابات تا حد امکان به موعد مقرر نزدیک باشد.
افزون بر این، تصمیم دونالد ترامپ درباره اقدام نظامی احتمالی علیه ایران میتواند عامل تعیینکنندهای در زمانبندی انتخابات باشد.
احزاب کلیدی در میدان رقابت
اکثریت نظرسنجیهای به طور کلی حاکی از پیشرو بودن جریان اپوزیسیون رژیم صهیونیستی، به رهبری بنت و لاپید، از جریان ائتلاف به رهبری نتانیاهو است.
علیرغم حدودی بودن این نظرسنجیها، اما به صورت کلی میتوان ارزیابی کرد که در حال حاضر، پیروز صحنه انتخابات، جریان اپوزیسیون رژیم صهیونیستی است.
بلوک راست و مذهبی (حامی نتانیاهو):
۱.
لیکود – حزب راستگرای نخستوزیر کنونی بنیامین نتانیاهو که همچنان بزرگترین حزب منفرد در بیشتر نظرسنجیهاست.
نتانیاهو که با اتهامات فساد و رشوهخواری در سه پرونده کیفری و همچنین احکام بازداشت دیوان کیفری بینالمللی به اتهام جنایات جنگی در غزه مواجه است، با وجود کاهش محبوبیت، همچنان بازیگر اصلی صحنه سیاسی باقی مانده است.
شکست در جلوگیری از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس که به هلاکت بیش از ۱۱۰۰ صهیونیست انجامید، از نقاط ضعف عمده او به شمار میرود.
۲.
شاس – حزب مذهبی-سفاردی به رهبری آریه درعی، با ۹ تا ۱۱ کرسی در نظرسنجیها، از شرکای سنتی نتانیاهو است.
۳.
یهودیت توراتی متحد (UTJ) – ائتلاف اشکنازیهای حریدی متشکل از دو جناح دگل تورا و آگودات اسرائیل، با حدود ۷ کرسی.
این حزب به دلیل عدم تصویب قانون معافیت سربازی طلاب یشیوا، تهدید به خروج از ائتلاف کرده است.
۴.
عوتسما یهودیت – حزب راستگرای افراطی به رهبری ایتامار بن گویر، وزیر امنیت داخلی، که در نظرسنجیها ۸ تا ۹ کرسی دارد.
۵.
صهیونیسم دینی – حزب راستگرای افراطی بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، که در بیشتر نظرسنجیها از حد نصاب انتخاباتی عبور نمیکند.
بلوک میانه و چپ (اپوزیسیون):
۶.
«با هم» – ائتلاف جدید نفتالی بنت و یائیر لاپید که در نظرسنجیها بین ۲۶ تا ۲۷ کرسی دارد.
این ائتلاف تلاش میکند رأیدهندگان راست میانه و مرکز را جذب کند.
۷.
یاشر (Yashar) – حزب میانهرو به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس ستاد پیشین ارتش رژیم صهیونیستی، با ۱۰ تا ۱۵ کرسی در نظرسنجیها.
۸.
دموکراتها – حزب چپگرا به رهبری یائیر گولان، با حدود ۱۰ کرسی.
۹.
اسرائیل بیتنو – حزب راستگرای سکولار به رهبری آویگدور لیبرمن، با ۸ تا ۱۰ کرسی.
۱۰.
آبی-سفید – حزب میانهرو به رهبری بنی گانتز که در بیشتر نظرسنجیها زیر حد نصاب انتخاباتی قرار دارد و احتمالاً از ورود به کنست بازخواهد ماند.
بلوک احزاب عربتبار:
۱۱.
حدش-تعال – ائتلاف احزاب عربتبار با گرایش چپ، با حدود ۵ کرسی.
۱۲.
رعم – حزب اسلامگرای عربتبار به رهبری منصور عباس، با حدود ۵ کرسی.
۱۳.
بلد – حزب ملیگرای عربتبار که در نظرسنجیها زیر حد نصاب قرار دارد.
چشمانداز انتخابات
آنچه صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی را بهطور فزایندهای پیچیده میکند، نه فقط رقابت بر سر کرسیهای کنست، بلکه بنبست ساختاری در نظام سیاسی این رژیم است.
از یک سو، بلوک راستگرای نتانیاهو با حدود ۵۰ تا ۵۲ کرسی از اکثریت لازم فاصله دارد.
از سوی دیگر، اردوگاه مخالفان صهیونیست نیز با ۵۹ تا ۶۰ کرسی، بدون همراهی احزاب عربتبار قادر به تشکیل دولت نیست.
اما هم بنت و هم نتانیاهو صراحتاً ائتلاف با احزاب عربتبار را رد کردهاند.
در چنین شرایطی، احتمال تکرار سناریوی انتخاباتهای مکرر – مشابه آنچه در سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ رخ داد و طی کمتر از دو سال چهار انتخابات برگزار شد – دور از ذهن نیست.
ائتلاف بنت-لاپید هرچند توانسته جبههای متحد در برابر نتانیاهو تشکیل دهد، اما اختلافات ایدئولوژیک میان این دو سیاستمدار – یکی از راست و دیگری از میانه – و همچنین ابهام در موضع آنان در قبال مسأله فلسطین، پایداری این ائتلاف را با تردید مواجه میکند.
در نهایت، آنچه مسلم است اینکه انتخابات پیشروی رژیم صهیونیستی، نه فقط آزمونی برای بقای سیاسی نتانیاهو، بلکه آزمونی برای ساختار سیاسی قطبیشده و شکننده این رژیم خواهد بود که در سایه جنگهای منطقهای، بحرانهای اقتصادی، اعتراضات داخلی و شکافهای عمیق اجتماعی-مذهبی، با آیندهای مبهم روبهروست.