استقبال از ناوی که با خودش جنگید
به گزارش مشرق، محسن فاطمینژاد فعال رسانه در تلگرام نوشت:
ناو هواپیمابر «یواساس جرالد آر.فورد» پس از ۳۲۶ روز حضور در دریا به نورفولک رسید؛ طولانیترین مأموریت یک ناو آمریکایی از زمان جنگ ویتنام.
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا به همراه فرماندهان ارشد نیروی دریایی در اسکله حاضر شد تا از ملوانان استقبال کند.
او در این مراسم «نشان افتخار واحد ریاستجمهوری» را نیز به خدمه این ناو اعطا کرد.
شنیدن این اخبار ناخودآگاه این سؤال را در ذهن همه کسانی که در نزدیک به این یکسال کمابیش اخبار این ناو را دنبال کرده بودند، به وجود آورد که جرالد فورد دقیقاً در کدام میدان و با کدام دشمن بیش از همه جنگید که لایق نشان افتخار باشد؟
بیایید از اول ماجرا شروع کنیم، یعنی ژوئن ۲۰۲۵ که این ناو برای یک مأموریت معمول به مدیترانه رفت.
بعد ماجرا یکباره عوض شده و از مدیترانه به کارائیب و ونزوئلا رهسپار شد تا کار پشتیبانی از عملیات در کاراکاس را انجام دهد.
پس از آن نوبت به دریای سرخ و مشارکت در عملیات «خشم حماسی» علیه ایران رسید.
در واشنگتن، این کشآمدن مأموریتی را که در ابتدا قرار بود درنهایت ۶ ماهه باشد، نشانه «تابآوری» میخواندند؛ روی عرشه اما روایت خود آمریکاییها چیز دیگری میگوید.
والاستریت ژورنال از خدمهای نوشت که تولد فرزندان، خاکسپاری بستگان و لحظههای مهم زندگی را از دست داده بود.
یک ملوان زن گفته بود به ترک نیروی دریایی فکر میکند.
حتی فرمانده ناو، در نامهای به خانوادهها از «تلخی» تمدید تازه سخن گفته بود.
این بیافقی و تمدید مأموریتها نشان میداد همانطور که سناتور مارک وارنر، معاون رئیس کمیته اطلاعاتی سنا گفته بود «فورد و خدمه آن تا مرز فروپاشی» پیش میروند.
اما عجیبترین تهدیدات جرالد فورد نه از آسمان بر سرش خراب شدند و نه روی رادارها اثری از آنها بود.
یکی از سرسختترین نبردهای این ناو ظاهراً با لولههای فاضلابش بود.
گزارشها نشان میدادند جدیدترین ناو هواپیمابر آمریکا با سیستم توالت خودش دستوپنجه نرم میکند.
تنها در چهار روز، ۲۰۵ خرابی ثبت شده بود و تکنسینها روزی ۱۹ ساعت برای باز نگه داشتن ابتداییترین زیرساخت زندگی روی عرشه کار میکردند.
گرانترین ناو جهان، در کنار مأموریتهای ژئوپلیتیک، ظاهراً برنامهای ثابت هم برای باز کردن لولههای گرفته داشت؛ آن هم با شستوشوهای اسیدی ۴۰۰هزار دلاری برای هر بار تعمیر.
بعد نوبت به جبهه رختشورخانه رسید.
مارس ۲۰۲۶، درست وسط عملیات در دریای سرخ، بخشی از ناو آتش گرفت.
ابتدا نیروی دریایی گفت ناو «کاملاً عملیاتی» باقی مانده؛ اما بعداً روشن شد آتشسوزی بیش از ۳۰ ساعت طول کشیده، بیش از ۱۰۰ تخت را از بین برده و حدود ۶۰۰ ملوان را از محل خوابشان به روی زمین روانه کرده است.
همینجا بود که شاید یکی از طنزآمیزترین صحنههای این مأموریت شکل گرفت جایی که دریادار داریل کادول، عالیترین مقام نیروی دریایی آمریکا با افتخار از عملکرد خدمه تمجید کرد و گفت: «آنها با آتش جنگیدند و آن را خاموش کردند».
در روایت رسمی، حتی مهار آتشسوزی در بخش خشکشویی هم میتوانست بخشی از حماسه باشد؛ هرچند برای ناظران بیرونی، تصویر ناوی که وسط عملیات نظامی ابتدا باید رختشورخانهاش را از آتش نجات دهد، بیشتر به استعارهای از وضع همان مأموریت شباهت داشت.
دست آخر شاید مسیر جغرافیایی این ناو، بیش از هر سخنرانی پرطمطراقی نشان دهد که آیا میتوان حتی از دید آمریکاییها آنان را قهرمان خواند یا خیر.
این ناو پس از معطلی دو هفتهای در دریای سرخ به بهانه تعمیرات، مسیر مدیترانه و جزیره کرت یونان را پیش گرفت.
همین موضوع سبب شد سردار اسماعیل قاآنی، فرمانده سپاه قدس سپاه به ترامپ توصیه کند فرمانده ناو جرالد فورد را نیز همچون دیگر مقامات نظامی ارتش آمریکا برکنار کند، چرا که «جرئت نکرد از ترس مجاهدان قهرمان و مردم باصلابت یمن از تنگه بابالمندب عبور کند».
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.