حمله دشمن به مراکز صنعتی و آغاز واقعگرایی در فوتبال صنعتی ایران
پس از حمله دشمن به کارخانه فولاد اصفهان باید شاهد آغاز دوران واقعگرایی در فوتبال صنعتی ایران باشیم که میتواند با استفاده از بازیکنان جوان و بومی، تعدیل منطقی قراردادها و حفظ کادر فنی محقق شود.
به گزارش مشرق، در روزهای اخیر و در پی جنگ تحمیلی سوم، موضوع تأمین مالی باشگاههای صنعتی از جمله سپاهان، به یکی از سوژههای بحثبرانگیز در فضای ورزشی کشور تبدیل شده است.
گمانهزنیها پیرامون احتمال تغییر در مدل تأمین مالی یا واگذاری برخی باشگاههای صنعتی که در هفتههای اخیر مطرح شده، واکنشهای متعددی را در پی داشته و سوال های زیادی را برای هواداران سپاهان ایجاد کرده است.
شایعهای که ۲ هفته پیش و در روزهای آغازین آتشبس جنگ منتشر و به وزارت صمت نسبت داده شد، فوتبال ایران را برای چند روز در شوک فرو برد.
زمزمههایی درباره احتمال توقف فعالیت باشگاههای صنعتی – از سپاهان و فولاد گرفته تا آلومینیوم اراک – به سرعت در محافل ورزشی دستبهدست و آنقدر غیرمنتظره بود که حتی سناریوهایی مانند واگذاری یا تعطیلی کامل باشگاهها نیز پیرامون آن مطرح شد.
اما به اندازه گستردگی این موج نگرانی تکذیبیههای رسمی باشگاه سپاهان نیز قاطعانه بود و تأکید بر ادامه فعالیت باشگاه داشت.
با این حال، این ماجرا بار دیگر موضوع قدیمی و فراموش نشده فوتبال ایران را به سطح آورد: وابستگی باشگاههای بزرگ به بودجه صنایع و منابع دولتی.
شروع ماجرا، حمله دشمن به فولاد مبارکه
روز جمعه هفتم فروردین ماه بود که دشمن آمریکایی -صهیونیستی کارخانه فولاد مبارکه اصفهان را برای نخستینبار هدف حملات خود قرار داد که در آن، ۲ نیروگاه برق ۹۰۰ و ۲۵۰ کیلووات و پس از آن بخشی از خط تولید فولاد هدف قرار گرفت و این در شرایطی است که بنا به گفته «فرانک فون هیپل» مدیر اسبق اداره علم و تکنولوژی کاخ سفید، حمله به نیروگاهها یک جنایت جنگی است.
در نخستین حمله دشمن آمریکایی صهیونیستی به کارخانه فولاد مبارکه اصفهان یک نفر شهید و شماری مجروح شدند، اما دشمن به این بسنده نکرد و برای دومین در تاریخ ۱۱ فروردین مجتمع فولاد مبارکه را مجدداً مورد حمله قرار داد.
براساس اطلاعیه مدیریت ارتباطات گروه فولاد مبارکه با عنایت به ارزیابیهای صورت گرفته، حجم سنگین حملات در نوبت دوم، حکایت از تخریب اساسی واحدهای مرتبط با فرایند تولید داشت که منجر به توقف کامل خطوط گردید.
حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به مجتمع فولاد موجی از همدردی میان ورزشکاران و مربیان ورزشی ایجاد کرد و این نگرانی را به وجود آورد که آیا با وجود کاهش تولید این مجتمع بزرگ فولادی، این شرکت که مالک اصلی باشگاه سپاهان است می تواند به ادامه حمایت ها از ورزش بپردازد یا نه؟
اولویتبندی منابع؛ واقعیتی که نمیتوان نادیده گرفت
افزایش فشارهای اقتصادی در پی جنگ تحمیلی سوم بر صنایع مادر – از جمله فولاد و آلومینیوم – بهطور طبیعی روی بودجههای غیرعملیاتی آنها نیز اثر میگذارد.
همانطور که برخی مدیران سابق سپاهان در روزهای اخیر اشاره کردهاند، در دورههای سخت، نهادهای بالادستی ناچارند منابع خود را اولویتبندی کنند.
فوتبال در این فهرست اولویتها معمولاً در ردیفهای پایانی قرار میگیرد، اما این به معنای توقف آن نیست.
سپاهان پیش از این نیز دورههایی را بدون حمایت مستقیم کارخانه گذرانده و حتی زمانی برای یک فصل زیر نظر هیئت فوتبال استان اداره شده است.
تجربه نشان داده که این باشگاه – و باشگاههایی مشابه – اگرچه هزینهبرند، اما قابل تعطیل شدن نیستند.
هیچکس بهدنبال تضعیف سپاهان نیست
بدون شک در فضای پساجنگ، نیاز جامعه به نشاط و همبستگی بیش از گذشته است؛ از همین رو هیچیک از مدیران استانی یا ملی تمایلی به تضعیف تیمهایی مانند سپاهان، فولاد یا آلومینیوم ندارند، بنابراین آنچه باید مدنظر باشد نه توقف فعالیت، بلکه اصلاح شیوه تأمین مالی باشگاهها است.
اگر به هر دلیل نقش حامی اصلی کاهش یابد، راهحل، جستوجوی منابع جایگزین است؛ موضوعی که اگرچه دشوار اما غیرممکن نیست.
نمونههایی مانند برخی بانکها یا مجموعههایی با پیوندهای بومی، ظرفیت حمایت دارند و میتوانند بخشی از فشار مالی را از دوش صنایع بردارند؛ همانطور که در بسیاری از نقاط دنیا نیز مدلهای تأمین مالی باشگاهها متنوع و چندمنبعی است.
صدور کارت هواداری و استفاده از ظرفیت کمک های هرچند اندک اما پرشمار هواداران و یا ورود به بورس و فروش سهام نیز راهکارهایی است که در بسیاری از باشگاه های تراز اول دنیا انجام می شود.
حقیقت مهمتر: وقت پایان هزینههای گزاف است
در کنار همه سناریوهایی که برای تامین منابع مالی طلایی پوشان وجود دارد، یک نکته دیگر نیز بهدرستی مطرح می شود و آن این است که اکنون وقت پایان هزینههای گزاف است و بازیکنان و مربیان نیز باید این شرایط را درک کنند.
سالهاست که رقم قراردادهای فوتبالیستها در ایران به سطحی رسیده که با شرایط اقتصادی واقعی کشور و حتی بازده فوتبال داخلی همخوان نیست.
در دورهای که صنایع مادر با چالشهای جدی روبهرو هستند و برخی فعالیتهای اجتماعی و عمرانی آنها متوقف شده، طبیعی است که فوتبال نیز نمیتواند مسیر گذشته را ادامه دهد.
بدون تردید این دوره، دوره بازگشت به تعادل است.
این روزها که در پی تجاوز ددمنشانه دشمن به فولاد مبارکه محاسبه هزینه ها بر تصمیمات تأثیرگذار خواهد بود، باشگاه هایی مانند سپاهان باید با مدیریت هزینهها و با بهرهگیری از مدل اقتصاد مقاومتی و استفاده از ظرفیتهای موجود، دوره فعلی را پشت سر بگذارند.
امروز دورهای است که همه ارکان باشگاه – از مدیران و هواداران تا بازیکنان – باید همکاری کنند تا این سرمایه ارزشمند نصف جهان به سلامت از آن عبور کند و این کاری است که محرم نویدکیا اسطوره باشگاه سپاهان انجام داد.
حضور سپاهان در آسیا
در این بین تغییرات جدید در ساختار مسابقات باشگاهی آسیا، فصل تازهای را پیش روی نمایندگان فوتبال کشورمان و به ویژه سپاهان قرار داده است.
طبق اعلام دبیرکل فدراسیون فوتبال، بر اساس جدول ردهبندی لیگ برتر، تیمهای استقلال، تراکتور و سپاهان به عنوان نمایندگان ایران در این مسابقات حضور خواهند داشت که استقلال و تراکتور به عنوان نمایندگان ایران در لیگ نخبگان و سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا ۲ به میدان خواهند رفت.
در همین حال، کشور عربستان با بهرهگیری از سهمیههای اختصاصی، با مجموع ۶ سهمیه، بیشترین حضور را در منطقه غرب آسیا خواهد داشت.
تقویت تیم با بازیکنان جوان و آکادمی
مدیران سپاهان در روزهای گذشته اعلام کرده اند که تیم فوتبال این باشگاه از فصل پیش رو با ترکیبی متفاوت وارد مسابقات خواهد شد و مطمئن هستند چند بازیکن از آکادمی باشگاه می توانند به ترکیب اصلی اضافه شوند تا با انرژی و انگیزه جوانی، تیم را قدرتمندتر کنند و هرچند ممکن است تعدادی از بازیکنان باتجربه جدا شوند، اما حفظ بازیکنان کلیدی در اولویت این باشگاه است.
به نظر می رسد در شرایط اقتصادی فعلی، تکیه بر استعدادهای بومی و جوان یک ضرورت است و اگر بازیکنان بزرگسالان تصمیم به ادامه همکاری داشته باشند، حتما باشگاه باید استقبال کند اما جوانان نیز فرصتی تازه برای نشان دادن تواناییهای خود خواهند داشت و این در نهایت به نفع سپاهان خواد شد.
امید به فصل آینده و حفظ جایگاه مدعی
به نظر می رسد اگر باشگاه سپاهان بتواند به تعادل مالی برسد هواداران می توانند به تیم مورد علاقهشان امیدوار باشند.
با وجود تمام چالشهای اقتصادی، سپاهان به عنوان یکی از باشگاههای ریشهدار و محبوب کشور باید به مسیر خود ادامه میدهد و با برنامهریزی دقیق، از این دوران عبور کرده و در سطح قهرمانی باقی بماند.
عبور از بحران با عقلانیت مشترک
بدون شک مشکلات اقتصادی صنایع و باشگاهها ناشی از جنگ محدود به یک مجموعه مانند باشگاه سپاهان نیست و امروز بسیاری از باشگاههای صنعتی فعال در فوتبال در شرایط مشابهی هستند و نیاز به یک بازنگری جدی در مدل مالی فوتبال کشور احساس میشود.
اما نکته امیدبخش این است که هیچ نشانهای از تصمیم برای تعطیلی سپاهان یا تیمهای مشابه وجود ندارد و ظرفیتهای جایگزین زیادی برای حمایت مالی از باشگاه های صنعتی فوتبال قابل برنامه ریزی و فعالسازیاند.