«زندگی با آیهها»؛ نقشه راهی برای تبدیل باورهای دینی به فرهنگ عمومی
زاهدان - عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان، هدف نهایی طرح «زندگی با آیهها» را عمومیسازی باورهای قرآنی و تبدیل آنها به ملکه ذهن جامعه دانست.
ابراهیم نوری، در گفت و گو با خبرنگار مهر گفت: طرح زندگی با آیه ها از سوی گروهی از متخصصان و کارشناسانی مطرح شده است که سالها در این حوزه فعالیت داشتهاند و با نگاهی کارشناسی و دقیق به موضوع مینگرند.
استاد دانشگاه سیستان و بلوچستان و عضو هیات علمی این دانشگاه ادامه داد: هدف اصلی این طرح آن است که باورهای دینی و نگرش ایمانی ما در سطح جامعه عمق بیشتری پیدا کند، عمومیتر شود و به باورهایی مستحکمتر و ریشهدارتر تبدیل شود.
نوری بیان کرد: آیات قرآن کریم عموماً کاربردی هستند، اما برخی از این آیات در زندگی روزمره ما کاربردیتر و ملموسترند؛ آیاتی که شاید لازم باشد با آنها زندگی کنیم و آنها را در متن رفتار و تصمیمهای خود وارد کنیم.
وی تصریح کرد: این طرح در پی آن است که چنین آیاتی در میان مردم رواج یابد، به گونه ای که به فرهنگ عمومی تبدیل شوند؛ در این صورت، دانش و فهم مردم نسبت به معارف قرآنی افزایش مییابد و ارتباط آنها با کلام وحی عمیقتر خواهد شد.
قرآن کتاب «وحدت» امت اسلامی است
استاد دانشگاه سیستان و بلوچستان اظهار داشت: این طرح در سال سوم با عنوان «امت قوی» در حال اجرا است؛ اگر به قرآن کریم با دقت نگاه کنیم، درمییابیم که سراسر این کتاب آسمانی، کتاب وحدت است.
وی ادامه داد: از همان آغاز، با «بسمالله الرحمن الرحیم» تا پایان، پیام انسجام، همدلی و یکپارچگی در لابهلای آیات آن موج میزند؛ البته برخی آیات به شکل شاخصتر و صریحتر بر مسئله وحدت تأکید دارند و توجه ویژهای به این موضوع نشان میدهند.
مقاومت نتیجه وحدت است؛ وحدت از دل آیات قرآن بر می آید
نوری گفت: اگر این آیات در اذهان عموم مردم جای بگیرد و به کار گرفته شود، بهگونهای که ملکه ذهن افراد شود، باور به وحدت در جامعه تقویت خواهد شد؛وحدت نیز بهطور طبیعی مقاومت را در پی دارد؛ چرا که مقاومت غالباً زمانی شکل میگیرد که میان یک گروه، ملت یا امت، وحدت کلمه و اتفاق نظر وجود داشته باشد.
وی بیان کرد: در شرایط فعلی جهان اسلام، وحدت و همنظر بودن مسلمانان نسبت به هر زمان دیگری ضرورتی دوچندان دارد؛ امروز بیش از گذشته نیازمند انسجام و همدلی هستیم.
با چنین نگاهی، مسئله وحدت نهتنها یک توصیه اخلاقی، بلکه ضرورتی برای زندگی همه مسلمانان در سراسر جهان به شمار میآید؛ ضرورتی که میتواند زمینهساز قدرت، پایداری و عزت امت اسلامی باشد.