چرا ایران تسلیم نمیشود؟ درسی از کربلا برای ترامپ
یک خبرنگار معروف پاکستانی در مطلبی به ترامپ و ویتکاف درباره علت تسلیم نشدن ایرانیها پاسخ داد.
باشگاه خبرنگاران جوان ؛ اعظم پورکند - جاوید نقوی Jawed Naqvi خبرنگار معروف پاکستانی در مطلبی به ترامپ و ویتکاف درباره علت تسلیم نشدن ایرانیها پاسخ داد و نوشت: دلایل روشنی برای امتناع ایران از تسلیم شدن در برابر خواستههای ترامپ وجود دارد، اما این دلایل ممکن است برای جهانی که رئیسجمهور آمریکا به آن اعتقاد دارد - جهانی که بر پایه ثروت و غارت بنا شده - چندان قابل درک نباشد.
اگر این به اصطلاح «قدرتمندترین مرد روی کره زمین» واقعاً به دنبال پاسخی باشد، شاید بتوان آن را در مرگهای سرسختانهای یافت که مردم در طول تاریخ به تسلیم ذلتبار ترجیح دادهاند.
برای یافتن نمونهای از این روحیه، نیازی به جستجوی دور از سواحل آمریکا نیست.
در سال ۱۷۷۵، پاتریک هنری، یک میهنپرست آمریکایی، شعار معروف «آزادی را به من دهید یا مرگ را» را سر داد.
او سرانجام موفق شد ویرجینیا را متقاعد کند که به جنگ استقلال آمریکا علیه انگلیس استعمارگر بپیوندد.
حدود ۸۰ سال بعد، این ندای پاتریک هنری توسط گروهی از شورشیان هندی علیه حکومت انگلیس تکرار شد و به استعارهای برای قیام سال ۱۸۵۷ تبدیل گشت.
در دوران نزدیکتر، باز هم نه چندان دور از آمریکا، ترامپ و ویتکاف میتوانند با مطالعه زندگی ریچل کوری، فعال صلحطلب ۲۳ ساله آمریکایی، علت سرسختی و تسلیم نشدن ایران را بهتر درک کنند.
او در ۱۶ مارس ۲۰۰۳ در رفح، در تلاش برای جلوگیری از تخریب اموال فلسطینیان توسط اسرائیل، زیر شنیهای یک بولدوزر اسرائیلی جان باخت.
جنگ ویتنام، اشغال افغانستان و خروج ننگین نیروهای آمریکایی از کابل، نمونههای گویایی در کنار تغییر رژیم دیکتاتوری در عراق هستند.
همه اینها گواهی بر این ادعای واهی است که قدرت نظامی آمریکا شکستناپذیر و مسئلهگشاست.
در مورد وضعیت کنونی خلیج فارس - که لرد کرزن - سیاستمدار انگلیسی- زمانی متکبرانه آن را «دریاچه بریتانیا» خوانده بود - بهتر است به شرایط و مبانی ایدئولوژیکی نگاه کنیم که پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران به رهبری آیتالله خمینی را ممکن کرد.
سکولاریسم یا دینداری رهبران مسلمان هرگز دغدغه غرب نبوده است.
غرب رژیمهای سکولار لیبی، سوریه و عراق را سرنگون کرد و اکنون خواهان یک خودکامه سکولار برای جایگزینی روحانیون حاکم است.
غرب از یک حاکم مذهبی مانند ضیاءالحق حمایت کرد و با حکومت سکولاری چون پرویز مشرف همسو شد.
غرب به یک احیاگر مذهبی مانند نارندرا مودی روی میآورد، در حالی که پیش از این و در دوران شکوفایی روابط با مانموهان سینگ سکولار، او را طرد کرده بود.
وجه مشترک کودتای سازمانیافته توسط سیا علیه محمد مصدق، نخستوزیر ایران در سال ۱۹۳۲ و ربایش نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا در حملهای مرگبار به خانهاش در کاراکاس، همگی بخشی از برنامه همیشگی غرب برای غارت استعماری است.
از همه مهمتر، مهمترین سرنخ برای پاسخ به نگرانی ترامپ درباره امتناع ایران از تسلیم شدن در برابر زورگوییهای او، در نبرد کربلا در سال ۶۸۰ میلادی نهفته است؛ جایی که اسلام شیعه الهام اصلی خود را از آن میگیرد.
شهادت حسین ابن علی، امام سوم شیعیان و خاندانش به دست نیروهای یزید ابن معاویه، کلید این معماست.
مولانا محمدعلی جوهر، رهبر جنبش استقلال هند، این معادله را به زیبایی در بیتی خلاصه کرده است که به نظر میرسد انگیزه اصلی حاکمان فعلی ایران را به خوبی توصیف میکند: «شهادت حسین در اصل مرگ یزید است/ اسلام زنده میشود پس از هر کربلا».
ترامپ چگونه امیدوار است مردمی را شکست دهد که فریاد رزمیشان مشتاق شهادت است؟
آیا سیا شعار فارسی خیابانهای تهران و قم را برای او ترجمه نکرده است؟
«حسین حسین شعار ما، شهادت افتخار ما!»
سالها پیش، در میانه یک جنگ هشت ساله فرسایشی که در آن غرب از صدام حسین علیه امام خمینی حمایت میکرد، یک پسر ۱۳ ساله ایرانی قهرمان ملتش شد.
او در خرمشهر، در برابر نیروهای عراقی ایستادگی کرد.
طبق روایت ایرانی، حسین فهمیده تانک عراقی را در حال پیشروی دید.
از آنجایی که فشنگهای آر.پی.جیاش تمام شده بود، کمربند انفجاری به خود بست، زیر تانک عراقی پرید و آن را منفجر کرد.
خمینی با شنیدن این خبر گفت: «رهبر ما آن کودک ۱۳ سالهای است که با قلب کوچک خود، که ارزشش از صدها زبان و قلم ما بیشتر است، با نارنجک به زیر تانک دشمن پرید...».
آیا این سخن برای آقایان ویتکاف و ترامپ قابل درک است؟
منبع: دان
