تمدید قرارداد اوسمار؛ پاداش شکستهای متوالی
در حالی که گزینههایی مانند یحیی گلمحمدی در دسترس هستند اصرار بر ماندن مربی ای که انگیزههایش تحتتاثیر مسائل امنیتی و مالی قرار گرفته جای تعجب دارد.
کد خبر: 762561 | ۱۴۰۴/۱۲/۰۵ ۰۹:۵۵:۳۵
روزنامه اعتماد نوشت: قرارداد اوسمار وییرا پس از کسب نتایج ضعیف در چند بازی گذشته و از دست دادن جام حذفی و تا حدود زیادی شانس قهرمانی در لیگ برتر تمدید شد.
اتفاقی که تا حدی عجیب به نظر میرسید اما باتوجه به شرایط کشور و عدم امکان جذب سرمربی بزرگ خارجی و نبود گزینه داخلی مورد اعتماد با استقبال بخشی از هواداران این تیم و البته انتقاد برخی دیگر قرار گرفت.
در ادامه نگاهی تحلیلی به دلایل تمدید با این مربی برزیلی انداختیم.
پاداش به ناکامی؛ پارادوکس نتایج فاجعهبار
در دنیای فوتبال، تمدید قرارداد معمولا پیامی برای تداوم موفقیت است، اما وقتی تیمی از ۷ بازی اخیر خود ۵ شکست را تجربه کرده و مقابل تیمی مانند خیبر خرمآباد در تهران شکست میخورد، تمدید قرارداد عملا به معنای «رسمیت بخشیدن به سقوط» است.
اوسمار نه تنها در کنترل بحران موفق نبوده، بلکه تیم را از کورس قهرمانی و سهمیه آسیایی نیز خارج کرده است.
در چنین شرایطی، تمدید قرارداد نوعی دهنکجی به کارشناسان و نادیده گرفتن استانداردهای فنی یک باشگاه بزرگ است.
گروگانگیری مالی در پوشش تمدید وضعیت بحرانی خزانه باشگاه و هزینه سنگین فسخ به نظر میرسد مدیریت باشگاه در یک بستهبندی شیک ناتوانی خود در پرداخت غرامت را به عنوان اعتماد به سرمربی جا زده است.
اگر فرضیه انتظار اوسمار برای اخراج و دریافت تمام مبلغ قرارداد درست باشد تمدید قرارداد نه تنها مشکل را حل نکرده، بلکه تعهدات مالی باشگاه را سنگینتر و اهرم فشار این مربی برزیلی را قویتر کرده است.
این یک برد برای اوسمار و یک تنگنای خودساخته برای مدیران است.
سوختن فرصت بازسازی با گزینههای داخلی
در حالی که گزینههایی مانند یحیی گلمحمدی یا حسین عبدی در دسترس هستند اصرار بر ماندن مربیای که انگیزههایش تحتتاثیر مسائل امنیتی و مالی قرار گرفته جای تعجب دارد.
حتی اگر استخدام مربی خارجی جدید توجیه نداشته باشد عبور از اوسمار و سپردن سکان به یک مربی موقت داخلی مانند کریم باقری یا حسین عبدی میتوانست شوک مثبتی به رختکن وارد کند و از لحاظ اقتصادی نیز بار کمتری به همراه داشته باشد.
ریسک فروپاشی کامل در ۸ هفته پایانی
تمدید با مربیای که متهم به بیانگیزگی و جستوجوی راه فرار است ریسک فروپاشی روانی تیم را افزایش میدهد.
بازیکنان وقتی میبینند مدیریت به مربی بازنده پاداش تمدید میدهد، ممکن است دچار بیتفاوتی تاکتیکی شوند.
این تصمیم به جای ایجاد آرامش میتواند به معنای رها کردن ۸ بازی باقی مانده و پذیرش رتبههای میانی جدول باشد.
در مجموع، براساس جمیع جهات میتوان گفت تمدید قرارداد با اوسمار ویرا تصمیم اشتباهی بوده است.
این اقدام بیش از آنکه راهکاری برای خروج از بحران باشد یک عقبنشینی مدیریتی در برابر مشکلات مالی است.
باشگاهی که در قلب تهران به تیمهای ضعیف میبازد به تغییر ساختاری نیاز دارد نه تمدید با عاملی که خود بخشی از بحران محسوب میشود.
این تصمیم ممکن است در کوتاهمدت مانع پرداخت غرامت شود اما در بلندمدت، برند پرسپولیس و شانس بازگشت به روزهای اوج را به شدت تخریب خواهد کرد.
با این وجود فوتبال است و هزار و یک اتفاق، شاید پرسپولیس با اوسمار از این بحران عمیق عبور کرد و شرایط جدیدی را برای هواداران امیدوار خود رقم زد.