توسعه انرژیهای تجدیدپذیر برای مبارزه با بیابانزایی در بم
بم- سرپرست دفتر برنامه عمران سازمان ملل متحد در ایران با تاکید برتوسعه راهکارهای پایدار برای مقابله با بیابانزایی گفت: پروژه خورشیدی بم آغاز همکاری پایدار برای مقابله بابیابان زایی است.
به گزارش خبرنگار مهر، آیشانی مداگانگودا لبه، عصر یکشنبه در جلسه جمع بندی سفر خود به شهرستان بم و آیین کلنگزنی احداث مزرعه پنل خورشیدی در دهستان های دهرود و ابارق، با اشاره به ظرفیتهای طبیعی استان کرمان و چالشهای زیستمحیطی این منطقه، بر ضرورت توسعه راهکارهای پایدار برای مقابله با بیابانزایی و تقویت معیشت جوامع محلی تأکید کرد.
وی با بیان اینکه بخش قابلتوجهی از معضلات زیستمحیطی استان کرمان ناشی از پدیده گرد و غبار و طوفانهای شن است، افزود: این چالشها نهتنها محیط زیست، بلکه سلامت مردم و پایداری معیشت جوامع محلی را تحت تأثیر قرار میدهد و مقابله با آنها نیازمند راهکارهای علمی، بومی و پایدار است.
سرپرست دفتر UNDP در ایران با اشاره به نظام قنات بهعنوان یکی از کهنترین فناوریهای محیطزیستی جهان گفت: قنات فناوری با قدمت سه تا چهار هزار سال است که در ایران با همین نام، در مراکش با عنوان «خطاره» و در الجزایر با نام «فقاره» شناخته میشود، اما هدف مشترک همه آنها حفاظت از آب بهعنوان ارزشمندترین منبع در مناطق کویری است.
مداگانگودا لبه، ادامه داد: نیاکان ما با تکیه بر دانش عمیق اکولوژیکی، سامانههایی طراحی کردند که بدون نیاز به هزینههای سنگین اقتصادی، برای قرنها پایدار مانده و بهدرستی منابع طبیعی را مدیریت کردهاند.
وی با اشاره به سوابق همکاری UNDP با وزارت جهاد کشاورزی و سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور تصریح کرد: در سالهای گذشته پروژههایی مانند طرح ترسیب کربن بهصورت مشترک اجرا شده و اکنون خوشحالیم که این همکاریها بار دیگر از شهرستان بم از سر گرفته میشود.
نماینده UNDP در ایران با تأکید بر ظرفیت بالای کشور در حوزه انرژی خورشیدی افزود: ایران با برخورداری از حدود ۳۰۰ روز آفتابی در سال، فرصت کمنظیری برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر دارد و راهاندازی یک نیروگاه خورشیدی کوچک بهعنوان پایلوت میتواند مسیر جدیدی برای ایجاد معیشت پایدار در این منطقه باشد.
وی با بیان اینکه امیدواریم این پروژه علاوه بر شهرستان بم، به سایر نقاط استان کرمان نیز تعمیم یابد گفت: دانش و تجربیات حاصل از اجرای این طرح میتواند در سطح ملی مورد استفاده قرار گیرد و از طریق شبکه UNDP به سایر کشورها با شرایط اقلیمی مشابه منتقل شود.