قهوه و جایگاه فرهنگی که مغفول مانده است؛ سقوط آئین در فنجان

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: پیش از آنکه قهوه به منوی کافه‌ها، پیشخوان فروشگاه‌ها و لیوان‌های بیرون‌بر راه پیدا کند، در اصفهان جایگاهی آیینی، آرام و معنادار داشت.
نوشیدنی‌ای که نه صرفاً برای رفع خستگی بلکه برای پیوند اجتماعی، یاد درگذشتگان و انجام یک رسم جمعی تهیه و نوشیده می‌شد.
آیین کهن «قهوه برات زواره» با قدمتی نزدیک به ۳۰۰ سال، نمونه‌ای روشن از این نسبت عمیق میان قهوه و فرهنگ مردم این خطه است.
آیینی که در آن قهوه با آدابی دقیق، مهارتی خاص و نیتی معنوی پخته و میان مردم توزیع می‌شود.
قهوه در زواره تنها یک نوشیدنی نیست، پخت آن ساعت‌ها زمان می‌برد، به تجربه و مهارت نیاز دارد و با ذکر، دعا و احترام همراه است.
از انتخاب دانه و میزان آب گرفته تا استفاده از هل، دیگ‌های مسی و حتی «سنگ قیج» برای گرفتن ناخالصی‌ها، همه‌چیز در خدمت حفظ کیفیت و قداست این رسم است.
نوشیدن قهوه در این آیین بخشی از یک تجربه جمعی است، تجربه‌ای که یادآور صبر، مکث و معنا در زندگی روزمره است اما قهوه‌ای که امروز در اصفهان می‌بینیم، بیش از هر زمان دیگری از این جایگاه فاصله گرفته است.
از آیین تا عادت؛ تغییر آرام جایگاه قهوه
اصفهان این روزها شاهد پدیده‌ای فراتر از تغییر ذائقه است.
قهوه آرام‌آرام از یک نوشیدنی آیینی و فرهنگی به یک ابزار روزمره در رقابت کسب‌وکارهای شهری تبدیل شده و از فضای کافه‌ها به رستوران‌ها، سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های محلی، کارواش‌ها و حتی برخی واحدهای خدماتی و فنی راه یافته است.
آنچه در نگاه نخست یک پذیرایی ساده به نظر می‌رسد، در واقع نشانه‌ای از تحول در الگوی رقابت، تعامل با مشتری و اقتصاد خرد شهری است؛ تحولی که ریشه‌های آن را باید هم در تغییر رفتار مصرف‌کننده جست‌وجو کرد و هم در جایگاه ویژه اصفهان در زنجیره تولید و فرآوری قهوه کشور.
در سال‌های اخیر افزایش تعداد واحدهای صنفی، بالا رفتن هزینه‌های جاری و کاهش قدرت خرید خانوارها، فضای رقابت در بازار خدمات شهری را فشرده‌تر کرده است.
در چنین شرایطی بسیاری از کسب‌وکارها به‌جای رقابت قیمتی به سمت ایجاد «تجربه» برای مشتری حرکت کرده‌اند، تجربه‌ای سریع، کم‌هزینه و اثرگذار.
قهوه با تمام پیشینه فرهنگی‌اش به یکی از ابزارهای اصلی این تغییر رویکرد تبدیل شده است، ابزاری که بیش از آنکه حامل معنا باشد، حامل پیام رقابت است.
رقابت بر سر تجربه؛ قهوه به‌عنوان ابزار وفادارسازی
محسن غیاثی، کارشناس بازار و رفتار مصرف‌کننده، در گفتگو با خبرنگار مهر نفوذ قهوه به صنوف مختلف را نتیجه طبیعی تغییر قواعد رقابت در اقتصاد شهری می‌داند.
به گفته او، مشتری امروز صرفاً به‌دنبال دریافت یک خدمت یا خرید یک کالا نیست بلکه انتظار دارد در زمان حضور در یک واحد صنفی، تجربه‌ای متفاوت و مثبت داشته باشد.
قهوه دقیقاً همین نقش را ایفا می‌کند؛ ایجاد حس توجه، مکث و احترام، هرچند کوتاه و نمادین.
این کارشناس بازار تأکید می‌کند: در بسیاری از واحدهای خدماتی و خرده‌فروشی، قهوه نه برای سود مستقیم، بلکه به‌ عنوان بخشی از راهبرد وفادارسازی مشتری عرضه می‌شود.
در شرایط رکود و کاهش قدرت خرید، همین جزئیات به‌ظاهر ساده می‌تواند مشتری را به بازگشت دوباره ترغیب کند.
غیاثی معتقد است این تغییر، بهای فرهنگی هم دارد: قهوه از یک نوشیدنی با آداب مشخص، به یک عادت مصرفی سریع تبدیل شده است؛ تغییری که اگرچه در اقتصاد قابل‌فهم است، اما بخشی از هویت فرهنگی آن را کمرنگ می‌کند.
اصفهان؛ قطب رُست و فرآوری قهوه کشور
در کنار تغییر رفتار مصرف‌کننده، جایگاه اصفهان در زنجیره تولید قهوه کشور نقش مهمی در گسترش این پدیده داشته است.
محمد رضایی از فعالان صنعت قهوه در اصفهان، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تمرکز بالای واحدهای رُست و بسته‌بندی قهوه در این استان، می‌گوید: بر اساس داده‌های صنفی و برآورد فعالان این حوزه، حدود ۳۰ درصد قهوه رُست و بسته‌بندی‌شده کشور در واحدهای مستقر در استان اصفهان تولید می‌شود؛ آماری که اصفهان را در کنار تهران به‌عنوان یکی از قطب‌های اصلی صنعت قهوه کشور معرفی می‌کند.
به گفته او، وجود ده‌ها کارگاه و کارخانه فعال در حوزه رُست، بسته‌بندی و توزیع قهوه، به‌همراه زیرساخت صنعتی مناسب، باعث شده هزینه ورود به این بازار برای صنوف مختلف کاهش پیدا کند.
همین دسترسی آسان، مسیر ورود قهوه به واحدهای غیرکافه‌ای را هموار کرده و آن را از یک محصول تخصصی به یک کالای در دسترس تبدیل کرده است.
رضایی معتقد است این روند اگرچه از نظر اقتصادی مثبت است، اما خطر «مصرف‌زدگی» قهوه را نیز به همراه دارد؛ جایی که کیفیت، آداب و هویت، فدای سرعت و کمیت می‌شود.
نگاه حاکمیتی؛ فرصت اقتصادی در کنار دغدغه کیفیت
همزمان با رشد مصرف و عرضه قهوه در صنوف مختلف، دستگاه‌های اجرایی استان نیز این بازار را به‌عنوان بخشی از اقتصاد نوظهور شهری دنبال می‌کنند.
صادق کرمی،مدیرکل صنعت، معدن و تجارت استان اصفهان، افزایش فعالیت‌های مرتبط با قهوه را نشانه پویایی اقتصاد شهری می‌داند، اما بر ضرورت هدایت و نظارت تأکید دارد.
به گفته او، اصفهان با توجه به سهم قابل‌توجه در تولید و فرآوری قهوه کشور، ظرفیت تبدیل این صنعت به یک مزیت اقتصادی پایدار را دارد، مشروط بر آنکه ضوابط بهداشتی، کیفیت محصول و آموزش فعالان صنفی به‌درستی رعایت شود.
مدیرکل صمت استان اصفهان گسترش عرضه قهوه در صنوف غیرمرتبط را همزمان یک فرصت برای ایجاد اشتغال و یک چالش نظارتی عنوان می‌کند و بر صیانت از حقوق مصرف‌کننده و حفظ کیفیت تأکید دارد.
بازگشت به معنا یا ادامه مسیر مصرف؟
آنچه امروز در اصفهان جریان دارد، صرفاً افزایش مصرف یک نوشیدنی نیست؛ قهوه به آینه‌ای از تغییر سبک زندگی و اقتصاد شهری تبدیل شده است.
از قهوه‌ای که با نیت خیر و آداب مشخص در آیین برات زواره پخته می‌شد، تا قهوه‌ای که امروز در رقابت کسب‌وکارها به ابزاری برای جذب مشتری بدل شده، مسیری طولانی اما معنادار طی شده است.
اصفهان، با پیشینه فرهنگی غنی و جایگاه صنعتی خود در حوزه قهوه، این فرصت را دارد که میان اقتصاد و فرهنگ تعادل برقرار کند؛ تعادلی که در آن، قهوه نه صرفاً یک عادت مصرفی، بلکه همچنان حامل بخشی از هویت و خاطره جمعی این سرزمین باقی بماند.