«آذربایجان بیدار است؛ پشتیبان انقلاب است»

خبرگزاری مهر؛ گروه استان ها؛ زهرا ژرفی مهر: بهمن که می‌رسد، تبریز زودتر از تقویم بیدار می‌شود.
شهر از دل زمستان عبور می‌کند و به خاطره می‌رسد؛ به روزهایی که خیابان‌ها شاهد فریاد بودند و مردم، تاریخ را با قدم‌هایشان نوشتند.
از نخستین روزهای بهمن‌ماه، پرچم‌ها آرام‌آرام بر شانه دیوارها نشستند، سرودها دوباره جان گرفتند و شهر حال‌وهوای وعده‌ای قدیمی را به خود گرفت؛ وعده‌ای به نام ۲۲ بهمن؛ خبرنگار مهر در این روزها، به میان مردم رفت؛ میان سرمای هوا و گرمای حرف‌ها، تا روایت امروز؛ یک حضور قدیمی را بشنود.
در سطح شهر، از میدان ساعت تا خیابان امام و پیاده‌راه تربیت، نشانه‌های ۲۲ بهمن به چشم می‌آید.
مغازه‌داران رادیو را روی سرودهای انقلابی تنظیم کرده‌اند، بنرها و پرچم‌ها فضای شهر را رنگ‌آمیزی کرده و مردم، ناخواسته درباره راهپیمایی حرف می‌زنند.
بهمن در تبریز فقط یک ماه نیست؛ یک خاطره جمعی است که هر سال تکرار می‌شود.
این حال‌وهوا، پیش‌درآمد روزی است که خیابان‌ها دوباره به صحنه همدلی بدل خواهند شد.
در این روزها، شهر تنها آذین‌بندی نشده؛ انگار ذهن‌ها نیز آماده مرور یک تجربه مشترک‌اند.
گفت‌وگوها در صف نان، پشت چراغ قرمز و کنار ویترین مغازه‌ها، بی‌آنکه قرار قبلی داشته باشند، به ۲۲ بهمن ختم می‌شوند.
هر کس از زاویه خود، اما با زبانی مشترک، از حضوری سخن می‌گوید که فراتر از یک مراسم رسمی، بخشی از هویت جمعی این شهر است؛ حضوری که سال‌هاست در حافظه تبریز جریان دارد.
تبریز در آستانه ۲۲ بهمن، آرام اما مصمم است؛ نه هیجان‌زده و نه بی‌تفاوت و سرمای زمستان، مانع حرکت نمی‌شود و فاصله نسل‌ها، پیوند خاطره را از هم نمی‌گسلد.
شهر آماده است تا بار دیگر، روایت خود را در خیابان‌ها بازگو کند؛ روایتی که خلاصه‌اش در یک جمله قدیمی و آشنا تکرار می‌شود.
آذربایجان اویاخدی؛ انقلابا دایاخدی (آذربایجان بیدار است؛ پشتیبان انقلاب است).
روایت یک دانشجو از مسئولیت نسل جوان
در میان رفت‌وآمد دانشجویان و شلوغی روزهای امتحانات پایان ترم، محمدزاده، دانشجوی دانشگاه تبریز، از نسلی که هم پرسش دارد و هم تعلق؛ سخن می‌گوید.
وی حضور در راهپیمایی ۲۲ بهمن را نه یک عادت، بلکه یک انتخاب آگاهانه می‌داند و می‌گوید: ممکن است نسل ما نقد داشته باشد یا مطالبه‌گر باشد، اما ۲۲ بهمن برایمان اصل ماجراست.
این روز، نقطه‌ای است که اختلاف‌نظرها کنار می‌رود و اصل استقلال و هویت کشور برجسته می‌شود.
وی می گوید: حضور جوانان در این راهپیمایی، نشانه بی‌تفاوت نبودن نسبت به آینده است؛ آینده‌ای که به گفته خودش؛ باید با مسئولیت ساخته شود.
بازاری تبریز: انقلاب با مردم زنده است
در دل بازار تاریخی تبریز، جایی که نبض معیشت و سنت با هم می‌تپد، حاج رضا صادقی، از کسبه قدیمی بازار، با نگاهی آمیخته به تجربه و خاطره، از پیوند بازار و مردم سخن می‌گوید.
وی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر تأکید می‌کند: بازار همیشه؛ چه در روزهای سخت قبل از انقلاب و چه بعد از آن کنار مردم بوده است.
به باور وی، انقلاب بدون حضور مردم معنا ندارد و همین حضور است که آن را زنده نگه داشته است.
حاج رضا حرفش را با جمله‌ای آشنا جمع‌بندی می‌کند: آذربایجان اویاخدی؛ انقلابا دایاخدی (آذربایجان بیدار است؛ پشتیبان انقلاب است).
این فقط شعار نیست، خلاصه یک تاریخ است.
پیاده‌راه تربیت؛ روایت یک عابر از فضای شهر
پیاده‌راه تربیت، این روزها فقط مسیر خرید و قدم‌زدن نیست؛ به صحنه گفت‌وگوهای ناخواسته درباره ۲۲ بهمن تبدیل شده است.
مهدی رحمانی، یکی از عابران، در حین عبور از این مسیر به خبرنگار مهر می‌گوید: فضای شهر فرق کرده؛ حتی کسانی که معمولاً درگیر این فضاها نیستند، متوجه تغییر حال‌وهوا شده‌اند.
وی راهپیمایی ۲۲ بهمن را نماد یک همدلی اجتماعی می‌داند و معتقد است: این حضور، پیامی فراتر از سیاست ؛ پیامی درباره کنار هم ماندن، حتی با وجود اختلاف‌نظرها دارد.
نوجوان؛ آینده‌ای که می‌خواهد دیده شود
در میان جمعیت، صدای نسل تازه هم شنیده می‌شود.
امیرحسین کریمی، نوجوان ۱۵ ساله، از انگیزه‌ای ساده اما معنادار حرف می‌زند.
وی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر می‌گوید: دوست دارم بیایم تا بگویم ما نوجوان‌ها هم سهم داریم.
برای وی، ۲۲ بهمن فقط یادآور گذشته نیست؛ نشانه‌ای از آینده‌ای است که می‌خواهد در آن دیده شود و نقش داشته باشد.
حضور نوجوانان، تصویر پیوستگی نسل‌ها در این مراسم را پررنگ‌تر می‌کند.
مادر؛ نگاه از زاویه امنیت و فردا
در گوشه‌ای دیگر از شهر، فاطمه احمدی، مادر4 فرزند که یک جفت آن دو قلو است، نگاهش را از زاویه‌ای متفاوت بیان می‌کند.
وی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر می‌گوید: من برای شعار نمی‌آیم؛ برای آینده بچه‌هایم می‌آیم.
از نظر وی، ۲۲ بهمن بیش از هر چیز یادآور امنیت و استقلالی است که باید حفظ شود تا نسل بعد، آینده‌ای مطمئن‌تر داشته باشد.
این نگاه مادرانه، بعدی اجتماعی و انسانی به حضور مردم در راهپیمایی می‌بخشد.
آنچه خبرنگار مهر در این حضور میدانی از سطح شهر تبریز ثبت کرده، تنوع صداها و وحدت معناست.
دانشجو با زبان مسئولیت، بازاری با تکیه بر تجربه، نوجوان با نگاه به آینده، مادر با دغدغه امنیت و عابر خیابان با حس همدلی، همگی از یک نقطه مشترک سخن می‌گویند؛ حضوری که برایشان نماد هویت، استقلال و پیوند اجتماعی است.
این تفاوت نگاه‌ها، تصویری واقعی و چندلایه از جامعه امروز تبریز ارائه می‌دهد.
تبریز، در آستانه ۲۲ بهمن، آرام اما مصمم، خود را برای یک روز تاریخی آماده می‌کند؛ روزی که خیابان‌ها بار دیگر شاهد قدم‌های مردمی خواهند بود که با همه تفاوت‌ها، یک پیام مشترک دارند؛ پیامی که سال‌هاست در حافظه این شهر تکرار می‌شود:
آذربایجان اویاخدی؛ انقلابا دایاخدی
(آذربایجان بیدار است؛ پشتیبان انقلاب است).