نفاق در واشنگتن؛ مسلخ آزادی مردم

باشگاه خبرنگاران جوان- گزارش افشاگرانه نشریه «دِ نیشن» پرده از یک واقعیت گزنده برمی‌دارد: آنچه دونالد ترامپ در قبال ایران انجام می‌دهد، نه یک دیپلماسی هوشمندانه، بلکه نمایشی وقیحانه از استاندارد‌های دوگانه است.
رئیس‌جمهوری که در توییتر برای معترضان ایرانی پیام‌های حمایت می‌فرستد، همان کسی است که در داخل مرز‌های آمریکا، سیستم قضایی و پلیسی را علیه منتقدان خود بسیج کرده است.
این گزارش تاکید می‌کند که واشنگتن با این رفتار، عملاً اقتدار اخلاقی خود را در جهان به حراج گذاشته است.
تضاد میان ادعا‌های حقوق بشری و واقعیت‌های تلخی که در شهر‌های آمریکا می‌گذرد، چنان عمیق است که هرگونه لفاظی کاخ سفید را به یک طنز سیاه سیاسی تبدیل می‌کند.
سقوط اخلاقی در مینیاپولیس و واشنگتن
نخستین لایه تزویر واشنگتن در گزارش دِ نیشن، به مقایسه رفتار نیرو‌های امنیتی آمریکا با شعار‌های دموکراتیک ترامپ اختصاص دارد.
در حالی که رئیس‌جمهور آمریکا برای «حقوق بشر» در ایران اشک تمساح می‌ریزد، مأموران اداره مهاجرت (ICE) در خاک آمریکا خون شهروندانی نظیر «رنی نیکول گود» را بر زمین می‌ریزند.
این گزارش به صراحت بیان می‌کند که آمریکا در جایگاهی نیست که بخواهد دیگران را به رعایت حقوق شهروندی توصیه کند.
بازداشت‌های خودسرانه، استفاده از گاز اشک‌آور علیه معترضان صلح‌آمیز در واشنگتن و برخورد خشن با اقلیت‌ها، نشان‌دهنده یک «استبداد خزنده» در قلب دموکراسی ادعایی غرب است.
این رفتار‌های شبه‌اقتدارگرایانه در داخل آمریکا، بزرگترین هدیه به رقبای واشنگتن است تا با استناد به سرکوب‌های داخلی ایالات متحده، مدعیات حقوق بشری این کشور را بی‌اثر و فاقد اعتبار جلوه دهند.
وقتی استاندارد‌های دموکراتیک در واشنگتن قربانی منافع حزبی و نگاه‌های نژادپرستانه می‌شود، دیگر هیچ کشوری برای فرامین اخلاقی کاخ سفید تره هم خرد نخواهد کرد.
سلاح تحریم؛ شلیک مستقیم به سفره مردم
بخش دوم و فاجعه‌بار سیاست‌های واشنگتن که در گزارش دِ نیشن مورد نقد جدی قرار گرفته، راهبرد «فشار حداکثری» است.
واشنگتن مدعی است تحریم‌ها برای تغییر رفتار حکومت است، اما در عمل، این مردم عادی هستند که در آتش تورم ۴۲ درصدی و سقوط ارزش ریال می‌سوزند.
ترامپ با بستن شریان‌های اقتصادی ایران، عملاً معیشت میلیون‌ها نفر را به گروگان گرفته است.
سقوط ریال به سطح بی‌سابقه ۱.۴ میلیون در برابر دلار، تنها یک عدد نیست؛ بلکه به معنای نابودی طبقه متوسط، ورشکستگی بازاریان و گرسنگی قشر کارگر است.
این گزارش به درستی اشاره می‌کند که اعتصابات و اعتراضات زمستانی، بیش از آنکه ریشه در انگیزه‌های سیاسی داشته باشد، واکنشی اجتناب‌ناپذیر به دردی است که تحریم‌های آمریکا بر استخوان ملت ایران نشانده است.
تزویر بزرگ اینجاست: ترامپ از یک سو با تحریم‌های بی‌رحمانه نان را از سفره ایرانیان می‌دزدد و از سوی دیگر، در برابر دوربین‌ها از «شجاعت معترضان» تمجید می‌کند.
این پارادوکس، نشان‌دهنده سیاستی است که در آن «انسان‌ها» صرفاً مهره‌هایی در بازی شطرنج قدرت برای رسیدن به اهداف استعماری نوین هستند.
تقارن خشونت و زوال اعتبار جهانی
در نهایت، نشریه دِ نیشن به شباهت‌های ساختاری میان الگو‌های سرکوب در دولت ترامپ و رژیم‌های استبدادی می‌پردازد.
گزارش به صراحت می‌گوید که تفاوت میان خشونت مأموران ترامپ در خیابان‌های مینیاپولیس با عملکرد‌های خشن در نقاط دیگر جهان، نه در ماهیت عمل، بلکه صرفاً در ابعاد آماری و پوشش رسانه‌ای آن است.
لفاظی‌های مداخله‌جویانه کاخ سفید در حالی مطرح می‌شود که سیاست‌های داخلی آمریکا، روز به روز بیشتر به سمت همان الگو‌هایی می‌رود که در ظاهر محکوم می‌کند.
این تناقض ساختاری باعث شده تا تهدیدات و حمایت‌های کلامی واشنگتن از دموکراسی، فاقد هرگونه عمق استراتژیک باشد.
جهانیان اکنون شاهد دولتی هستند که از یک سو معاهدات بین‌المللی را پاره می‌کند و از سوی دیگر، دیگران را به رعایت نظم جهانی فرا می‌خواند.
گزارش دِ نیشن با لحنی قاطع نتیجه می‌گیرد که «نقاب دموکراسی» از چهره واشنگتن فرو افتاده است.
ترامپ با تبدیل کردن حقوق بشر به ابزاری برای فشار دیپلماتیک، در واقع این مفهوم را در سطح جهانی بی‌اعتبار کرده است.
تا زمانی که در خاک آمریکا، عدالت برای «رنی نیکول گودها» اجرا نشود، ادعا‌های حمایت از مردم ایران چیزی جز هیزم ریختن بر آتش نفاق و دشمنی نخواهد بود.