بنیتای ۸ ساله از «قایق‌سواری در تهران» گفت؛ هیچ صحنه‌ای برایم سخت نیست

به گزارش خبرنگار مهر، فیلم «قایق سواری در تهران» جدیدترین ساخته رسول صدرعاملی است که در همکاری مجدد با پیمان قاسم‌خانی به تولید رسیده است.
قاسم‌خانی هم فیلمنامه اثر را نوشته و هم خودش در نقش اول فیلم را بازی کرده است.
قصه فیلم هم درباره مرد میانسالی است که قرار است با دختر جوانی که با او فاصله سنی زیادی دارد، ازدواج کند.
سحر دولتشاهی، امین حیایی، زهرا داودنژاد، محمد بحرانی، بنیتا افشاری، آرمیتا قبادی و کسری پرتوی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
بنیتا افشاری ۸ سال دارد و در فیلم نقش دختر سحر دولتشاهی را بازی می کند او در گفتگوی کوتاهی از فضای فیلم و صحنه هایی که بازی کرده، گفته است.
*بنیتا چند سال داری و چطور برای فیلم انتخاب شدی و تست دادی؟
متولد اسفند ماه ۱۳۹۵ هستم و ۸ سال و ۱۱ ماه دارم.
من دوره بازیگری دیدم و از بین یک گروه از بچه ها انتخاب شدم که آنها هم قبلا تجربیاتی داشتند چون برای آقای صدرعاملی مهم بود که یک بازیگر خوب نقش را بازی کند.
فکر می‌کنم یکی از دلائل دیگری که من را انتخاب کردند این بود که شرایط کار سخت بود و صحنه های خارجی و داخل ماشین زیادی داشتیم و چون زمستان بود هر بچه ای نمی توانست تحمل کند اما چون من بزرگتر از سنم هستم و در خانه به مادرم برای نگهداری برادر کوچکترم کمک می کنم برای بازی انتخاب شدم.
بعد از انتخاب شدن بخشی از فیلمنامه را به من دادند تا دیالوگ آن بخش را بگویم.
*چه صحنه ای برایت سخت تر بود؟
هیچ صحنه ای برای من سخت نبود.
اما یک صحنه ای در بیمارستان داشتیم که هم باید می خندیدم و هم گریه می کردم و آن صحنه کمی سخت تر بود.
*بازی با کدام یک از بازیگران را بیشتر دوست داشتی و هوایت را داشتند؟
همه عوامل را دوست داشتم از گروه کارگردانی تا بچه های صحنه اما سحر دولتشاهی مامان مهربان و دوست داشتنی برای من بود و در هر صحنه حس می کردم واقعا مادر من است.
با هم کلی حرف می‌زدیم، من را قلقلک می‌داد، روی شانه‌هایش می‌گذاشت و کلی شیطونی می‌کردیم.
با اینکه سکانس‌های زیادی باهم هم‌بازی نبودیم ولی واقعا در کار حس کردم مامانم هستند.
آقای پیمان قاسم‌خانی هم خیلی به من کمک کرد، خیلی حواسش بود که من خسته نشوم و حوصله ام سر نرود.
مثل فرشته بود و آرزوهای من را در پشت صحنه فیلم برآورده می کرد مثلا ازم می‌پرسید دوست داشتی الان چی می‌خوردی، می‌گفتم مثلا پیتزا و آرزویم را برآورده می‌کرد یا مثلا در سکانس‌های خیابانی و وقتی در ماشین بودیم همیشه حواسش به من بود که خسته نشوم یا حوصله‌ام سر نرود و نفهمم که الان چند ساعتی در ماشین هستیم و اصلا پیاده نشدیم تا پاهایمان خواب نرود.
آقای آرمان فیاض هم با اینکه خیلی سر کار جدی بودند ولی همیشه قبل از ضبط پلان برایم داستان‌های جالب از شهر شکلاتی تعریف و سعی می‌کردند از استرسم کم کنند.
*آقای صدرعاملی به عنوان کارگردان چه راهنمایی هایی داشت؟
کار کردن با آقای صدرعاملی برام خیلی جالب بود، با اینکه ایشان خیلی از من بزرگتر هستند ولی همیشه با من حرف می‌زدند و شوخی می‌کردند و بیشتر دوست بودیم تا کارگردان و بازیگر.
همیشه از من حمایت کردند و من ممنونم که انتخابم کردند و به من اعتماد داشتند.
مثلا یکی از صحنه ها بود که در ماشین باید می گفتم «یا حسین» اما این دیالوگ را خوب نمی گفتم و آقای صدرعاملی کمکم کردند که چطور دیالوگم را بگویم.
*دیالوگ گفتن برایت سخت تر است یا بازی؟
برای من هیچ کدامش سخت نیست ولی به نظرم حس گرفتن سخت تر است.
در این فیلم من و بازیگردان کار از تکنیک بازیگری «مایزنر» استفاده کردیم.
یعنی حقیقت انجام دادن؛ ما در لحظه به کاری که داریم انجام می‌دهیم، فکر می‌کنیم.
این کمک می‌کند که همه چیز طبیعی‌تر و نزدیک به زندگی باشد.
با این روش من می‌توانستم براساس قابی که آقای فیاض می چیند بازی ام را تنظیم کنم.
مثلا اینطوری بود که شب قبل من دیالوگ‌های سکانس مورد نظر را می‌خواندم.
فردایش با سروناز نانکلی بازیگردان فیلم روی اینکه چرا این دیالوگ ها را می‌گویم؛ به چه کسی می‌گویم و قبل و بعد از این ماجرا چه بوده، کار می کردیم.
سر پلان هم آقای صدرعاملی راهنمایی ام می‌کردند.
بعد از نهایی شدن اندازه‌ قاب فقط به آن لحظه فکر می‌کردم و سعی داشتم بازی ام را به خوبی انجام دهم.
*چند سال است که کلاس بازیگری می روی؟
با چه بازیگرانی دوست داری بازی کنی؟
از ۷ سالگی کلاس آموزش بازیگری می‌روم.
از خانم ها با پریناز ایزدیار و از بازیگران آقا هم دوست دارم با نوید محمدزاده بازی کنم.
*از فیلمی که بازی کردی چه صحنه هایی را بیشتر دوست داشتی؟
صحنه های قایق و داخل ماشین را بیشتر دوست داشتم که باید یک کاری می کردم که پیمان قاسم خانی فکر کند من دوست دارم او با مامانم یعنی سحر دولتشاهی بازی کند.
بازی در این فیلم برایم تجربه‌ خیلی خوبی بود و برای ۲ ماه زندگی کنار کسانی را تجربه کردم که سعی کردند برایم مثل خانواده باشند تا سختی کار را حس نکنم.
*چه فیلم و سریال های دیگری بازی کرده ای؟
این اولین تجربه سینمایی بلند من است.
البته در «زودپز» هم بودم اما کمتر.
در قسمت هشتم سریال «افعی تهران» هم بازی کردم که با پژمان جمشیدی بازی داشتم.