امیرحسین ثقفی: سینما برای من عبادت است؛ در برابر غم مردم سرتعظیم پایین میآورم
کارگردان فیلم «زندگی کوچک کوچک» در توضیح دیدگاهش درباره سینما گفت: سینما برای من چیزی مانند عبادت و فراتر از نقد است و به قول احمد شاملو اگر هنرمند از تشویق و تایید تهییج شود، هنرمند نیست بلکه کودک است.
کارگردان فیلم «زندگی کوچک کوچک» در توضیح دیدگاهش درباره سینما گفت: سینما برای من چیزی مانند عبادت و فراتر از نقد است و به قول احمد شاملو اگر هنرمند از تشویق و تایید تهییج شود، هنرمند نیست بلکه کودک است.
کد خبر: 759992 | ۱۴۰۴/۱۱/۱۸ ۱۷:۰۸:۴۳
نشست پرسشوپاسخ فیلم «زندگی کوچک کوچک» روز شنبه ۱۸ بهمن در جریان چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، امیرحسین ثقفی نویسنده و کارگردان، علیاکبر ثقفی تهیهکننده، محمد دارابی مدیر فیلمبرداری و حبیب سیفاللهی بازیگر حضور داشتند.
به گزارش ایرنا؛ امیرحسین ثقفی در ابتدای این نشست با عرض تسلیت به مردم ایران گفت: در برابر غم مردم سرتعظیم پایین میآورم.
محمد دارابی سخنانش را با جمله «به نام خداوند رنگین کمان» شروع کرد و گفت: من هم به همه مردم ایران تسلیت میگویم.
در این نشست حبیب سیفاللهی به مردم کشور و پدر و مادران داغدیده تسلیت گفت.
امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه نظرش را در فیلمهایش بیان میکند، ادامه داد: من نظرم را در فیلم «زندگی کوچک کوچک» گفتم و برداشت را برای مخاطبان باز میگذارم.
هدف من در یک برهه از زمان این بود که ابراهیم(ع) و اسماعیل هر دو قربانی میشوند.
این نویسنده در پاسخ به سوال ایرنا درباره اقتباسی بودن فیلم، توضیح داد: فیلم «زندگی کوچک کوچک» از داستان کوتاه «بازی تمام شد» نوشته غلامحسین ساعدی اقتباس شده است.
او درباره چرایی خشونت پدر به پسر در فیلم توضیح داد: بحران امروز ما بحران فقر نیست؛ بحران شفقت است.
خشونت در مردم، همکاران و همه هست و راه برونرفت از این شرایط، خروج از خشونت است، پدر متوجه شد راه خشونت درست نیست و با «جنون» تغییر کرد.
توماج دنبال رویاهایش بود
او ادامه داد: سینما دو شکل است، یکی جهان امروز را میسازد و دیگری جهان دیگری را به تصویر میکشد من سینمای دوم را دوست دارم.
امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه انسان در ابتدا محتاج نیازهای اولیه است، ادامه داد: بعد از تامین نیازهای اولیه است که به به دنبال تامین خواستههای دیگر میرود.
در این داستان توماج دنبال رویاهایش بود و میخواست به دریا برسد.
این کارگردان درباره چرایی صحبت ادبی کودکان در فیلم و فاصله آن با ادبیات روستا، توضیح داد: بچهها تمیز نبودند، دنبال گویش خاصی نبودم.
در این روزها کودکان در دورافتادهترین روستاها هم به فضای مجازی دسترسی و به همین دلیل ادبیات قوی دارند.
با امیر کار کردن صبوری خاصی میخواهد
علیاکبر ثقفی، تهیهکننده با بیان اینکه با امیرکار کردن صبوری خاصی میخواهد، ادامه داد: امیر ثقفی دیدگاهی دارد و بر اساس آن انتخاب میکند، تولید با او سخت و لذتبخش است و خروجی تهیهکننده را قانع میکند.
او درباره میزان فروش فیلم گفت: برای نمونه کتاب هایدگر از هزار نسخه، شاید ۵۰۰ نسخه فروش داشته باشد.
فیلم مانند نور است و در تاریکی خود را نشان میدهد.
کودک در پایان به اتوپیای خود میرود
امیرحسین ثقفی درباره اینکه این فیلم برداشت شخصی سینما از روایت قرآنی ابراهیم (ع) و اسماعیل است، توضیح داد: ما چیزی به نام ذات دین نداریم، مولانا و داعش دین دارند.
از زاویه فیلم و سینما باید به داستان ابراهیم(ع) و اسماعیل نگاه کردیم.
سینما امری عینی نیست.
به گفته این کارگردان، کودک در پایان به اتوپیای خود میرود و این برای من عین ایمان است.