راموس و رویای ساخت یک امپراتوری چندباشگاهی در آندلس
سرخیو راموس میکوشد با ورود سرمایهگذاران آمریکایی آینده باشگاه سویا را تغییر دهد.
به گزارش مشرق، در روز ۲۵ ژانویه باشگاه سویا صدوسیوششمین سالگرد تأسیس خود را جشن گرفت.
این باشگاه به طور رسمی قدیمیترین باشگاه فوتبال اسپانیا محسوب میشود؛ حتی رئال مادرید، بارسلونا و سایر تیمها دیرتر از باشگاه آندلسی تأسیس شدهاند.
با این حال، هواداران سویا این سالگرد را با احساسی آمیخته به غرور و اندوه پشت سر گذاشتند، زیرا باشگاه با بحرانی جدی در حوزه رقابتی و مالی روبرو است.
در آغاز دهه جاری، سویا دو بار در جایگاه چهارم جدول قرار گرفت و در سال ۲۰۲۳ نیز هفتمین قهرمانی خود در لیگ اروپا که رکوردی تاریخی است را به دست آورد اما در دو فصل اخیر، در آستانه سقوط از لالیگا قرار داشته است.
بدهی انباشتهای در حدود ۱۸۰ میلیون یورو یکی از عوامل اصلی این وضعیت به شمار میرود.
بدیهی است که بدون اصلاحات بنیادین، آینده باشگاه میتواند به ورشکستگی ختم شود؛ سرنوشتی که سرخیو راموس، پرورش یافته آکادمی سویا و اسطوره فوتبال اسپانیا مصمم است از وقوع آن جلوگیری کند.
این قهرمان جهان و اروپا، نماینده منافع صندوق سرمایهگذاری آمریکایی Five Eleven Capital (FEC) است که در پایان ژانویه، توافق اولیهای برای خرید باشگاه ـ موسوم به «نامه تمایل» امضا کرده است.
پس از انجام بررسیهای جامع مالی، انتظار میرود سویا با مبلغی در حدود ۴۵۰ میلیون یورو خریداری شود.
تاریخ سویا سرشار از فراز و نشیب بوده است.
اوج افتخار این باشگاه به فصل ۱۹۴۶-۱۹۴۵ بازمیگردد؛ زمانی که سویا تنها عنوان قهرمانی خود در لالیگا را به دست آورد و سلطه رئال مادرید و بارسلونا را در هم شکست.
ضربه سر خوان آراخو که این قهرمانی را رقم زد، به یکی از لحظههای ماندگار تاریخ باشگاه تبدیل شد؛ او این گل را به پسر خردسالش که چند روز پیش از آن درگذشته بود، تقدیم کرد.
در دهه ۱۹۶۰، سویا با بحرانی مالی بزرگ در ارتباط با ساخت ورزشگاه رامون سانچس پیزخوان مواجه شد.
هزینههای سنگین این پروژه، باشگاه را ناچار کرد بهترین بازیکنان خود را بفروشد و همین امر در پایان فصل ۱۹۶۸-۱۹۶۷ به نخستین سقوط سویا به دسته دوم پس از ۳۱ سال انجامید.
پس از آن، تیم مدتی بین دستهها در رفتوآمد بود و در سال ۱۹۹۲، قمار مدیریتی باشگاه برای جذب دیگو مارادونا، ستاره فوتبال جهان تقریباً به ورشکستگی انجامید.
کارلوس بیلاردو، سرمربی تیم، لوئیس کوئرواس، رئیس باشگاه را متقاعد کرد که مارادونا میتواند سویا را به جمع قدرتهای فوتبال بازگرداند.
باشگاه توان پرداخت ۷.۵ میلیون دلار هزینه انتقال را نداشت، بنابراین این معامله با حمایت مالی شرکت مدیاپرو انجام شد و درآمدهای آینده از حق پخش تلویزیونی و بازیهای دوستانه به عنوان وثیقه مورد استفاده قرار گرفت.
مارادونا که به دلیل مصرف مواد ممنوعه ۱۵ ماه محرومیت را پشت سر گذاشته بود، تنها یک فصل برای سویا بازی کرد؛ در تمرینات غیبت داشت و بارها با مدیریت درگیر شد.
در نهایت، باشگاه با بدهیهای سنگین به سرمایهگذاران و بدون دستاورد ورزشی قابلتوجه باقی ماند؛ وضعیتی که مقدمه مستقیم فاجعه سال ۱۹۹۵ بود.
لیگ حرفهای فوتبال اسپانیا (LFP) بهدلیل تأخیر در ارائه ضمانتهای بانکی، سویا و سلتاویگو را از لالیگا اخراج و به سگوندا B، یعنی دسته سوم، سقوط داد.
این تصمیم موجی از اعتراضات گسترده را در پی داشت و نزدیک به ۴۰ هزار هوادار به خیابانها آمدند.
در نهایت، تحت فشارهای بیسابقه، لیگ به ۲۲ تیم گسترش یافت و هر دو باشگاه به رقابتهای سطح اول بازگشتند.
سویا در اوایل دهه ۲۰۰۰ و با انتصاب مونچی، دروازهبان سابق به عنوان مدیر ورزشی بار دیگر به یکی از رقبای جدی باشگاههای بزرگ تبدیل شد.
تحت مدیریت او، باشگاه مدل اقتصادی مشخصی را دنبال کرد: خرید بازیکنان کمهزینه و فروش آنها با سود قابلتوجه.
برای نمونه، فروش خوزه آنتونیو ریس به آرسنال با مبلغ ۲۰ میلیون یورو نقش مهمی در تسویه بخشی از بدهیهای باشگاه داشت.
بهترین سرمایهگذاری سویا نیز دنی آلوز، مدافع برزیلی بود که با قیمت ۵۰۰ هزار یورو از باهیا جذب شد و سپس با مبلغ ۳۵.۵ میلیون یورو به بارسلونا فروخته شد.
در طول نزدیک به ۲۰ سال فعالیت مونچی، سویا بازیکنانی به ارزش بیش از یک میلیارد یورو به فروش رساند.
در حال حاضر، کل بدهی سویا به ۲۳۳.۴ میلیون یورو رسیده است.
به واسطه دو دهه موفقیت نسبی، مدیریت سویا بهگونهای عمل کرد که گویی دوران طلایی باشگاه پایانی ندارد.
سقف دستمزد رسمی سویا در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۱ به ۲۰۰.۳۹ میلیون یورو رسید؛ رقمی که پس از چند سال فروش ضعیف بازیکنان، فشار شدیدی بر بودجه و نتایج ورزشی باشگاه وارد کرد.
آخرین موفقیت بزرگ سویا، قهرمانی در لیگ اروپا در سال ۲۰۲۳ بود اما در فصل بعد، زیانهای مالی باشگاه به ۸۱.۷ میلیون یورو رسید.
مدیریت باشگاه ناچار به اجرای سیاستهای ریاضتی شد.
در کنار این موضوع، تغییرات مکرر مربیان و نبود سهامدار اکثریت، ثبات باشگاه را بیش از پیش تضعیف کرد.
در سالهای اخیر، رقابت قدرت میان مالکان اصلی یعنی خانواده دل نیدو (۲۸ درصد)، خانواده کاریون (۱۵ درصد)، گروه سویلیستاس د نرویون (۲۳ درصد) و صندوق آمریکایی ۷۷۷ پارتنرز (۱۵ درصد) شدت گرفته است.
علاوه بر این، سویا به شدت از پیامدهای همهگیری کرونا آسیب دید و درآمد حاصل از فروش بلیت به حداقل رسید.
همانگونه که در گذشته نیز رخ داده بود، وضعیت با پروژه ساخت ورزشگاه جدید پیچیدهتر شد.
ورزشگاه ۴۳ هزار نفری رامون سانچس پیزخوان قرار است تخریب شود و یک ورزشگاه مدرن ۵۵ هزار نفری جایگزین آن گردد.
این پروژه شامل یک مجتمع چند منظوره با پارک عمومی وسیع، فضاهای تجاری شامل رستورانها، کافهها و بارها، یک مرکز خرید، سالنهای برگزاری رویدادهای فرهنگی، تجاری و سرگرمی، و همچنین فروشگاه و موزه باشگاه خواهد بود.
پیشبینی میشود ساخت این مجموعه با هزینهای حدود ۳۵۰ میلیون یورو در سال ۲۰۲۷ آغاز و در سال ۲۰۳۰ به پایان برسد.
این پروژه، هرچند چشمگیر، بلندپروازانه و بالقوه سودآور است اما سویا در وضعیت مالی فعلی خود توان تأمین بودجه آن را ندارد.
به همین دلیل، باشگاه ناچار شده است ۱۲۷ میلیون یورو از شرکت CVC Capital Partners، شریک استراتژیک لالیگا در پروژه LaLiga Impulso وام بگیرد.
بر اساس توافقی که در سال ۲۰۲۱ میان لالیگا و CVC منعقد شد، این شرکت در ازای دریافت حدود ۸.۲ درصد از درآمدهای حق پخش و اسپانسرینگ لالیگا در بازهای ۵۰ ساله، نزدیک به ۲ میلیارد یورو سرمایهگذاری میکند.
شایان ذکر است که رقم ۱۸۰ میلیون یورو مربوط به بدهی خالص سویا است، در حالی که مجموع تعهدات مالی بلندمدت باشگاه به ۲۳۳.۴ میلیون یورو میرسد.
خوزه ماریا دل نیدو، رئیس پیشین باشگاه با تأسف میگوید: وقتی چهار سال پیش از احتمال فروپاشی صحبت کردم، مرا دروغگو نامیدند.
اکنون این پیشبینی به واقعیت تبدیل شده است.
باشگاه ورشکسته است، فارغ از اینکه اعداد و ارقام چه چیزی نشان دهند.
متأسفانه، این وضعیت در زمین فوتبال نیز بازتاب یافته است.
تصمیم به فروش باشگاه در جلسه سهامداران در دسامبر ۲۰۲۵ اتخاذ شد.
برای عبور از بحران، سویا به رهبری قدرتمند و مقتدر نیاز دارد؛ نقشی که سرخیو راموس با دغدغه عمیق نسبت به باشگاه زادگاهش میتواند ایفا کند.
این مدافع ۳۹ ساله که پس از پایان قراردادش با تیم مکزیکی مونتری در پایان سال گذشته به دنبال تیم جدیدی است، به طور فعال در حوزه سرمایهگذاری نیز فعالیت دارد و مالک بخشی از سهام صندوق Five Eleven Capital است؛ صندوقی که توسط تاجر سرشناس آرژانتینی، مارتین اینک اداره میشود.
Five Eleven Capital که بیش از دو سال پیش توسط مارتین اینک و آندرس تورتارولو، هموطن او، تأسیس شد، بر ایجاد یک اکوسیستم بینالمللی باشگاههای فوتبال با تمرکز بر توسعه استعدادها، پایداری مالی و تعالی ورزشی تمرکز دارد.
این صندوق در حال حاضر در مراحل پایانی بررسیهای لازم برای خرید ۹۰ درصد سهام باشگاه برزیلی Juventude قرار دارد.
همچنین این گروه قصد دارد باشگاهی در پرتغال یا ایتالیا را خریداری کند تا به عنوان پلی برای انتقال بازیکنان مستعد پرورش یافته در برزیل به باشگاه پرچمدار پروژه عمل کند؛ باشگاهی که راموس امیدوار است سویا باشد.
مدیر ورزشی کل اکوسیستم Five Eleven، مارک بویخاسا متخصصی با بیش از ۱۰ سال سابقه فعالیت در گروه فوتبال سیتی است.
او دوران حرفهای خود را در سویا آغاز کرد و پیش از پیوستن به Five Eleven Capital، به عنوان مدیرعامل فوتبال باشگاه الهلال عربستان فعالیت داشت.
راموس نه تنها به عنوان یکی از مالکان، بلکه به عنوان یکی از تصمیمگیرندگان کلیدی در حوزههای ورزشی و راهبردی به این پروژه پیوسته است.
جزئیات مربوط به خرید سویا در ماههای آینده و پس از تکمیل حسابرسی مشخص خواهد شد؛ حسابرسی که پیشتر به رد برنامههای دو صندوق سرمایهگذاری خطرپذیر برای خرید این باشگاه انجامیده بود.