افزایش ۲۲ برابری ظرفیت پستهای برق کشور از سال ۵۷ تاکنون
بنابر اعلام شرکت توانیر، افزایش ظرفیت پستهای برق کشور از ۲۶٬۸۰۷ مگاولتآمپر در سال ۱۳۵۷ به ۵۹۱٬۷۴۵ مگاولتآمپر در سال ۱۴۰۴، که معادل رشدی بیش از ۲۲ برابر است، یکی از شاخصترین دستاوردهای زیرساختی کشور در حوزه انرژی به شمار میآید.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ کیمیا قلیپور - افزایش ظرفیت پستهای برق کشور از ۲۶٬۸۰۷ مگاولتآمپر در سال ۱۳۵۷ به ۵۹۱٬۷۴۵ مگاولتآمپر در سال ۱۴۰۴، که معادل رشدی بیش از ۲۲ برابر است، یکی از شاخصترین دستاوردهای زیرساختی کشور در حوزه انرژی به شمار میآید.
این رشد نهتنها بیانگر توسعه کمی شبکه برق است، بلکه نشاندهنده ارتقای توان فنی، مهندسی و مدیریتی کشور در یکی از حیاتیترین بخشهای زیرساختی محسوب میشود.
برق بهعنوان ستون فقرات توسعه اقتصادی و اجتماعی، نقشی تعیینکننده در رشد صنعت، کشاورزی، خدمات، آموزش و بهداشت دارد.
افزایش ظرفیت پستهای برق بهطور مستقیم موجب بهبود پایداری شبکه، کاهش خاموشیها، افزایش قابلیت اطمینان تأمین انرژی و امکان پاسخگویی به رشد تقاضای مصرف شده است.
در دهههای اخیر، گسترش شهرنشینی، توسعه صنایع بزرگ و کوچک، رشد فناوریهای نوین و افزایش سطح رفاه عمومی، همگی وابستگی کشور به برق پایدار و مطمئن را چند برابر کردهاند.
دستیابی به چنین ظرفیتی، زمینه لازم برای تداوم این روند توسعه را فراهم آورده است.
از منظر امنیت انرژی، توسعه ظرفیت پستهای برق نقش کلیدی در افزایش تابآوری شبکه در برابر حوادث طبیعی، بحرانهای فنی و نوسانات مصرف ایفا میکند.
شبکهای که از ظرفیت و انعطافپذیری بالاتری برخوردار باشد، توان مدیریت پیک مصرف، توزیع بهینه بار و اتصال منابع جدید تولید برق، بهویژه انرژیهای تجدیدپذیر، را خواهد داشت.
این موضوع در شرایط تغییرات اقلیمی و افزایش فشار بر منابع انرژی سنتی، اهمیت دوچندان پیدا میکند.
با وجود دستاوردهای قابلتوجه، توسعه این بخش نباید متوقف شود.
آینده صنعت برق با چالشهایی نظیر رشد مصرف، برقیسازی صنایع و حملونقل، توسعه اقتصاد دیجیتال و لزوم کاهش آلایندگیها همراه است.
بنابراین، سرمایهگذاری در نوسازی و هوشمندسازی پستهای برق، استفاده از فناوریهای نوین، افزایش بهرهوری و توسعه زیرساختهای سازگار با انرژیهای پاک، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
در نهایت گفتنی است، رشد ۲۲ برابری ظرفیت پستهای برق کشور نمادی از توان ملی در توسعه زیرساختهای حیاتی است.
حفظ و تقویت این مسیر، نقش تعیینکنندهای در تحقق توسعه پایدار، افزایش رقابتپذیری اقتصادی و ارتقای کیفیت زندگی نسلهای آینده خواهد داشت.
