«کوچ»؛ تصویری گرم از شکلگیری یک آینده بزرگ
فیلم «کوچ» به کارگردانی محمد اسفندیاری، سفری زیبا و انسانی به ریشههای شخصیت سردار قاسم سلیمانی است؛ روایتی از کودکی، خانواده و فرهنگ که صلابت، مسئولیتپذیری و امید را به تصویر میکشد.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق - فیلم «کوچ» به کارگردانی محمد اسفندیاری و تهیهکنندگی مهدی مطهر، یکی از پروژههای شاخص و جسورانه چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر بود.
این اثر، نه یک بیوگرافی خطی و مرسوم، که یک درام اجتماعی-روانشناختی عمیقاً تأثیرگذار است که ریشههای شخصیت سردار قاسم سلیمانی را در بستر جغرافیا و فرهنگ زادگاهش واکاوی میکند.
۱.
از ایده تا اجرا: یک مسیر برنامهریزیشده
ایده اصلی فیلم، بر پایه کتاب «باران گرفته است» (گردآوری خاطرات نزدیکان سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی) شکل گرفت.
این نقطه آغاز، تضمینکننده اصالت و اتکای اثر به منابع دست اول بود.
تیم سازنده، عجولانه به سراغ ساخت فیلم بلند نرفت، بلکه ابتدا با ساخت فیلم کوتاه «۱۳ سالگی» (۱۳۹۹) که برههای خاص از کودکی سردار را روایت میکرد، هم فضای داستانی را آزمود و هم آمادگی فنی و هنری خود را برای پروژه بزرگتر افزایش داد.
این رویکرد گامبهگام، نشان از دوراندیشی و دقت تیم تولید دارد.
۲.
فلسفه روایت: تمرکز بر ریشه به جای میوه
نکته متمایزکننده «کوچ»، نگرش هوشمندانه آن به مفهوم «قهرمان» است.
فیلمسازان بهجای نمایش صحنههای نظامی یا سیاسی شناختهشده، دوربین را به دهه ۱۳۴۰ و روستای «قناتملک» کرمان میبرند.
پرسش محوری فیلم این است: «چه عواملی در بستر خانواده، جامعه و فرهنگ محلی، نوجوانی مانند قاسم را برای مواجهه با چالشهای سهمگین آینده آماده کرد؟» این نگاه، فیلم را از یک اثر تبلیغاتی صرف به یک مطالعه انسانی ارزشمند تبدیل میکند.
سفر مرادعلی (شخصیت اصلی) به شهر، استعارهای زیبا از «کوچ» به سوی مسئولیتپذیری، گذر از سختی و درک پیوند عمیق خانوادگی است.
۳.
چالشهای فنی و وفاداری تاریخی
تهیه فیلم در بازه زمانی فشردهای انجام شد، اما این به معنای کاستن از دقت نبود.
بازسازی دقیق دوران دهه ۴۰ در روستای قناتملک یکی از بزرگترین دستاوردهای فنی فیلم است.
از آنجایی که لوکیشن اصلی دچار تغییرات شده بود، تیم طراحی صحنه و لباس، با مطالعه عمیق، تمامی محیطها را در منطقه ساوجبلاغ از نو ساختند.
از معماری خانهها و اشیای داخلی تا پوشش افراد و مناظر طبیعی، همه با وسواسی قابل تحسین بازآفرینی شدند تا مخاطب کاملاً در فضای زمان و مکان داستان غرق شود.
۴.
انتخاب بازیگران: هارمونی بین واقعیت و بازی
کارگردان به جای تکیه بر ستارههای شناختهشده، استراتژی کستینگ مبتنی بر اصالت و شباهت را در پیش گرفت.
برای نقش مرادعلی نوجوان (قاسم سلیمانی)، پس از جستجویی گسترده در مدارس کرمان، امیررضا سلیمانی انتخاب شد که توانست صمیمیت و صلابت لازم را به نقش بیاورد.
حضور بازیگرانی با اصالت کرمانی مانند آینهنگین بازیار (در نقش مادر) بر اعتبار لهجهای و رفتاری فیلم افزوده است.
هدایت نابازیگران کودک نیز با همراهی خانوادههایشان، چالشی بود که به خوبی مدیریت شد و نتایجی صادقانه و تأثیرگذار به بار آورد.
۵.
زیباییشناسی تصویری و صوتی
فیلمبرداری «کوچ» با دوربینی صمیمی و اغلب در نور طبیعی، فضایی رئال و خالی از زرق و برق مصنوعی ایجاد کرده است.
نماهای گسترده از طبیعت سخت ولی زیبای کرمان، همزمان با بیانگر سختی مسیر و منبع الهام شخصیت اصلی است.
موسیقی متن فیلم نیز، با استفاده از ملودیهای محلی و سازهای بومی، لایه عاطفی عمیقی به روایت میافزاید و مخاطب را به درون جغرافیای فرهنگی داستان میکشاند.
۶.
جایگاه در جشنواره فجر و بازتابها
به عنوان تنها فیلم اقتباسی و همچنین از معدود آثار با موضوعی ملی در دورۀ چهل و سوم جشنواره فجر، «کوچ» مورد توجه ویژه قرار گرفت.
این فیلم نشان داد که میتوان درباره چهرههای تاریخی بدون افتادن در دام شعارزدگی یا اسطورهسازی افراطی، آثار هنری عمیق و انسانی خلق کرد.
اکران عمومی فیلم پس از جشنواره نیز با استقبال قابل توجه بخشی از مخاطبان مواجه شد که مشتاق دیدن روایتی متفاوت و زمینی از زندگی سردار سلیمانی بودند.
۷.
«کوچ» به مثابه یک الگوی روایتگری موفق
فیلم «کوچ» موفق میشود از طریق تمرکز بر امور جزئی، روزمره و به ظاهر پیشپاافتاده زندگی یک نوجوان روستایی، ارزشهای جهانی مانند شرافت، مسئولیتپذیری، عشق به خانواده و صلابت در برابر سختیها را به تصویر بکشد.
این اثر، سندی هنرمندانه است که ثابت میکند بزرگترین قهرمانیها، ریشه در سادهترین و اصیلترین تجربههای انسانی دارند.
«کوچ» نه تنها یک فیلم درباره سردار سلیمانی، بلکه فیلمی درباره فرهنگ ایثار، استقامت و پیوندهای ناگسستنی خانوادگی در قلب ایران است
«کوچ» تنها یک فیلم سینمایی نیست؛ بلکه گنجینهای تصویری است که پرده از ریشههای اصیل و انسانی یکی از نمادینترین چهرههای معاصر ایران برمیدارد.
این اثر هنری، با شجاعتی تحسینبرانگیز، از بازسازی لحظات آشکارِ حماسی عبور کرده و به سرچشمههای پنهانِ شخصیت سردار قاسم سلیمانی میپردازد: روزگار کودکی و بستر خانوادگیای که سنگبنای استواری آینده او شد.